τυφλές ελπίδες

Πιάνοντας πάτο στην απογοήτευση ένα ξωτικό του δάσους κάποτε έμεινε ακίνητο σε μια πέτρα, μέχρι να γίνει όμοιο μ’αυτήν. Αδιαπέραστο στη βροχή και τον αέρα, να κυλάει στο νερό μόνο και να στρογγυλεύει. Κάποτε ζούσε χαρούμενο, ανάμεσα στα δέντρα, έπινε καταπράσινο το φρέσκο φως που περνούσε στα φυλλώματα και χαιρόταν να τριγυρνά με περισσή αθωότητα στους κατοίκους του ζωϊκού βασιλείου..

Μα εκείνος ο τελευταίος χειμώνας κράτησε τόσο πολύ. Ολα σκεπασμένα από χιόνι, που κρυσταλοποιήθηκε σε πάγο. Ολα λευκά, όλα σιωπηλά, όλα μουντά, όλα έρημα. Οι ρίζες θάφτηκαν βαθιά στο έδαφος και τα κλαδιά έμεναν γυμνά. Τα πράσιννα φύλλα είχαν σαπίσει προ πολλού κάτω απ’ το βάρος του χιονιού και τα ζώα παρέμεναν σε μια οριστική, όπως φαινόταν, χειμερία νάρκη, στις φωλιές τους.

Τριγυρνούσε το ξωτικό για καιρό απελπισμένο, δεν έβρισκε να φάει και η χαρά λιγόστευε μέρα με την μέρα. Τα διάφανα φτερά στην πλάτη του, είχαν σκιστεί από τον αέρα και κρέμονταν τώρα σαν κουρέλια, αναγκαζόταν να περπατάει και τα πόδια του είχαν πληγιάσει .. Κρύωνε, πείναγε, αισθανόταν μοναξιά..

Καμμιά φορά κούναγε ο αέρας κάποιο κλαδί, κι έτρεχε όλο χαρά, νομίζοντας πως ξύπνησε κάποιος από τους φίλους του. Ομως φτάνοντας εκεί, το περίμενε κι άλλη ερημιά, κι άλλη εγκατάλειψη, κι άλλη απογοήτευση και τώρα πονούσε κι απ’ το τρέξιμο. Ετσι πήρε τελικά την απόφαση να γίνει πέτρα, να κυλάει μόνο στο νερό και να στρογγυλεύει.

Εκατσε υπομονετικά, και ένιωθε τους μυς του να πετρώνουν σιγά σιγά από την ακινησία. Λίγο ακόμα και θα σταματούσε και η καρδιά. Οταν με την άκρη του ματιού του είδε τον ήλιο να ανατέλλει στο βάθος. Ηταν τόση η αντανάκλαση του πάνω στο χιόνι, που όλα έμοιαζαν χρυσά, κόκκινα, λαμπρά. Και το ξωτικό αναθάρρησε, πίστεψε πως τέλειωσε ο χειμώνας.

Μάζεψε όλη του τη δύναμη, και πέταξε προς το φως. Κάηκε σαν πεταλούδα στο φανάρι..

Με πλημμύρησαν τυφλές ελπίδες

από κείνη τι στιγμή που μ’ είπες

Πώς θα είμαστε μαζί

Παραδόθηκα στο κοίταγμά σου

πίστεψα στα λόγια τα δικά σου

και έπεσα μες τη φωτιά

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 25, 2007.

6 Σχόλια to “τυφλές ελπίδες”

  1. TS TS TS… Καλέ κυρία, τα δάκρυα κάποτε στερεύουν, η άτιμη η ζωή προχωράει σε πείσμα της καρδιάς… Και – μέχρι σήμερα τουλάχιστον – τον χειμώνα ΠΑΝΤΑ ακολουθεί η άνοιξη…
    (άσχετο: ακούς εκεί, αμφιβάλλει… Μπα σε καλό σου…)

  2. Εχμ .. με μπερδεύετε με κάποιαν άλλη μουσιού! Σε αντίθεση με το ξωτικό εγώ επιμένω να ζω σε μια αιώνια άνοιξη, και κάποιες φορές πετάγομαι και μέχρι κάτι χιονισμένες κορφές έτσι για να αλλάξω παραστάσεις!

    (φυσικά, η αμφιβολία είναι η αρχή της ανακάλυψης!)

  3. Λολλ μετά το σχόλιο σου στο μπλογκ μου σκέφτηκα … ώρα για τσιγάρο , έχεις φωτιά ; :PPPPP

  4. Εξωτικογράφημα…Εξωτικό όπως και να ‘χει.

    Ξωτικά δηλαδή.

    Φαίνεται να έχει μέσα του τόσο «αίμα πραγματικότητας» που ασφαλώς πείθει…

    Υπάρχει το cinéma verité.
    Κατ’αναλογία, μερικά (τα περισσότερα;) από τα κείμενά σου κάλλιστα υπάγονται στην κατηγορία «texte verité»…

    Και όπως και να’χει, ο χειμώνας συνήθως είναι μικρής διάρκειας στις …μεσογειακές χώρες.

  5. @ Ellinida

    ναι παιδί μου, ευχαρίστως! πιάσε όποιο τσουρουφλισμένο ξωτικό θες, εκεί απ’ το μπωλ δίπλα στα φρούτα.. λοοολ

    🙂

    @ the Return

    ως συνήθως χαρά μου να συνομιλώ με κάποιον που μπαίνει κατευθείαν στο ψητό γνωρίζοντας και πέντε γράμματα!

    Ξέρεις φίλε μου, κάποτε προσπαθούσα ματαίως να εξηγήσω για ποιον λόγο είμαι ξωτικό (έξω από αυτό τον χώρο/χρόνο δηλαδή). Οι περισσότεροι υπέθεταν πως την έχω ψωνίσει και φαντάζομαι ότι είμαι νεράιδα με φτεράκια και τα συναφή. Αλλά βλέπεις η ζωή en realisme είναι πλέον πιο ε-ξωτική παρά ποτέ..

    Στις εσωτερικές χώρες πάλι ο χειμώνας μπορεί να είναι καθεστώς 😉

  6. Πολύ ωραία η ιστορία σου Isis…
    Και δεν θα αναφερθώ στο πόσο ταυτίστηκα με το ξωτικό γιατί κινδυνεύω να γίνω μελό…
    Όμορφο blog!
    Καλώς σε βρήκα! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: