βραδυάτικα

.

Αλλο και τούτο, σκέφτηκε η μάνα. Η κόρη μου βραδυάτικα κάνει δουλειές? και πλησίασε να δει. Την βρήκε αναμαλλιασμένη, να πετάει τα σεντόνια του κρεβατιού στο πάτωμα, να βγάζει τις μαξιλαροθήκες και να τα κάνει όλα ένα σωρό. Πήγαινε και ερχότανε στην κάμαρα, ξέστρωνε το κρεβάτι με μανία, λες και δεν θα ησύχαζε αν δεν τελείωνε γρήγορα.

Τα παράθυρα ανοιχτά, οι κουρτίνες να απλώνονται μέσα κι έξω στη βεράντα απ’ τον αέρα. Τι συμβαίνει και αλλάζεις σεντόνια μες το βράδυ, ρώτησε η μάνα? Δεν ξέρω, θα τρελλαθώ αν δεν το κάνω, της απάντησε η κόρη. Τα πήρε στην αγκαλιά της και τα κατέβασε γρήγορα στα άπλυτα. Μετά, άνοιξε το ντουλάπι με τα φρεσκοπλυμμένα και σιδερωμένα, και διάλεξε ένα ζευγάρι. Κοντοστάθηκε διαλέγοντας μαξιλαροθήκες να ταιριάζουν. Αποφάσισε όμως γρήγορα και κατευθύνθηκε στο δωμάτιο να τα στρώσει.

Η μάνα περίμενε δίπλα στην μπαλκονόπορτα και την ρώτησε. Ποιος κοιμήθηκε σ’ αυτά τα σεντόνια που βγαλες κόρη μου? Και τότε, όπως γύρισε να την κοιτάξει, είδε ξανά τις κουρτίνες που τις φυσούσε ο αέρας.

Ο Βοριάς μάνα, της απάντησε. Δώδεκα βράδυα με κρατούσε αγκαλιά και το γύρισε σε Δυτικό..

~ από isisveiled στο Ιουλίου 3, 2008.