no more for me please…

Την μπούχτισα την πραγματικότητα. Τα κύτταρα μου την αποβάλλουν μαζί με τον ιδρώτα και τις τοξίνες. Την αποβάλλω κάθε μήνα μαζί με το άχρηστο πια ενδομήτριο, σε κάθε δάκρυ που χύνω την αφήνω να κυλήσει μακρυά μου..

Είναι καιρός να ζήσω τον θρύλο που η ζωή μου έταξε, να αφήσω αυτά που η συνείδηση μου ξέθαψε να βγουν στο φως. Να είμαι εγώ αυτή που θέλω, να λάμπω όσο και όπου η διάθεση μου προστάζει, να κρύβομαι στις σκιές όταν θέλω να ξεκουραστώ, να διαμορφώνω μόνη μου τις εικόνες που τα μάτια μου θ’αντικρύζουν…

Ανάμεσα σε τόσο πόνο, σε τόσα προβλήματα, σε τόσες δυσκολίες προέκυψε αυτό που μου επιτρέπει να το κάνω αυτό. Το απόλυτο κενό, το καθαρό τίποτα. Αν έστω και κάτι είχε μείνει από την αλλοτινή ζωή μου, τώρα θα ήταν σαν μουτζουρωμένο χαρτί. Τα γράμματα και οι λέξεις μου οι καινούριες δεν θα διακρίνονταν πάνω του. Θα βρώμιζαν τα χέρια μου στην προσπάθεια να γράψω, να ζήσω, να μεταμορφωθώ… Θα ζαλιζόμουν μονάχα προσπαθώντας..

Μα τώρα το χαρτί μου είναι λευκό. Ούτε μια κουκίδα, ούτε καν μία γραμμή κατευθυντήρια. Τίποτα. Και ποιος με εμποδίζει, άλλοτε να γράφω, άλλοτε να ζωγραφίζω κι άλλοτε να αφήνω απλά λεκέδες από σοκολάτα να το γεμίζουν? Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, θα ήταν αχαριστία να προσποιηθώ πως δεν είναι έτσι. Γι’αυτό κι εγώ υποδέχομαι στη ζωή μου, μόνο όσους συντηρούν τον θρύλο μου, μόνο αυτούς που επιμένουν να αγνοούν την περασμένη πραγματικότητα.

Σ’αυτούς ανήκω και μου ανήκουν κι αυτοί. Σ’αυτό που επιμένουμε να διαμορφώνουμε καθημερινά. Το παρόν και το μέλλον. Οσοι απλά θέλουν να επιβιώνουν ας το κάνουν στην δική τους πλευρά του ποταμού…

but no more for me please..

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 13, 2006.

9 Σχόλια to “no more for me please…”

  1. Σιγά ρε μεγάλη … Πολύ Coelho διαβάζεις και δεν θα σου βγει σε καλό. Για κατέβα απο το συνεφάκι σου να σε δούμε … και να μας δεις κι εσύ …

  2. Για την ακρίβεια Irvin Yalom διαβάζω δεσποινίς μου, αλλλά δεν θα περίμενα να καταλάβετε την διαφορά..

    especial the pop singer Sakis?

    looool

  3. ψιτ, Ισιδάκι, χαλαρά με τον Sakis! Τολμάς να ειρωνευτείς τον ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΕΟ??????

  4. μα τι λες μωρό μου?

    ίσα ίσα που τον βρίσκω tres crevatable!

    θα συμφωνεί και η φίλη μας φαντάζομαι;)

  5. Ξυράφι στην απογνωσή μου
    την στρώνω σε λευκές οροσειρές
    έρημος που ειναι αυτός ο χώρος
    πνιγμένος μεσ’ στις ενοχές

    Το ξέρω πίσω απο τις κουρτίνες
    ρίχνεις ματιές στο δρόμο στα κλεφτά
    φοβάσαι την νύχτα να πλαγιάσεις
    χορεύεις με τον θάνατο αγκαλιά

    Μου είπαν πάλι πως σε είδαν
    στον δρόμο που δεν έχει επιστροφή
    στο πλάι σου να σε νανουρίζουν
    δυο άγγελοι με σκοτεινή μορφή…

  6. ναι, μάλιστα…

    το οποίον τι σχέση έχει ακριβώς με το ποστ μου?

  7. επεσα κατά τυχη πάνω στο blog σου και διαβάζοντας
    το θεμα σου θυμήθηκα το τραγουδάκι
    μου βγήκε τελείως αφθόρμητα

  8. ναι, εντελώς τυχαία και εντελώς αΦθόρμητα…

  9. συγνώμη για την ενόχληση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: