Alors, c’est la guerre

Αναρωτιέμαι, σε σχέση με το «όχι», πόσο δύσκολο είναι τελικά να πούμε «ναι». Για να διεκδικήσουμε το οποιοδήποτε δικαίωμα, πρέπει πρώτα να έχουμε οι ίδιοι αποδεχτεί την εγκυρότητα του μέσα μας, να έχουμε πει «ναι» στο κόστος της επιλογής μας.. Ομως, πολύ ευκολότερα λέμε ένα ηρωϊκό και ηχηρό «όχι» στη Ζωή, και τρέχουμε να κρυφτούμε στα συμβατικά ψεύδη της καθημερινότητας.. Που αναμφισβήτητα είναι τόσο βολικά.

Μας απαλλάσουν εντελώς από την ευθύνη των επιλογών, μας ξεφορτώνουν από την διαδικασία της σκέψης, της κρίσης, του αυθόρμητου. Και γίνεται το «όχι» μας μια όμορφη γυάλα, ένα ασφαλές θερμοκήπιο, που η ύπαρξη μας αναπαράγεται μόνο ως διακοσμητική και η αληθινή μας φύση ξεριζώνεται σαν άχρηστο ζιζάνιο..

Χρόνια ατέλειωτα, αιώνες παράδοσης, η ανθρώπινη μας ιδιότητα «καλλιεργείται» προς χάριν της απλής επιβίωσης, για το συμφέρον μιας αμφίβολης επικράτησης του ανθρώπινου είδους εις βάρος της ανθρώπινης σκέψης. Εχετε δει πως τα άγρια κυκλάμινα αρνούνται να μεταφυτευτούν σε γλάστρα? Πως λένε «ναι» στον θάνατο για να κρατήσουν ακέραιη την ύπαρξη τους?

μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να λέμε «ναι»?

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 28, 2006.

7 Σχόλια to “Alors, c’est la guerre”

  1. Μπράβο, αγαπητή Ίσις για το πολύ καλό ποστ. Αντί γιατί ορισμένοι έχουν χάσει τα αυγά και τα καλάθια εδώ μέσα.

  2. Συγνώμη αν σε απογοήτευσα Ίσιδα αλλά δεν είμαι ο Ευτύχης ;Ρ

  3. Στο μυαλό μου είσαι Ίσις..Μόλις έβγαλα απ’ το συρτάρι το Τέρας.

  4. Δεν ξέρω αν τα ‘ναι’ σου είναι ‘όχι’. Έχω την εντύπωση πως το άγριο κυκλάμινο λέει όχι σε μια αποστειρωμένη ζωή.

    Μέρα που είναι μου θύμισες μιά δική μου οπτική για το όχι από παλιότερη δημοσίευση.
    http://raresteak.wordpress.com/2006/07/19/oxi/

    Καλησπέρα

  5. @ Αβατον
    πανάθεμα κι αν κατάλαβα τι εννοείς… 🙂

    @ οι σκιές μιλάν
    ναι ε? να το δω και να μην το πιστέψω 😉

    @ raresteak
    λογιέται για ζωή η αποστείρωση?

    τα δικά μου όχι και ναι, τα έχω εδώ και καιρό επιλέξει..
    είναι πολλά τα ναι που έχω πει στην Ζωή, και άξια πληρώνω το τίμημα τους..

    «Είναι αυτά τα όχι που εμπεριέχουν την μεγαλύτερη κατάφαση στη ζωή. »

    συμφωνούμε… απλά το όχι και το ναι, έχουν την τάση να αλληλοεπικαλύπτονται με τέτοιο τρόπο που να ξεχνάμε τι σημαίνουν

    🙂

  6. ωραιότατη η αλλαγή!
    κι αυτά τα μάτια που σε κοιτάνε, πότε τα παίρνεις ότι σε παρακαλούν και πότε ότι ετοιμάζονται να σου ορμήξουν.

    όχι στο ναι της αποστειρωμένης ζωής…να τιμήσω και το πόστ σου!!!

  7. milles merci καλέ μου 🙂

    καιρό περίμενα να βγει ένα θέμα σ’αυτό… και τώρα απλά είναι ακριβώς όπως το ήθελα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: