there, there now..

Καθώς μάζευα τα πράγματα μου ξαφνικά σταμάτησα κι έμεινα να κοιτάω το περιεχόμενο της βαλίτσας. Εμεινα να κρατάω στα χέρια μου ένα πουλόβερ χνουδωτό και με τα μάτια ανοιχτά, χωρίς να βλέπουν, το χάιδευα και ένιωθα λες και το μαλακό υλικό μου ανταπέδιδε τρυφερότητα.. Που θα πάμε, τι θα δούμε, ποιον με ποιους, που θα φάμε.. Ποιος θα με πάρει αγκαλιά?

Να με χαϊδέψει στα μαλλιά, και να μου πει «μη σε νοιάζει, όλα θα περάσουν». Και να μην φοβηθεί τα δάκρυα μου, να τα αφήσει να κυλάνε και να με σφίγγει πιο πολύ. Να μη ρωτήσει γιατί τρέχουν, είναι η τρυφερότητα που λείπει θα απαντούσα, να με πάρει μόνο αγκαλιά και το κεφάλι μου να λυγίσει σε έναν ώμο όλο κατανόηση.

Σαν γάτα να κουρνιάσω ανάμεσα σε φίλους αγαπημένους, να ζεσταθώ, να γίνουν τα δάκρυα σιγά σιγά χαμόγελα, και όπως στις κηδείες να ξορκίσουμε το κρίμα των ανθρώπων στο γέλιο.. Χωρίς συμβουλές, χωρίς λογική, να αφήσουμε τον κόσμο να απορεί πως η αγάπη δεν είναι μόνο ερωτική, και τα χάδια δεν είναι μόνο ερεθιστικά..

Να γίνω η αγαπημένη των σοφών, των μαγικών πλασμάτων που αγαπάω, να είμαι το παιχνιδάκι που αγαπήσαν πιο πολύ, το λατρεμένο ζωάκι που δεν του χαλάνε χατήρι και το νταντεύουν στοργικά.

Τίναξα το κεφάλι μου. Λες και ονειρευόμουν ξυπνητή έβαλα το πουλόβερ ξανά στην βαλίτσα, χάιδεψα στο κεφάλι τον γάτο μου, μετά τον σκύλο, που κάθονταν δίπλα μου και τους είπα «μη σας νοιάζει, όλα θα περάσουν, θα γυρίσω πίσω»..

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 10, 2006.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: