διάγνωση : καρδιά

Ρώτησες όχι έναν, αλλά πολλούς γιατρούς. Καρδιογραφήματα, υπέρηχοι, τεστ κοπώσεως, όλα καθαρά. Είστε υγιέστατος φίλε μου, απαντούσαν, και σε χτύπαγαν φιλικά στον ώμο. Μην τα παίρνετε όλα τόσο σοβαρά, να αγχώνεστε λιγότερο, να τρώτε ελαφρά, αποφύγετε τον καφέ και το αλκοολ.. Το δικό τους άγχος είχε μόλις αλαφρύνει φυσικά, την στιγμή που εισέπρατταν την αμοιβή τους.

Και οι ψυχολόγοι, έψαχναν διάφορες τραυματικές εμπειρίες, σκαλίζοντας στο παρελθόν. Ψάχνοντας να βρουν τι θόλωσε την ευαίσθητη παιδική ψυχή. Αηδίες λέω εγώ. Τα παιδιά είναι ευάλωτα μόνο στο σώμα. Η ψυχή τους είναι τόσο σκληρή και αντέχει αυτά που ένας ενήλικος θα τρόμαζε να αντικρύσει. Ο πόνος όμως εκεί, στο βάθος του στέρνου επέμενε.

Σαν τανάλια έπιανε και έσφιγγε, την καρδιά, τους πνεύμονες, τα πλευρά. Τα άκουγες να συνθλίβονται τα βράδυα, να τρίζουν καθώς έσπαγαν και σε κρατούσαν ξύπνιο. Εφτανε μέχρι την πλάτη ο πόνος, και κλείδωνε τα κόκκαλα της ωμοπλάτης (πότε άρχισες να περπατάς σκυφτός θυμάσαι?), πάλευες να πάρεις ανάσα…

Ξύπναγες το πρωϊ σαν πιασμένος, κι έπρεπε να βρεις μιαν αιτία να γελάσεις με κάτι, για να μπει το οξυγόνο στο αίμα σου. Σχεδόν κατασκεύαζες μια γελοιότητα για να αναπνεύσεις. Μέχρι το μεσημέρι σχεδόν καλυτέρευες. Δεν ξεχνούσες τον πόνο, αυτός ήταν εκεί συνέχεια, αλλά πετύχαινες να τον αγνοείς. Εβγαινες έξω, προσποιόσουν πως περπατάς ευθυτενής, με ζωηράδα και αποφασιστηκότητα. Βοηθούσε κι ο ήλιος που έγδερνε από το δέρμα σου τη θλίψη, αλλά κι αυτό πόνος ήταν.

Γιατί σαν έδυε, πόναγαν οι πληγές περισσότερο. Συνειδητοποιούσες αυτά που η μέρα σου είχε λειψά, και το σκοτάδι φανέρωνε μπροστά σου σαν φαντάσματα. Κυλούσε σαν ρυάκια ο πόνος απ’ το δέρμα, και συσσωρευόταν ξανά στην καρδιά. Στο κέντρο ακριβώς, βαθιά στο στέρνο μέχρι την πλάτη..

Κι έφτανε ένα χέρι μόνο, το ήξερες, να σ’ ακουμπήσει για να τον τραβήξει και να τον πετάξει στα σκουπίδια. Οπως τις ματωμένες γάζες στο χειρουργείο. Σε μια επέμβαση Ανοικτής Καρδιάς.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 24, 2007.

7 Σχόλια to “διάγνωση : καρδιά”

  1. Ωραίο.

  2. που είστε Αθήναιε?

    και είχα αρχίσει να ανησυχώ!

    καλημέρα:)

  3. Σας διαβάζω καθημερινώς!

  4. Δεν είναι λίγο περιεργη η έκφραση : επέμβαση ανοιχτής καρδιάς; Πριν την επέμβαση μιλάμε για μια καρδιά κλειστή;

  5. Έχω τη φρικτή υποψία πως ένα χέρι μόνο δε φτάνει… μερικές φορές τουλάχιστον. Η ζωή, ξεκινάει από μέσα. Ενίοτε εμπνέεται απ’ έξω. Και τα δύσκολα, κάποτε περνούν, αρκεί να τα αντέξεις. Ακόμη και το χειμώνα ανθίζουν κάποια αναρχικά λουλούδια.
    (ο φλύαρος)

  6. ένα ωραίο κείμενο από την Ίσιδα (πρωτότυπη δήλωση)
    χτες πάντως εγώ ήμουν οδοντίατρο, και είδα την τανάλια με απειλητικές διαθέσεις που δυστυχώς επαληθεύτηκαν.

  7. – Σπείρα μου δεν ξέρω απ’ αυτά, αν με ρωτάς για το τι εννοώ στο δικό μου κείμενο μπορώ μόνο να σου απαντήσω 🙂

    – ωχ ωχ.. ο σχιζοφρενής δολοφόνος με την τανάλια! απαππααα

    – καλέ ναι! τι να φτάσει ένα χέρι sadmanivo? βάλε δύο και «χούφτωστην, χούφτωστην!» λοοοοοολ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: