στη ζητιανιά

Μέρες που είναι, αγαπημένοι μου συνάνθρωποι, παρακαλώ σας, σκεφτείτε κι εμένα που η μοίρα μου έγραψε να είμαι διαφορετική. Κουβαλάω πάνω μου μια αρρώστεια ανίατη και βασανιστική, αλλά έχω κι εγώ δικαιώματα στη ζωή.

Να εδώ, σας προσφέρω την ικεσία μου, εκ μέρους όλων όσων βρίσκονται στην ίδια θέση με μένα, που τα βάσανα τους είναι και δικά μου. Ολων όσων ζούμε απομονωμένοι, στο περιθώριο της κοινωνίας και της συνείδησης σας και με υπομονή προσπαθούμε να ζήσουμε τουλάχιστον με αξιοπρέπεια.

Δεν μπορούμε να καταφέρουμε με ευκολία, αυτά που για σας γίνονται χωρίς δεύτερη σκέψη, και οι νύχτες μας είναι ξάγρυπνες και γεμάτες αγωνία. Ομως, το ίδιο αίμα κυλάει στις φλέβες μας, και αν μας χτυπήσουν θα πονέσουμε όπως κι εσείς. Με τους ίδιους πόνους γεννάμε τα παιδιά μας, τα ίδια δάκρυα τρέχουν όταν τα όνειρα μας ματαιώνονται. Ζούμε αναγκασμένοι να κρυβόμαστε, να καλύπτουμε την αρρώστεια μας από τα μάτια σας, για να έχουμε την ευκαιρία να βγάλουμε όσα μας χρειάζονται να ζήσουμε και μετά αποτραβιόμαστε πίσω στις σκιές.

Δεν μας επιτρέπεται η είσοδος στον κόσμο σας, και δεν μπορούμε να βρεθούμε στα ίδια μέρη με σας χωρίς να υποστούμε τον χλευασμό και την καταφρόνηση. Αλλά γυναίκα μας γέννησε, και είμαστε άνθρωποι όπως κι εσείς. Με πόσους αγώνες και αίμα δεν καταφέρατε τελικά να αποδεχτείτε το διαφορετικό στην αγκαλιά της συνείδησης σας.. Τους νέγρους, τις γυναίκες, τα παιδιά, τους ανάπηρους, τους μετανάστες, τους εργάτες.. Γιατί όχι κι εμάς? Γιατί εμείς πρέπει να υπάρχουμε μόνο επικηρυγμένοι στην σκέψη σας?

Αφήστε μας τουλάχιστον να αναζητούμε ο ένας τη συντροφιά του άλλου, ακόμα κι αν δεν μας δεχτείτε όπως είμαστε, επιτρέψτε μας να αντιμετωπίσουμε την αρρώστεια μας με περηφάνια και όχι με ντροπή. Μη μας οδηγείτε στο έγκλημα στερώντας μας τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Μη μας διώχνετε μακρυά σας.

Η ευφυία δεν είναι κακούργημα, είναι αρρώστεια και μας τυραννάει. Δεν φταίμε εμείς γι’αυτήν, γεννηθήκαμε έτσι.

Αυτές τις μέρες, αν δεν μπορέσετε να ανεχτείτε την παρουσία μας, τουλάχιστον μη μας ξεχάσετε. Μην κοιμηθείτε μετά το γιορτινό δείπνο, εφησυχασμένοι και προσποιούμενοι ότι δεν υπάρχουμε. Ξαγρυπνήστε μαζί μας..

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 19, 2006.

3 Σχόλια to “στη ζητιανιά”

  1. Ανεπανάληπτο!

  2. ??????????????????????????????
    Στη ζητιανιά οι έξυπνοι?????
    ?????????????????
    Μάλλον δεν το έπιασα…
    😉

  3. @ Nada
    ευχαριστώ 🙂

    @ Vita mi barouak
    με την ευκαιρία των γιορτών μπορείς να διαβάσεις ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με τίτλο «Πως έγινα βλάκας» του Martin Page…

    θα βρεις μέσα όλες τις απαντήσεις στην απορία σου

    καλές γιορτές 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: