my Precious

Aνάμεσα σε αντικείμενα αντικειμενικής ομορφιάς και ποιότητας, αλλά και ακριβοπληρωμένα, στέκουν γύρω μου αυτά που πραγματικά αξίζουν. Κανένας τεχνίτης δεν έκαστε πάνω στο υλικό, με μεράκι και τέχνη εξασκημένη να τα μορφοποιήσει. Κοστίζουν ελάχιστα, κι αν αύριο έσπαγαν ή καταστρέφονταν δεν θα θυμόμουν καν πόσο τα πήρα..

Ομως, τη στιγμή που τα είδα κάτι μέσα στην καρδιά μου έκανε εκείνο το «κλικ» που μοιάζει σαν το σκίρτημα του έρωτα. Ούτε σε πανάκριβες βιτρίνες, ούτε σε γνωστούς οίκους ξέρουν γι’αυτά και ίσως δεν θα μάθουν ποτέ. Είναι αυτό το γυάλινο βάζο που αγόρασα 4 ευρώ, και είχα το θράσσος να τοποθετήσω πάνω στο πανάκριβο γιαπωνέζικο coffee table, στολίζοντας το με φθηνές ανεμώνες από την λαϊκή και κομμάτια φρέσκιας ρίγανης από τον κήπο..

Είναι το φλυτζάνι με τα τριαντάφυλλα, ταπεινής καταγωγής που σερβίρω μέσα του το σπάνιο τσάι. Η κεραμική γάτα, δίπλα στα κοκκάλινα χειροποίητα κινέζικα κουτιά. Το συνθετικό σατέν κιμονό μου, που κρέμεται δίπλα στο αυθεντικό. Η νάυλον κουνουπιέρα με τους πλαστικούς χρυσούς αγγέλους που κρέμεται πάνω από το κρεβάτι μου, που χρονολογείται από το 1900…

Είναι φακές σερβιρισμένες σε πορσελάλινα πιάτα, είναι ο εαυτός μου που κάθεται ένα απομεσήμερο στο τραπέζι της κουζίνας. Αβαφτη, ταλαιπωρημένη από την ίωση, με πυτζάμες κι όχι με ρούχα εξεζητημένα, να απολαμβάνω μια απροσδόκητη άνοιξη μες τον χειμώνα. Είμαι εγώ την ώρα που κοιμάμαι, που κλαίω, που κατεβάζω με μεγάλες αναξιοπρεπείς μπουκιές το αγαπημένο μου φαγητό.

Είναι οι λέξεις μου, που καταγράφονται, τις ώρες που δεν έχω όρεξη να προσπαθήσω να τις παιδεύσω. Την ώρα που δεν με νοιάζει πως θα φανεί το κείμενο, κι αν έχει λογική συνέχεια, αν υπάρχει τέλος και αρχή, αν δίνει ερεθίσματα για σκέψη. Είναι οι στιγμές που για εικόνες βάζω καρτούν και αστεία προσωπάκια και όχι πίνακες ή φωτογραφίες που διάλεξα με προσοχή..

Αυτά τα αντικείμενα αγαπάω, αυτές τις λέξεις εκτιμώ, αυτό το κομμάτι του εαυτού μου διαφυλάττω.. Αυτά είναι τα πολύτιμα στη ζωή..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 22, 2007.

4 Σχόλια to “my Precious”

  1. μέσα είσαι!

  2. Sounds like jazz…

    ή αλλιώς, και πέρα από το μείζον θέμα της υπεροχής της συναισθηματικής αξίας των αντικειμένων έναντι της «επιβαλλομένης» τέτοιας,
    ακόμα,
    και η τέχνη του αντιπερισπασμού απέναντι στη καθημερινότητα μέσω αυτής ακριβώς της …καθημερινότητας.

    Ένα είδος «ομοιοπαθητικής», ας πούμε.

    Όλα αυτά ακούγονται αρκούντως εορταστικά και κάποτε , δεν αμφιβάλλω, μπορεί να μηδενίσουν ακόμα και τη θλίψη του κόσμου (πολύ δύσκολο)…

  3. – Ιούδα μου, μπαινοβγαίνω.. οι δρόμοι με έχουν φάει τελικά;)

    – «Να μηδενίσουν ακόμα και την θλίψη του κόσμου (πολύ δύσκολο)»

    ακριβώς καλέ μου φίλε .. πολύ δύσκολο

  4. πολύ τρυφερή γραφή νομίζω καταλαβαίνω

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: