Ακροβατώντας σε μια Κόψη
Σε λεπτές ισορροπίες αναγνωρίζω την αγάπη. Σε λεπτές γεύσεις, σε λεπτεπίλεπτες μυρωδιές, σε λεπτοφυείς αποχρώσεις, σε λεπτά που περνάνε σαν σταγόνες νερού πάνω στα φύλλα. Στο λεπτό θρόισμα του αέρα μέσα στις φυλλωσιές, στο λεπτό άγγιγμα των δακτύλων πάνω στο ζεστό δέρμα, σ'εκείνο το λεπτό της ένωσης δύο ανθρώπων που σκοτώνει δύο για να δημιουργήσει Ενα…
Στις λεπτές ισορροπίες μεταξύ ζήλιας και εμπιστοσύνης απόλυτης. Ψυχραιμίας και ανησυχίας για το αύριο. Ελλειψης του αγαπημένου αλλά και πληρότητας και μόνο επειδή υπάρχει…
Σ'εκείνο το ακροβατικό σκοινί που θες τον άλλο όλο δικό σου, αλλά και του ανοίγεις τους δρόμους να πετάξει όπου και όπως θέλει..
Κι όταν αυτές οι ισορροπίες δεν διαταράσσονται, εκεί ακριβώς αναγνωρίζω την Αγάπη κι Εσένα…
