feathers

– Γιατί με αγνοείς?

Η φωνή ήχησε ξαφνικά στα αυτιά μου και με έκανε να παραπατήσω, καθώς τινάχτηκα από την έκπληξη. Ημουν μόνος στο δρόμο εκείνη την στιγμή και ήμουν σίγουρος πως κανείς δεν με ακολουθούσε. Ομως η φωνή ακούστηκε πεντακάθαρα λες και βρισκόταν δίπλα μου. Γύρισα πίσω μου να δω και δεν υπήρχε κανείς. That’s kind ‘o’ creepy, σκέφτηκα.

Τα μεσημέρια, ήταν η καλύτερη στιγμή για να επισκέπτομαι το αγαπημένο μου εμπορικό κέντρο. Ολοι ήταν ακόμα στις δουλειές τους και γύρω υπήρχε ησυχία, το πάρκινγκ ήταν σχεδόν έρημο, ο ήλιος χάιδευε τους τοίχους και τα πεζοδρόμια, κανείς δεν βιαζόταν να προλάβει. Κι έτσι κι εκείνη την μέρα, βασανισμένος από προβλήματα στο γραφείο και στο σπίτι, είπα να κάνω μία βόλτα από ‘κει.

Θα χάζευα στα αγαπημένα μου μαγαζιά, ίσως να τσίμπαγα και κάτι σε κάποιο από τα πολλά μικρά εστιατόρια του δευτέρου ορόφου. Δεν υπήρχαν παιδιά, ούτε μανάδες που προσπαθούσαν να τα προλάβουν όλα, ούτε αγχωμένοι υπάλληλοι που έβγαιναν να κάνουν το διάλειμα τους από την δουλειά. Ολα ήταν ήσυχα και ανάλαφρα, η ιδανική στιγμή να ευχαριστηθείς τα πράγματα γι’αυτό που είναι.

– Γιατί με αγνοείς?

Για άλλη μια φορά τινάχτηκα σαν ηλεκτρισμένος. Τι στο καλό? Δεν μου φτάνουν τα βάσανα μου, τώρα ακούω και φωνές, σκέφτηκα. Γιατί φυσικά και πάλι γυρνώντας δεν είδα κανέναν. Kάθησα ανήσυχος σε ένα μικρό καφέ, και παρήγγειλα. Τον τελευταίο καιρό δεν ένιωθα καθόλου καλά. Ημουν πιεσμένος από τα προβλήματα της ζωής, όχι τίποτα συγκλονιστικό, αλλά αυτή τη φορά ένιωθα κουρασμένος. Το μυαλό μου δεν έβρισκε λύσεις, κι όταν συνέβαινε τελικά ήταν ημίμετρα, απαιτώντας πολλαπλούς συμβιβασμούς και δύσκολους χειρισμούς. Σαν να βάραινε ο κόσμος πάνω στους ώμους μου, περπατούσα σκυφτός, ένιωθα μόνος και πως κανείς άλλος δεν μπορούσε να με καταλάβει.

Είμαι άνθρωπος της πρακτικής λογικής σκέψης, αλλά αυτή ήταν σίγουρα μία από τις φορές, που θα ήθελα να πιστεύω σε κάποιον θεό για να στηρίξω τις ελπίδες μου. Σχεδόν ευχόμουν να υπάρχει ένας θεός μόνο και μόνο, για να μην νιώθω τόσο μόνος. Το ευχόμουν πραγματικά δυνατά ώρες ώρες, και μετά βυθιζόμουν και πάλι στο κενό. Δεν είναι πως δεν είχα φίλους και συγγενείς αγαπημένους, αλλά η ψυχή μου μερικές φορές φτεροκοπούσε σε ουρανούς ατέλειωτους, καταγάλανους και μοναχικούς.

Ο καφές ήρθε, και σχεδόν είχα ξεχάσει την φωνή, που δυό φορές με είχε αναστατώσει τόσο πολύ και με είχε οδηγήσει να αναζητήσω καταφύγιο στο μικρό καφέ. Ηδη η σκέψη μου άρχισε να χαλαρώνει, και μια ανεξήγητη ηρεμία με είχε καταλάβει. Ενιωθα μια ζεστασιά και την διαβεβαίωση πως δεν είμαι μόνος και πως οι λύσεις θα έρθουν μία μία χωρίς κόπο. Ηδη στο μυαλό μου, ένιωθα να σκάνε μερικές σαν νεογέννητα πουλιά από το αυγό τους. Ολα έμοιαζαν εύκολα και απλά και θα καθόμουν ώρες έτσι αν δεν θυμόμουν πως έπρεπε να φύγω για κάπου αλλού.

Ζήτησα λογαριασμό, έβγαλα το πορτοφόλι μου και πήρα λεφτά μηχανικά σχεδόν για να πληρώσω. Οταν μου επέστρεψαν τα ρέστα με την απόδειξη, μέσα στη θήκη για τα χαρτονομίσματα υπήρχε ένα λευκό φτερό. Ηταν αρκετά μεγάλο και θα έπρεπε να το είχα προσέξει αν υπήρχε εκεί από πριν. Σαστισμένος προχώρησα προς το πάρκινγκ, κρατώντας ακόμα την απόδειξη στα χέρια μου. Βγάζοντας τα κλειδιά για να ανοίξω το αυτοκίνητο, κοίταξα για πρώτη φορά στο απόκομμα της ταμειακής το όνομα του μικρού καφέ : Angelique

Χαμογέλασα και πιο ήρεμος από ποτέ, έβαλα μπρος την μηχανή..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 12, 2007.

6 Σχόλια to “feathers”

  1. Αλλά η φωνή μπορεί να εξακολουθεί να σου επισημαίνει την παρουσία της όταν εσύ είσαι βέβαιος πως αποτελεί παραίσθηση;

  2. ναι, ειδικά όταν δεν είναι..

  3. … ειδικά όταν δεν είναι 😉

  4. αρχίζεις παιχνίδι γοητείας με το αλλόκοτο. Καλό σημάδι.

  5. Και γιατί να είναι το πτερό;

  6. @ roidis

    λες φίλε μου? 😉

    @ αείποτε

    γιατί νομίζω πως ο συμβολισμός του είναι πολύ γνωστός 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: