τι έχεις αγόρι μου και κλαις?

Βρήκα τον Κίτρινο, να στέκεται μονάχος, κάνοντας σχέδια στο χώμα αφηρημένα με το πόδι του. Μικρούς κύκλους και μετά παράδοξα οκτάρια, διαγώνιους και τεθλασμένες, τόξα.. Αμίλητος, στεκόταν εκεί στο σούρουπο, και γύρω του οι σκιές όλο και μεγάλωναν καθώς το φως έδινε τη θέση του στο σκοτάδι.

Δεν τόλμησα να τον ακουμπήσω για να μην τον τρομάξω. Κάθισα παραπέρα και τον κοίταγα να συνεχίζει να σχεδιάζει και μετά να σβήνει, αδιάφορα, σαν να μην είχε νόημα αυτό που έκανε άλλο, παρά μόνο να ακολουθεί την σκέψη του που κάπου χάνονταν. Ποιος ξέρει σε τι μονοπάτια ακολουθούσε κύκλους, οκτάρια, διαγώνιους και τεθλασμένες.

Μισόκλεισα τα μάτια μου για να δω καλύτερα το φως του. Eλαμπε όλο ζωή όπως συνήθως, αλλά εκεί στο βάθος διέκρινα μια σκιά σε σχήμα γροθιάς να σφίγει την καρδιά του. Και σε κάθε σφίξιμο, για μερικά δευτερόλεπτα, θάμπωνε η ανταύγεια του φωτός του. Επαιρνε μετά μια ανάσα, και ξαναέλαμπε ζωντάνια και δημιουργικότητα. Ακόμη κι αν ήταν αναστεναγμός, μια του ανάσα γέμιζε το χώρο ομορφιά..

Εμεινα αμήχανη να στέκομαι. Θα μπορούσα να έχω κάνει λάθος και όλα αυτά να ήταν απλά ιδέα μου. Ισως γιατί είχα να τον δω καιρό, και έβλεπα πάνω του την δική μου στεναχώρια που δεν τον είχα συναντήσει. Ή απλά, το μυαλό μου έσπευδε να αντικαταστήσει την έλλειψη του με κάτι δυσάρεστο από κεκτημένη ταχύτητα. Αν του μιλούσα για τις ανησυχίες μου, θα μπορούσα να τον υποβάλλω και να ψάξει να βρει λόγους για να με επιβεβαιώσει και έτσι πράγματι να στεναχωρεθεί.

Θα μπορούσε στο κάτω κάτω, να καθόταν σκεφτικός γιατί στο μυαλό του ανίχνευε μία καινούρια ιδέα, ένα νέο σχέδιο, έναν νέο τρόπο να φέρει ομορφιά στον κόσμο. Και η σκιά που είδα εγώ να μην ήταν παρά ένας αντικατοπτρισμός από τις τελευταίες ακτίνες του ήλιου που παίζανε στα φύλλα.

Αν όμως είχα δίκιο? Θα μπορούσα να σηκώσω λίγο από το βάρος του? Αν θύμωνε που είδα κάτι που δεν έπρεπε? Τι να έκανα? Και μ’αυτές τις σκέψεις δεν πρόσεξα και πάτησα ένα ξερόκλαδο. Κρακ έκανε σπάζοντας. Κι αυτός γύρισε αργά και με κοίταξε. Δεν είχα άλλη επιλογή. Κάνοντας ένα βήμα μπροστά, του είπα διστακτικά :

– Τι έχεις αγόρι μου και κλαις?

– Γύρω μου φώτα και φασαρία..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 11, 2007.

10 Σχόλια to “τι έχεις αγόρι μου και κλαις?”

  1. Αυτό είναι! my cup o’tea…
    τέτοια με έλκουν, αυτά μ’αρέσουν. Που δεν έχουν άπλετο φως παρά μόνο στο μυαλό του αφηγητή και αφήνουν γωνίες και σκιές ανεξερεύνητες. μπράβο.

    και για τελευταία φορά σου λέω να αγοράσεις τα βιβλιαράκια του Αριστείδη Αντονά, το τελευταίο το έχεις σημειώσει

    …και μην μου ξαναγράψεις στο… πληθυντικό (κι αυτή τελευταία προειδοποίηση!)

    🙂

  2. Kαλέ μου φίλε,

    ο πληθυντικός είναι απλά ευγενείας

    όσο για το κείμενο.. χιχι είναι σε κώδικα. Βλέπεις όταν ακουμπάς σημεία ενός αόρατου Κόσμου, οφείλεις να τον προστατεύεις 😉

  3. Μα τί άνθρωπος είσαι τέλος πάντων; Δεν έχεις δουλειά, παιδιά, σκυλιά; Είναι δυνατόν να παράγεις τέτοιο έργο μόνη σου;
    Θα σκάσω, πες μου!

  4. Χεχε..

    είμαι ένας άνθρωπος που πάσχει από «ακατάσχετη» (απίστευτο επίθετο ε?) δημιουργικότητα. Αν έγραφα όλα όσα ζουζουνίζουν όλη μέρα στο κεφάλι μου θα έπρεπε να μην κάνω τίποτα άλλο. Επειδή όμως έχω όλα όσα λες (δουλειά, σπίτι, σκυλιά, γατιά, μετακινήσεις, φίλους, συγγενείς κλπ) αφήνω κάποια στιγμή ένα κείμενο να κατασταλάξει στο μυαλό μου και μετά απλά το καταγράφω. Ενδιάμεσα, επειδή δεν ησυχάζω ποτέ, κάνω διάφορες κατασκευές απ’ ό,τι υλικό μπορείς να φανταστείς, γιατί οι ιδέες δεν τελειώνουν ποτέ!

    τώρα βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο και η ποιότητα ανταποκρίνεται στην ποσότητα, αλλά δεν την έχω δει και συγγραφέας οπότε..

    καλημέρα 🙂

    .

  5. Καλημέρα,

    Υπέροχο. Τα σεβη μου. Χαίρομαι που σε βρήκα!

  6. Ακατάσχετη δημιουργικότητα, ε;

    Σκέφτηκα να κάνω μια ερωτική εξομολόγηση online, αλλά νομίζω πως δεν έχω αυτό το δικαίωμα, εξάλλου παραείναι κτητικό για την ιδεολογία μου.
    Οπότε μένω στις ευχαριστίες για την προσφορά σου και στις ευχές για … διαιώνιση της ακατάσχετης δημιουργικότητας.

  7. ..μια διορθωση στα private στοιχεια

  8. @ speira

    ευχαριστώ 🙂

    @ sadmanivo

    ωω!

    @ speira (again)

    που? ποιος? τι? (εν ολίγοις δεν κατάλαβα) 😉

  9. ειχε γινει ενας αναγραμματισμος στο mail μου και τον διορθωσα.That’s all.

  10. looool

    πες έτσι και ψαχνόμουνα η γυναίκα! κανένα πρόβλημα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: