ακόμα κι αν μείνουμε οι δυό μας..

Mην το κλείσεις, γιατί θέλω να έρχομαι εκεί να κρύβομαι. Θέλω να αφήνω και τις σκέψεις μου τις πιο ταπεινές κάπου, που ξέρω πως δεν θα παραπέσουν. Μην το κλείσεις. Γιατί αυτή την ιδιόμορφη σχέση μας την χρειάζομαι και χρειάζομαι τη συνενοχή που μου προσφέρει..

Μην το κλείσεις. Γιατί κι εσύ χρειάζεσαι να πετάς από πάνω σου τον οίστρο τον ποιητικό, να εκτονώνεις την μοναξιά και τη θλίψη σου, να εκνευρίζεσαι με τον κόσμο που μας πνίγει, ακόμα κι όταν ξέρουμε να κολυμπάμε.. Μην το κλείσεις.

Δεν σου έχω ζητήσει ποτέ τίποτα τόσο προσωπικό όσο αυτό που σου ζητάω τώρα. Αυτήν εκεί την «τρύπα» μην την κλείσεις. Μη ρίξεις χώματα και θάψεις λίγο από τον ήλιο μου, μη βρωμίσεις με σκόνες τις μικρές ανάσες που παίρνω όταν τρυπώνω μέσα της. Μην το κλείσεις.

Ακους? Μην το κλείσεις..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 23, 2007.

4 Σχόλια to “ακόμα κι αν μείνουμε οι δυό μας..”

  1. Οι άνθρωποι πάντοτε θα είναι ξέφωτα ο ένας προς τον άλλον…
    Όπως και να’χει.

  2. καλημέρα αδελφή μου…

  3. speak low when you speak love…

  4. xxx

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: