password protected heart

Θα ήθελα μια μέρα να σπάσω τα όρια της δεοντολογίας. Να αρχίσω να παραθέτω αποσπάσματα από mail και διαλόγους, για να πάρω όχι εκδίκηση, αλλά την γνώμη των τρίτων, των άγνωστων. Οι φίλοι ξέρω τι θα πουν, έχεις δίκιο. Και είναι φίλοι ακριβώς γιατί οι απόψεις μας για το δίκιο και το άδικο συμπίπτουν. Αν πουν έχεις δίκιο, απλά για να συμφωνήσουν, δεν είναι φίλοι είναι κόλακες. Ομως οι τρίτοι, οι άγνωστοι και αφανείς είναι αυτοί που μερικές φορές μπορούν να σε σώσουν από την τρέλλα…

Θα ήθελα να δω, αν πράγματι αυτό που εμένα με κάνει να αγανακτώ είναι έτσι, να εντοπίσω τα λάθη μου εκείνα, που μου στέρησαν πιθανόν μια δεύτερη ευκαιρία σε πολλούς τομείς της ζωής μου. Ή να επιβεβαιώσω πως, πράγματι δεν γελάστηκα, και οι λέξεις έγιναν Δούρειοι Ιπποι για τους σκοπούς του καθενός. Από επίδοξους φίλους, φίλες, συντρόφους.. Να γλυτώσω απ’ την αγωνία πως αδίκησα κάποιον άλλο, και χειρότερα ακόμα πως αδίκησα τον εαυτό μου.

Θα έκρυβα κάθε αναφορά σε ονόματα, κάθε τι που θα φωτογράφιζε τον αποστολέα και θα τα έριχνα στο νεροχύτη του δημόσιου νου να ξεπλυθούν. Μέχρι να μάθω την αλήθεια. Μέχρι να μην υποφέρω πιστεύοντας πως παρανόησα, πως παρεξήγησα και παρερμήνευσα. Μα η καταραμένη αυτή αίσθηση της δεοντολογίας δεν μ’αφήνει, ίσως και μια ενδόμυχη αίσθηση οίκτου για κάποιους από τους αποστολείς τους. Γιατί κατά βάθος ξέρω την αλήθεια, και ξέρω πόσο δυσάρεστο πρέπει να είναι, το να είσαι αυτός που χρησιμοποιεί τόσο άδικα τις λέξεις.

Θα ήταν σαν να κοροϊδεύω κάποιον για μια φυσική αναπηρία, για την οποία δεν είναι υπεύθυνος και σίγουρα δεν επιθυμεί. Κι έτσι γεμίζουν τα συρτάρια του μυαλού μου απ’ αυτά τα κείμενα, γεμίζουν τα folders από τα mail και τους διαλόγους. Οργανωμένα με τάξη και κωδικούς-κέρβερους, παραμένουν αόρατα για τους άλλους. Γίνονται καμμιά φορά τοίχος που μου κρύβει τους υπόλοιπους, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.

Είναι θέμα δεοντολογίας..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 30, 2007.

4 Σχόλια to “password protected heart”

  1. Ααα, μια ενδιαφέρουσα ιδέα. Πραγματικά, έχω τους ίδιους προβληματισμούς και μπαίνω στον ίδιο πειρασμό. Γιατί πολλές φορές είναι προφανές ότι σε καταστάσεις άκρως υποκειμενικές όπου η όραση και η σκέψη είναι υπό αίρεση, ένα τρίτο, «ξένο» μάτι θα μπορούσε να δείξει το δρόμο της αλήθειας. Μα αν δεν γίνεται για λόγους δεοντολογίας, τί άλλο μένει σαν οδηγός;

  2. Tίποτα δεν μένει παρά αυτό που κάνουμε συνήθως. Κλείνουμε τα μάτια και το στόμα μας, κλειδώνουμε αυτές τις σκέψεις και τις κουβαλάμε μέσα μας.

    Κάνει όμως μεγάλο λάθος να πιστεύει κανείς, πως αυτό το ποστ τον αφορά προσωπικά. Ισως μία καλή λύση θα ήταν να του δείξω αυτά τα μέιλ, που οδήγησαν στο χτίσιμο των τοίχων/τειχών.. Και αυτή κυρίως ήταν η αφορμή που έγραψα τα παραπάνω. Η ενδόμυχη επιθυμία να συμβεί ακριβώς αυτό. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια αίσθηση ασφάλειας που με πολύ λίγα άτομα έχω.

    Θυμάμαι κάποτε πάντως, που ανέφερα κάτι σε ένα ποστ μου για το πως με διάφορα μέσα (ανάμεσα τους και με μηχανές) κάποιοι προσπάθησαν να βρεθούν στο κατώφλι μου… Και παρεξηγήθηκε ένας εντελώς άσχετος άνθρωπος, απ’ αυτόν που είχα στο μυαλό μου όταν το έγραφα.. Η μύγα.. τι άτιμο πράγμα..

    Συμφωνείτε φαντάζομαι ε?

  3. Ναι, συμφωνώ. … Με όλα.

  4. password protected humanity

    password protected password (!)…

    …and so on…

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: