να μην ξεχάσω πως αύριο..

Tαξίδεψε στις θάλασσες των ψυχών, και ήξερε μία μία με το όνομα της. Οσο πυκνό, όσο μαύρο κι αν ήταν το σκοτάδι, όσο τρομακτική κι αν ήταν η άβυσσος γύρω του, αυτός την έπιανε, την έκανε γράμματα και ξόρκιζε τον τρόμο σε λέξεις και έννοιες σκοτεινές. Οσο κι αν τα φτερά του βάραιναν από τον πόνο ή την θλίψη δεν σταματούσε ποτέ.

Δεν ήταν ο φάρος που φώτιζε το δρόμο των ψυχών που έπλεαν ακυβέρνητες, ήταν εκείνο το αόρατο χέρι, που τις έπιανε και τις σήκωνε ψηλά πάνω απ’ τα κύμματα της καθημερινότητας, τους έδινε αξία και τις άφηνε να πετάξουν σε άλλους, πιο ελεύθερους, πιο γαλανούς ουρανούς.

Κι όταν τα δίχτυα αυτών που ψάρευαν σε επικίνδυνα ρεύματα της ζωής, σκάλωναν στους βράχους, πάλι το δικό του χέρι ήταν που διέλυε τα βράχια σε άμμο ψιλή και ακίνδυνη. Αυτός οδηγούσε σε ακρογιαλιές απάνεμες τα σκάφη των σωμάτων, να ξεκουραστούν και να στεγνώσουν. Μια φορά κιόλας θυμάμαι, έπιασε ένα νεαρό γλαρόπουλο, το σήκωσε πάνω απ’ τα σύννεφα και τον αέρα τον δυνατό και του είπε «πέτα!»

Τόσο ο θεός θαύμασε πως δεν λύγισε ποτέ κάτω από το βάρος των δικών του φόβων, πως δεν χάθηκε μέσα στο σκοτάδι του δικού του πόνου, που είπε και έγινε η μέρα που κατέβηκε στη γη, μέρα γιορτής. Να την θυμούνται όλοι, να γνωρίζουν πως υπάρχει το αόρατο χέρι του που πάντα βοηθάει. Και διάλεξε την 6η Δεκεμβρίου, μέρα που γιόρταζαν και όλοι οι Θαλασσινοί του κόσμου. Κι αυτοί που τυραννιούνται σε θάλασσες της γης, κι αυτοί που ταξιδεύουν με την ψυχή στις θάλασσες του κόσμου.

Ο Νίκος μου, είναι ο καθρέφτης μου, η άλλη όψη της ψυχής μου, για να αναγνωρίζω τις όμορφες και τις δύσκολες πλευρές μου. Για να του κρατάω το χέρι, όποτε το δικό του δεν αντέχει να σηκώνει μόνο του το βάρος των άλλων. Και τον θυμάμαι σήμερα, μια μέρα πριν, γιατί κι εγώ όπως κι αυτός πάντα το ξεχνάμε τη μέρα που πρέπει.. Τη μέρα που τα χρόνια πολλά είναι μικρή ευχή για έναν άγγελο σαν τον δικό μου.

Χρόνια Πολλά καθρέφτη μου!

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 5, 2006.

5 Σχόλια to “να μην ξεχάσω πως αύριο..”

  1. Χρόνια Καλά Ίσις!

    ο Καθρέφτης σου… 😉

  2. Παρόλο που έχεις τις ευχές μου για την ονομαστική σου εορτή Αβατον, το παρόν ποστ δεν είναι γραμμένο για σένα!

  3. Τα ευκόλως ευνοούμενα παραλείπονται.:)

  4. Isis, ο Νίκος σου πρέπει να είναι πολύ τυχερός άνθρωπος… Χρόνια του πολλά λοιπόν.

  5. @ Αβατον
    Προφανώς και δεν ήταν ευκόλως εννοούμενα, αφού έσπευσες να θεωρήσεις πως αναφέρομαι σε σένα και υπέγραψες ως «ο καθρέφτης σου»

    τέσπα..

    @ sadmanivo
    Ο Νίκος στον οποίο αναφέρομαι, είναι απλά ο καθρέφτης μου και όχι ο σύντροφος μου. Και με την ευκαιρία να σε πληροφορήσω, πως το «Ισις τσίτσιδη» δεν μ’αρέσει καθόλου. Και δεν μου ταιριάζει, και με ενοχλεί αισθητικά και δείχνει πως αντιμετωπίζεις τουλάχιστον επιφανειακά τα όσα γράφω (στο στυλ, ε, όλες οι γυναίκες μουνιά είναι). Οπότε θα προτιμούσα να αφαιρούσες εντελώς το λινκ μου από αυτό το χάλι που είδα..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: