forgetting me, remember me

Βρίσκεσαι στην αγκαλιά, του πιο υγρού και φιλόξενου σκοταδιού. Ζεστό σαν μητρική αγκαλιά, ασφαλές σαν την αρχή του κόσμου. Απλά επιπλέεις, αιωρείσαι μέσα του, και τίποτα κακό δεν μπορεί να σε φτάσει εκεί. Το σκοτάδι αυτό διαλύει κάθε σκέψη σου και κάθε επιθυμία, κάθε όριο της πραγματικότητας που σε καταπιέζει…

Μέσα του είσαι μόνο Εσύ. Ούτε όσα έμαθες όταν γεννήθηκες, ούτε όσα υιοθέτησες μεγαλώνοντας, ούτε αυτά που επιθύμησες να αποκτήσεις ή να γίνεις. Είναι απλά η Μήτρα της Ζωής, ο χώρος που η ψυχή σου γεννήθηκε, εκεί που το πνεύμα σου ανασαίνει ελεύθερα. Δεν έχεις φύλο, ούτε σώμα περιορισμένο… Είσαι μια όμορφη μπάλα ενέργειας, που αναβοσβήνει ρυθμικά, αλλάζοντας συνεχώς χρώματα. Από γαλάζιο σε ροζ, από ροζ σε χρυσαφί, από χρυσαφί σε μπλε, από μπλε σε πράσινο, σε πορτοκαλί, σε κίτρινο, σε μωβ, σε τυρκουάζ, σε λευκό…

Κάθε ανάσα σου δίνει μια νέα λάμψη στα χρώματα σου, αλλά το σκοτάδι παραμένει γύρω σου, κρατώντας σε σταθερά στην αγκαλιά του. Και τώρα, προσπάθησε να θυμηθείς.. Προσπάθησε να φέρεις στην μνήμη σου, κάθε μετουσίωση σου, κάθε σκαλοπάτι που κατέβηκες προς την ύλη και τον κόσμο των μορφών…

Την βλέπεις την σκάλα? Είναι εκεί… Ακολούθησε τα σκαλιά προς τα πάνω αυτή την φορά, θυμήσου κάθε επίπεδο που η συνείδηση σου γεννιόταν, θυμήσου το χρώμα σου να αναβοσβήνει σε κάθε στάση… Δες τα σκαλιά πως αλλάζουν, πως γίνονται συμπαγή στο πάτημα σου, πως ξαναγίνονται ρευστά μόλις τα περάσεις. Aκουσε τον ήχο της αλλαγής, νιώσε πως η θερμότητα αυξομειώνεται όσο ανεβαίνεις, ο αέρας πως γίνεται καθαρότερος…

Θυμήσου, ποιος είσαι. Θυμήσου, μην προσπαθείς να το ερμηνεύσεις, να το κλείσεις σε λέξεις. Μόνο θυμήσου. Ασε αυτή την μνήμη να σε ποτίσει όπως βρίσκεσαι ασφαλής μες το σκοτάδι… Θυμήσου, ξαναγίνε αυτό που είσαι…

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 7, 2006.

15 Σχόλια to “forgetting me, remember me”

  1. Είμαι φως.
    Μόνο πώς να βγω;

  2. είναι απλό…

    θα γνωρίσεις την Αλήθεια κι η Α-λήθεια θα σ’ελευθερώσει…

    🙂

  3. Κεντάς τόσο όμορφα τα πιο μεγάλα νοήματα…

  4. Αυτά τα νοήματα έχουν από μόνα τους τόση ομορφιά, που δεν έχουν ανάγκη την δική μου βοήθεια για να αποδωθούν όμορφα…

    ευχαριστώ πάντως 🙂

  5. μίλησες για όλα τα χρώματα εκτός από το βαθύ μπλέ της θάλασσας… γιατί άραγε;

  6. all in good time…

  7. Good time is «never» time

  8. I’ll be the judge of that

  9. there is no judge to judge me

  10. στο εύχομαι αν και νομίζω πως και μόνο η φράση σου θα βαρύνει στην ζυγαριά της Μάατ…

    παρόλα αυτά, εγώ παραμένω ο κριτής του τι θα γράφω, πως και πότε στο μπλογκ μου..

  11. Αδελφή μου, ακόμη αναρωτιέμαι για την απουσία του μπλε… αλλά στην ζωή οι απαντήσεις δεν έχουν κα μεγάλη σημασία…
    Οι ερωτήσεις είναι αυτές που κάνουν την διαφορά…
    Καλή σου μέρα…

  12. Mπράβο αδελφέ μου, καλά κάνεις και αναρωτιέσαι, ελπίζω αυτό κάποτε να σε βοηθήσει (που δεν το βλέπω, όσο αποκλείεις τις απαντήσεις από την σκέψη σου)

    όσο για το βαθύ μπλε, μου επιτρέπεις φαντάζομαι να του βάλω φωτιά και να το κάψω, εφόσον βρίσκεται στο δικό μου μπλογκ ε?

    ουφ… ανάδρομο ερμή έχουμε?

  13. Και τι θα κάνεις με τις στάχτες…

  14. χους εις χουν…

  15. ασ πιούμε σε αυτό λοιπόν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: