later on…


«Για να τις φθάσει να τις κάνει να λάμπουν ο χρυσοχόος τις λέξεις του, προηγουμένως τις βουτά στο φαρμάκι»

.. και βούτηξα τα χέρια μου βαθιά μες το φαρμάκι, σχεδόν μέχρι τους ώμους, να ξεπλύνω απ’ τα σκουπίδια το πολύτιμο υλικό, να κάψω τις προσμίξεις με άλλα κατώτερα. Κι έπειτα μικρές φλόγες ξεπήδησαν απ’ το σκοτάδι, και το κενό γέμισε λέξεις, γέμισε ξανά χαμόγελα, έφεξε, ξημέρωσε, ξανά..

.. το φαρμάκι έμεινε εκεί στον κουβά με τα σκουπίδια να επιπλέουν μέσα του, απομονωμένα τώρα πια, φανερά αν και πάντα ήταν προφανή. Λίγο φαρμάκι μονάχα, να δούμε ποιο είναι το υλικό που αντέχει, λίγο φαρμάκι και η αλήθεια ξεχώρισε απ’ το ψέμμα, λίγο φαρμάκι κι έλαμψε ο χρυσός, σαν χαμόγελο..

..στην αρχή, νομίζεις πως μόνο φαρμάκι είναι ο δρόμος σου, και τα χέρια καίνε καθώς τα βουτάς μέσα του. Ολα μοιάζουν πικρά και ψέματα άθλια. Καίγεται η καρδιά σου, φαρμακώνεται η σκέψη σου η προτινή, διαλύονται οι χίμαιρες. Και να εκεί, που δεν το περιμένεις, κάτι λάμπει, κάτι υπάρχει που είναι πάλι αγνό, κάτι που κάνει τους αγαπημένους να ξεχωρίζουν, από τους άλλους, τους υποκριτές…

… πονάει και καίει, τσούζει το δέρμα και τα μάτια σου το φαρμάκι. Μα έτσι ξεχωρίζεις ποιοι χωράνε στην πραγματικότητα σου. Είναι αυτοί που δεν φοβήθηκαν τον πόνο, ούτε το σκοτάδι, ούτε το φταίξιμο τους, ούτε το άδικο που έκαναν, ούτε τις αμαρτίες τους, ούτε τις αγωνίες τους, αυτοί μπορούν και πίνουν το φαρμάκι τους μαζί σου, τσουγκρίζοντας το ποτήρι, λέγοντας «εις υγείαν!»…

Advertisements

~ από isisveiled στο Οκτώβριος 29, 2006.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: