Oι μπαμπούσκες

 

Ενας Μεσαίωνας, μέσα σε έναν άλλο Μεσαίωνα, μέσα σε έναν άλλο Μεσαίωνα. Και η αυταπάτη ότι κάθε νέος Μεσαίωνας είναι Αναγέννηση και Διαφωτισμός..

Οταν το αστείο επαναλαμβάνεται συνεχώς, παύει να είναι αστείο. Οταν το νέο, επιθυμεί την εξαφάνιση του παλιού, δεν είναι καλύτερο του. Οταν η λογική φανατίζει δεν διαφέρει σε τίποτα από την θρησκοληψία..

Δεν βοηθάμε τον μέσο άνθρωπο, που ψάχνει στηρίγματα σε αυτή την ζωή, αν αντικαταστήσουμε ένα δόγμα με ένα άλλο. Ακόμα και αν αυτό το άλλο έχει αποδειχθεί επιστημονικά, ακόμα και αν υπακούει στους κανόνες της λογικής και της φυσικής συνέπειας και αιτιολόγησης. Ο μέσος άνθρωπος δεν έχει την πολυτέλεια να κρίνει από μόνος του, δεν έχει ούτε τον χρόνο, ούτε τις γνώσεις, ούτε την διάθεση να το κάνει. Εχει όμως το δικαίωμα να μην τον φανατίζουν, και να μην τον παρασύρουν σε καμμιά όχθη του ποταμού της ζωής..

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει το απόλυτο δικαίωμα πάνω στην αλήθεια, και στην επιβολή της στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Πόσο μάλλον, όταν στις πρακτικές του ενσωματώνει τον εμπαιγμό και την διακωμώδηση της άλλης πλευράς σε μόνιμη βάση. Αυτά είναι ενδείξεις εξουσιαστικών τάσεων πάνω στις μάζες και η εξουσία δεν είναι καλός οδηγός για την αλήθεια. Η οποία εξ’ ορισμού δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή στο σύνολο της από κανέναν.

Κι έτσι, ζούμε στον κόσμο της Μπαμπούσκας. Πάντα υπάρχουν και μάγισσες και ιεροεξεταστές και καλές προθέσεις που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κόλαση του φανατισμού. Οι επιστήμονες κυνηγούν τους εσωτεριστές, η Εκκλησία κυνηγά τις εναλλακτικές θεραπείες, ο Funel τον Λιακόπουλο, ο Λιακόπουλος τους αόρατους εχθρούς του κ.ο.κ.

Εγώ κυνηγάω την βλακεία, και την εμμονή κάθε είδους, και καίω στην δική μου «πυρά» όσους θεωρώ πως την εκφράζουν. Και επαναλαμβάνω το ίδιο λάθος ξανά και ξανά…

Εσείς?

Advertisements

~ από isisveiled στο Φεβρουαρίου 15, 2007.

7 Σχόλια to “Oι μπαμπούσκες”

  1. «Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτω…» είναι η απάντηση. Μα η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας κερνάει ένα σφηνάκι ταπεινότητας και μετριοπάθειας. Ίσως και να αποτελεί οδηγό στη ζωή.
    Ωραίο θέμα διάλεξες και (πάντα) επίκαιρο.
    Υ.Γ. Δεν μας έχεις συνηθίσει σε τέτοιο ύφος γραφής. Καλοδεχούμενη η ποικιλία 🙂

  2. δεν νομίζω ότι το σημερινό κείμενο είναι εκτός ύφους και θεματολογίας της ίσιδας…μια χαρά ίσιδα είναι το κείμενο!

  3. H απάντηση Sadmanivo, είναι να κοιτάξει κανείς στον εαυτό του και να δει που βγαίνει off.. Αυτό που είπες εσύ είναι από άλλο «παραμύθι»..

    Οσο για την γραφή μου, έχει δίκιο ο Ιούδας, αυτό είναι από τα πολύ κλασσικά μου «πέπλα»… Θα σε μαλώσω φίλε μου, δεν με διαβάζεις καθημερινά και επισταμένως!
    λοοολ

  4. Εγω με την βλακεία δεν τα βγάζω πέρα και κυνηγάω οτιδήποτε αντιδημοκρατικό και αντιπαραγωγικό. Κυνηγάω την στασιμότητα και την επανάπαυση.

    Τα όποια δόγματα είναι το ναρκωτικό που υποσείδητα ψάχνει να βρεί ο μέσος ανθρωπος. Ο αμνός που αναζητά τον ποιμένα του.
    Εαν επιβάλλουμε την μη υπαρξη φανατισμου και δογμάτων όμως, πάλι αυτο που κατακρίνουμε θα γίνουμε. Αυτο που εγω ονειρεύομαι είναι η ελευθερία του πνέυματος, η καλλιεργεια της σκέψης και ο στοχασμος να αποτελούν ΕΠΙΛΟΓΗ των πολλών…

  5. Εαν επιβάλλουμε την μη υπαρξη φανατισμου και δογμάτων όμως, πάλι αυτο που κατακρίνουμε θα γίνουμε.

    αυτό ακριβώς!

    καλημέρα 🙂

  6. ωραίο κείμενο!

    Πάντως είμαστε αυτό που είμαστε με ή χωρίς τις εμμονές μας, θέλουμε να το εκφράζουμε ελεύθερα και ταυτόχρονα αφήνουμε και τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Αυτό είναι. Live and let live.

    Γιατί ο κόσμος είναι ένας στίβος όπου μέσα σ’ αυτόν πετιούνται ιδέες. Αφήνουμε τις ιδέες να μονομαχήσουν και εμείς σαν άνθρωποι (ιδιοκτήτες ιδεών) πάμε φυσιολογικά να πιούμε το κρασάκι μας παρέα. Όσοι δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό (που είναι η πλειοψηφία), ε. σιγά-σιγά ελπίζουμε να το καταλάβουν με τα χρόνια, με τους αιώνες ίσως, ανάλογα με το ρυθμό εξέλίξης του ανθρώπινου νου και κοινωνίας.

    τώρα που το σκέφτομαι χρειάζομαι λίγο κρασάκι.

  7. Ροϊδη μου ,

    μακάρι όλοι να εξέφραζαν τις απόψεις τους όπως εσύ στις δικές σου «εμμονές».. Εγώ αναφέρθηκα σε διαφορετικές πραγματικά «εμμονικές» καταστάσεις καταδίωξης του ενός ή του άλλου…

    και αν θες, η δική σου ακούραστη αλλά σωστή δουλειά θα μπορούσε να είναι το μέτρο για όλους μας.

    καλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: