έχασα την μπουκίτσα μου!

Τέσσερα λίτρα μπύρα! Μάλιστα! Σε μία κανάτα γιγάντια, σε ποτήρια ιλιγγιώδη, που δεν προλάβαινε να ζεσταθεί. Στριμωγμένοι στο πατάρι, τα πόδια να ακουμπάνε κάτω απ’ το τραπέζι, έξω να χιονίζει, τα τσιγάρα στο πλάι, και στο κέντρο του τραπεζιού το πιο μεγάλο, το πιο βαρύ μαντεμένιο σκεύος για φοντύ.

Κι ένα καλάθι τεράστιο με ψωμάκια καλοκομμένα, φρέσκα και νόστιμα για να βουτάς. Σιγόκαιγε η φλόγα κάτω από το σκεύος, κι εμείς λες και στην ζωή μας ήμασταν από πάντα νηστικοί, να βουτάμε την μπουκίτσα μας στο χρυσωμένο τυρί. Με μάτια να γυαλίζουν.

Δεν φτάσαμε ποτέ να δούμε αν έχει πάτο αυτή η κατσαρόλα, δεν μάθαμε ποτέ τι συμβαίνει αν χάσεις την μπουκίτσα σου. Καμμία δεν μας ξέφευγε, καμμία δεν έχανε τον δρόμο της προς το στόμα μας. Σταματούσαμε μονάχα, όταν διαπιστώναμε πως μετά τα πρώτα τέσσερα λίτρα μπύρας, τα επόμενα κατέβαιναν πιο δύσκολα, οι μπουκιές άρχιζαν να μας ακινητοποιούν στις καρέκλες μας…

Κι εμείς δεν θέλαμε να μείνουμε εκεί. Θέλαμε να φτάσουμε σπίτι, να λυώσουμε οι ίδιοι ο ένας μέσα στον άλλο, να δούμε πόσο θα αντέξουμε ζαλισμένοι απ’ την μπύρα και το φαί, ζαλισμένοι από την ζέστη στο πατάρι, από την αίσθηση του αγγίγματος στα πόδια κάτω απ’ το τραπέζι…

Δεν θυμάμαι τι λέγαμε. Θυμάμαι μόνο το τυρί να στριφογυρίζει σαν τσίχλα γύρω από το ψωμάκι, να λυώνει και να ξαναπέφτει στην κατσαρόλα, θυμάμαι με μια επιδέξια κίνηση να το τραβάμε ξανά πίσω και γρήγορα έξω. Θυμάμαι την μπύρα να χρυσίζει στα ποτήρια, αλλά δεν θυμάμαι πως σερβιριζόταν σ’αυτά. Θυμάμαι τα πόδια να αγγίζουν κάτω απ’ το τραπέζι, κι έξω στην Κηφισίας να χιονίζει..

Θυμάμαι πολύ καλά, τις αναστολές να εξαφανίζονται μέσα στην κατσαρόλα, θυμάμαι πως η σωματική επαφή έπαυε να αρχίζει και να τελειώνει στον οργασμό. Ιδρωνε το τυρί, ίδρωναν τα σώματα, ίδρωνε η ψυχή από ευτυχία..

… αυτά θυμήθηκα όταν πριν από μερικές μέρες πίναμε μπύρες διαδικτυακά με έναν φίλο (ναι, γίνεται κι αυτό) . Και για πρώτη φορά σκέφτηκα πως έχασα την μπουκίτσα μου. Και για άλλη μία φορά σκέφτηκα πως όλη η φιλοσοφική διάθεση του κόσμου, στριφογυρνάει σαν τυρί χρυσωμένο γύρω από τα πιο απλά πράγματα, όπως ένα πηρούνι με ψωμάκι, όπως τα σώματα που εφάπτονται, όπως τις αισθήσεις που ξυπνάνε..

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 9, 2006.

7 Σχόλια to “έχασα την μπουκίτσα μου!”

  1. Σύμφωνα με το έθιμο, οι μπουκίτσες που «χάνονται» στο φοντύ, προσφέρονται στον επίτιμο καλεσμένο του τραπεζιού! 🙂

  2. Αχαααα! How very interesting!

    μου φαίνεται θα αυτοπροσκαλεστώ σε όργιο λιωμένων τυριών, και θα σαμποτάρω εντέχνως τις «βουτιές» των υπολοίπων, ώστε ως φιλοξενούμενη να καταλήξουν σε μένα…

    μούμπλε μούμπλε.. καλή ιδέα μα τον Τουτάτη και τον Μπελένο Αθήναιε!

  3. Όταν θα έρθετε ξανά στην Αθήνα, θα μου το πείτε εγκαίρως. Κάτι θα γίνει…

  4. αχμ.. ξέρετε Αθήναιε, το πότε θα έρθω Αθήνα ούτε εγώ δεν το ξέρω εγκαίρως..

    Συν το ότι αυτό το εγκαίρως για τον καθένα είναι σχετικό. Για παράδειγμα, για μένα εγκαίρως είναι το πρωί της προηγουμένης που θα φύγω, έτσι ώστε να έχω αποθέματα τροφής για τα ζωντανά μου. Για κάποιον άλλο μπορεί να είναι 10 μέρες πριν, ώστε να ετοιμάσει κόκκινα χαλιά, καραμούζες να παίζουν εμβατήρια για την υποδοχή μου και πλήθος κόσμου που πρέπει να προλάβει να έρθει με λεωφορεία απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας.

    By the way, αύριο θα είμαι Αθήνα, αλλά τι να το κάνεις Αθήναιε.. μία κατσαρόλα φοντύ είναι πάντα σχετικά εύκολο να βρεθεί, τα πόδια που ακουμπούν κάτω απ’ το τραπέζι όμως..

    Ευχαριστώ όμως ιδιαιτέρως.

    την καλημέρα μου 🙂

  5. Από το πρωί της προηγούμενης ειναι καλά για μένα, δεν είμαι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχω κλειστό το πρόγραμμά μου μήνες πριν. Για πόδια κάτω απο το τραπέζι δεν μπορώ να εγγυηθω, για πατούσες σκύλου και υγρές μύτες όμως κάτι γίνεται… Σε κάθε περίπτωση έχω το ε-μέηλ σας στο άλλο κομπιούτερ, μόλις κατέβω στο γραφείο μου θα σας στείλω τα τηλέφωνά μου.

  6. τι να κάνω.. θα συμβιβαστώ και με πατούσες σκύλου και υγρές μύτες 🙂

  7. Seems like you are a real specialist. Did ya study about the theme? haha

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: