scripts

 

Oταν ξεκινάει κανείς να εκθέσει σε δημόσια θέα τα κείμενα του, είναι απολύτως απαραίτητο να έχει ξεκαθαρίσει μέσα του το λόγο για τον οποίο γράφει. Οταν αυτό συμβεί, το επόμενο βήμα είναι να εντοπίσει σε ποιους απευθύνεται η γραφή του. Αν είναι για παράδειγμα συνειδητή επιθυμία η δημοσίευση στο μέλλον ενός βιβλίου που θα κάνει «τρελλές» πωλήσεις, μοιραία η γραφή, τόσο σε περιεχόμενο όσο και σε διατύπωση, απευθύνεται σε ένα διευρυμένο κοινό, που δεν έχει πάντα ούτε την αναγκαία καλλιέργεια, ούτε την υπομονή να διαβάσει κάτι συμβολικό ή δυσνόητο. Αρα ο γράφων θα πρέπει να επιλέξει έναν τρόπο γραφής που να ανταποκρίνεται σ’αυτά τα πρότυπα, κι ένα περιεχόμενο πιο «εύπεπτο» ώστε να γίνει αποδεκτό απ΄όσο το δυνατόν περισσότερους γίνεται…

Aν όμως, μέσα από τα γραπτά του, προσπαθεί να ισορροπήσει τον ίδιο του τον εαυτό, να εξορκίσει τους προσωπικούς του δαίμονες ή απλά να αλληλεπιδράσει με τους άλλους, δεν έχει παρά να διατυπώνει τις σκέψεις του με τον τρόπο που θεωρεί πιο κατάλληλο γι’αυτό.

Ανάμεσα σ’αυτούς είμαι κι εγώ. Για έναν από τους παραπάνω λόγους, ή και όλους μαζί πολλές φορές, ο συμβολισμός είναι ο αγαπημένος μου τρόπος έκφρασης. Κυρίως γιατί μου δίνει την ευκαιρία και τους δικούς μου δαίμονες να αντιμετωπίζω ευκολότερα, αλλά να διακρίνω και ευκολότερα αυτούς με τους οποίους θα ήθελα να αλληλεπιδράσω. Αυτούς δηλαδή, που θα κάνουν μια προσπάθεια, να αντιληφθούν τα νοήματα πίσω από τα φαινόμενα των λέξεων.

Αυτή η προσπάθεια για μένα έχει ιδιαίτερη σημασία. Μου δείχνει την ικανότητα αλλά και την πρόθεση των άλλων, όχι τόσο να κατανοήσουν μία μεγαλύτερη και πιο αξιόπιστη αλήθεια από τη δική τους (αυτήν που διατυπώνω εγώ δηλαδή), αλλά την δυνατότητα να προσεγγίσουν πραγματικά έναν άλλο άνθρωπο, ή μία κατάσταση από διαφορετική σκοπιά.

Σ’αυτή την προσπάθεια, την απολύτως συνειδητή ενέργεια τους, μπορώ μόνο να έχω εμπιστοσύνη. Ξέρω πως μόνο μ’αυτό τον τρόπο υπάρχω κι εγώ και οι άλλοι, όταν υπάρχει χώρος στο μυαλό τους γι’αυτήν ακριβώς την ύπαρξη, όταν υπάρχει χώρος στην ψυχολογία τους για κατάργηση μίας μονομερούς θεώρησης του κόσμου.

Ελάχιστα με ενδιαφέρει, αν τελικά θα συμφωνήσουμε σε κάτι. Αυτό αποτελεί μία ματαιοδοξία, ανθρώπινη μεν αλλά ανούσια για μένα. Γιατί οι δαίμονες μου, βρίσκονται ακριβώς στην απομόνωση της σκέψης μας από την σκέψη του διπλανού, σ’αυτό που πολύ συχνά ονομάζουμε παρωπίδες..

Και αν χρειαστεί να χορέψω τον χορό της βροχής με τις λέξεις μου, ή να κάνω ξόρκια και μαγικά στα νοήματα μου, να θυσιάσω σε θεούς, να γίνω εξωγήινος, ή διαστημόπλοιο, ευχαρίστως θα το κάνω. Γιατί ξέρω γιατί γράφω και σε ποιους απευθύνομαι..

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 12, 2006.

Ένα Σχόλιο to “scripts”

  1. «Ξέρω πως μόνο μ’αυτό τον τρόπο υπάρχω κι εγώ και οι άλλοι, όταν υπάρχει χώρος στο μυαλό τους γι’αυτήν ακριβώς την ύπαρξη, όταν υπάρχει χώρος στην ψυχολογία τους για κατάργηση μίας μονομερούς θεώρησης του κόσμου.»
    Προσυπογράφω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: