Ετσι είναι αν έτσι νομίζετε…
Είναι προφανές, πως η έννοια του προφανούς έχει χαθεί με πρωτοφανή τρόπο. Εχουμε βυθιστεί όλοι (οι σκεπτόμενοι τουλάχιστον) στην πιο άθλια παγίδα που υπάρχει. Εκεί που τα εννοούμενα και τα υπονοοόυμενα, σφιχταγκαλιασμένα, δεν μας επιτρέπουν να διακρίνουμε ποιος είναι ποιος, τι ανήκει που, πότε κάτι ανήκει στο παρελθόν ή το μέλλον…
Αν πίστευα πως μπορούν να υπάρχουν σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα στις έννοιες, θα έλεγα πως συμμετέχουν σε μια ανόητη παρτούζα σε ένα ιδιόμορφο σύμπλεγμα… Αυτή η ικανότητα μας της σκέψης, μας έχει παρασύρει προφανώς σε μια βλακώδη προβολή των επιθυμιών, των προκαταλήψεων και των στερεότυπων που φέρουμε μέσα μας, πάνω σε όλα όσα μας περιβάλλουν… Το προφανές μπερδεύεται με το εμφανές, το πασιφανές και παραμένει αφανές…
Προφανώς και όλο αυτό δεν έγινε σε μια μέρα. Σιγά σιγά, όσο ο άνθρωπος ντρεπόταν για όσα αισθανόταν, προσπάθησε να τα αντικαταστήσει με όσα μία βεβιασμένη λογική του υποδείκνυε… Και προφανώς, ο άνθρωπος Είναι, δεν εκλογικεύεται… Ετσι προφανώς, γεννήθηκαν και φράσεις του τύπου “τα λέω στη νύφη να τ’ ακούσει η πεθερά”, ” άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε”, “άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ’αυτιά μου”…
Δεν πρέπει να παραπονιόμαστε… Δικαιολογίες, παρεξηγήσεις, επεξηγήσεις είχαν κι αυτά ανάγκη από μπερδέματα για να υπάρξουν… Προφανώς ζήλεψαν την αυτονομία του προφανούς, και θέλησαν να λάβουν μέρος από την ζωή μας, να καταναλώσουν λιγάκι απ’ τον χρόνο μας… Ζουν παρασιτικά βέβαια στην πλάτη του προφανούς, αλλά προφανώς αυτό δεν έχει τόση σημασία για την ίδια την Ζωή…
Προφανώς, αυτές οι σκέψεις δεν έχουν καμμία προφανή αιτία… προφανέστα θα έλεγα…
Την καλημερα μου και τα σεβη μου.Το χρειζόμουν αυτο το κειμενο.
πολύ καλημέρα
εμένα με στοιχειώνει μέρες τώρα αυτό το κείμενο… το έγραψα και ησύχασα
μπορεί οι σκέψεις σου να μην έχουν καμία προφανή αιτία, έχουν όμως μια πρωτοφανή λογική, και γι’ αυτό θα γίνουν επιφανείς!
χε χε… προφανώς και έχουν τουλάχιστον αφορμή
και προφανώς ευχαριστώ για τα καλά λόγια
Κι όμως, βλέπω δεκάδες προφανέστατες αιτίες κι αφορμές για ένα τέτοιο κείμενο, ένα κείμενο-αναφοράς όπως θα λεγόταν στο επιστημονικό πεδίο. Και νομίζω ότι «σηκώνει» τεράστια ανάπτυξη…
εχμ… ναι…
αλλά προφανώς λόγω καλοκαιριού η ανάπτυξη που λες ενός τέτοιου κειμένου θα μου ήταν τουλάχιστον “ασήκωτη”
H έννοια του προφανούς? Έχω την αίσθηση ότι ζω διαρκώς σε μία προφανώς επαναλαμβανόμενη Πρωταπριλιά. Μόνο που το ημερολόγιο αρνείται με προφανή τρόπο να επιβεβαιώσει τα προφανώς αυταπόδεικτα.
Προσωπικά, μία παρτούζα (που δεν είναι ποτέ ανόητη, δλδ χωρίς νόημα) δεν θα με χαλούσε καθόλου!
Μμμμ να σου πω… ανόητη είναι μία παρτούζα όπου δεν ασχολούνται όλοι μαζί μου! :ρ
δηλαδή είναι όλοι ανόητοι!
)
looool