come here to me

.

Δοκίμασα να αφήσω μικρά χαμόγελα στο πέρασμα μου, σημάδια να με βρεις αν με ψάξεις, μα έσβησαν με το χρόνο. Μετά σειρά είχαν τα δάκρυα. Σταγόνα σταγόνα, τα άφηνα να ποτίσουν το έδαφος, να βγουν λουλούδια να με βρεις. Τα δάκρυα εξατμίστηκαν, το έδαφος έμεινε ξερό, κι ό,τι φύτρωνε μαραινόταν πριν ανθίσει. Αφησα αχτίδες φεγγαριού και τις κάλυψε ο ήλιος, κραυγές που τις σκούπισε η σιωπή, σκέψεις που τις σκέπασε η απόσταση, το αυτοκίνητο, το σπίτι, τη δουλειά μου, τα ζώα μου, την προσπάθεια μου να μείνω ζωντανή, τον κήπο, τα βότσαλα στη θάλασσα και το κύμα, χαπάκια, τραγούδια, μια τηλεόραση ζωγραφισμένη, τον πολύτιμο ουρανό στο κρεβάτι μου, το κενό, το όλο, το ένα πίσω απ’ το άλλο περίπου τα πάντα..

Τελικά έγινα μια άλλη. Τώρα δεν θα με βρεις ποτέ.

~ από isisveiled στο Ιουλίου 7, 2008.