Iridescent

Βρέθηκε να πετάει ολομόναχος μέσα σε ένα υλικό γκρι και πορώδες… Εμοιαζε σαν ένας τεράστιος λαβύρινθος από συμπαγείς γκριζωπές φυσαλίδες, που ενώνονταν μεταξύ τους χωρίς να οδηγούν πουθενά. Επεφτε, κι έπεφτε συνεχώς, παρασυρμένος από την ορμή της τελευταίας του βουτιάς για να σώσει τον Γιώργο. Τα φτερά του φαίνεται πως δούλευαν ακόμα, αλλά δεν είχε πλήρη έλεγχο πάνω τους, ή συνέβαινε κάτι που δεν μπορούσε να εξηγήσει…

Δεν είχε καμμία αίσθηση του πάνω ή του κάτω, και δεν μπορούσε να προσανατολιστεί στο χώρο που βρισκόταν. Θυμόταν όμως πολύ καλά, εκείνη την φευγαλέα στιγμή που είδε την άσφαλτο να πλησιάζει προς αυτόν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Θυμήθηκε τον δρόμο, τα αυτοκίνητα που περνούσαν, τους περαστικούς.. Και μ’αυτή την σκέψη βρέθηκε ξαφνικά με το κεφάλι έξω απ’ αυτό το υλικό, ενώ το σώμα του παρέμενε ακόμα μέσα. Κοίταξε στο πλάι και είδε να εκτείνεται συμπαγές αλλά πιο σκούρο δεξιά και αριστερά του το ίδιο υλικό, και κάπου πιο δίπλα μια τεράστια διπλή λευκή γραμμή να χάνεται στο βάθος. Πριν προλάβει να το σκεφτεί οι ρόδες ενός αυτοκινήτου πέρασαν ξυστά δίπλα του.

Τότε κατάλαβε, πως η βουτιά του είχε συνεχιστεί μέσα στην άσφαλτο, και τώρα βρισκόταν βυθισμένος μέσα της, με το κεφάλι μόνο να εξέχει λες και έβγαινε από καπάκι υπονόμων. Προσπάθησε να κινηθεί, αλλά περισσότερο έμοιαζε να πλέει πλέον σε ένα πηχτό ζελέ, παρά να πετάει. Κοίταξε το πεζοδρόμιο και χωρίς να καταλάβει πως, βρέθηκε όρθιος πάνω του, να κοιτάει τον εαυτό του στην βιτρίνα ενός εστιατορίου! Ηταν όπως και όλοι οι υπόλοιποι, πόδια, σώμα, χέρια, κεφάλι… αλλά καθόλου φτερά! Κοίταζε μία πίσω απ’ την πλάτη του και μία ξανά την αντανάκλαση του στη βιτρίνα. Και σίγουρα θα χειρονομούσε σαν τρελλός, γιατί οι θαμώνες του εστιατορίου τον κοίταζαν περίεργα και μετά συνέχιζαν το φαγητό τους, με ένα μικρό γελάκι και κάποιο ειρωνικό σχόλιο…

Αυτό σίγουρα δεν το περίμενε.. να πέσει έτσι μέσα στην ύλη του δρόμου και να χάσει τα φτερά του.. Ξανακοίταξε την άσφαλτο και την είδε να ιριδίζει, ακριβώς όπως τα φτερά του στο φως της μέρας. Χαμογέλασε.. κι έπιασε να περπατάει χωρίς προορισμό.

Κάθε φορά που ένας Αγγελος εκπίπτει στην Υλη, σκέφτηκε, αυτή κάτι κερδίζει σε μαγεία..

* για το παρόν κείμενο αφορμή και έμπνευση στάθηκε το αντίστοιχο του Αμμου, για το οποίο θα βρείτε λινκ στη φράση «παρασυρμένος απ’ την ορμή της τελευταίας του βουτιάς..» πιο πάνω στο κείμενο. Και για το οποίο, είχα την την έγκριση του για να γράψω την συνέχεια.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 7, 2007.

15 Σχόλια to “Iridescent”

  1. Δεν θα το άντεχα… χωρίς φτερά
    η μεγαλύτερη τιμωρία για ένα έγκλημα που δεν έγινε ποτέ…
    Καλημέρα Αδελφή μου

  2. Αγαπητή Ίσις,
    κάνατε δική σας την ιστορία μου με τρόπο πολύ όμορφο και αισιόδοξο. Μήπως να γράφαμε τίποτα μαζί;

  3. @ parafonos

    μα γιατί τιμωρία αδελφέ μου? μπορεί και να είναι επιβράβευση για μια καλοσύνη που ούτε πήραμε χαμπάρι 😉

    καλησπέρα 🙂

    @ Αμμος

    δεν μπορώ να σου περιγράψω την αγωνία μου, για το πως θα σου φαινόταν η συνέχεια της ιστορίας σου. Χαίρομαι πολύ που δεν σε απογοήτευσα τουλάχιστον 🙂

    και φυσικά θα ήταν χαρά μου να γράψουμε κάτι μαζί 🙂

  4. Τι ωραίο! Πολύ ζωντανή η εικόνα, μου θύμησε και την ταινία «Μιχαήλ» που επίσης μου είχε αρέσει πολύ. Ζωηρή πένα που την έχεις! 🙂

  5. Επειδή ο άμμος είναι ευγενικό και ντροπαλό παιδί, θα σας παρακαλούσα να αναφέρετε στο πολύ όμορφο post σας ότι για την ιδέα σας αποτέλεσε έμπνευση ένα κείμενο του :-))

  6. «παρασυρμένος από την ορμή της τελευταίας του βουτιάς για να σώσει τον Γιώργο» αυτή η φράση κάπου παραπέμπει ή κάνω λάθος; (που δεν κάνω)

  7. @ sadmanivo

    ευχαριστώ, αν και μάλλον έχω όμορφο πληκτρολόγιο 🙂

    @ Helix Nebulae

    ζητώ συγνώμη αγαπητέ αν δεν ήταν αρκετά εμφανές αυτό με το εισερχόμενο λινκ που παρέπεμπε στο συγκεκριμένο ποστ του Αμμου, καθώς και στην συζήτηση που είχε γίνει επ’ αυτού.. Θα το διορθώσω πάραυτα. Δεν θέλω να με θεωρήσετε αγενές και θρασύτατο παιδί. Και πάλι ζητώ συγνώμη αν έθιξα τον Αμμο και ευχαριστώ για την ανοχή του.

    @ Ραφφινάτα
    ουφ.. ουφ..

  8. Ο φίλος μου ο άμμος είχε πολλές δουλειές (συναντήσεις με εκδότες και θαυμαστές, συεννοήσεις για τη μεταφορά διηγημάτων του στον κινηματογράφο κτλ) και μου ζήτησε να σας μεταφέρω ότι δε βρήκε καθόλου ελλιπη την παραπομπή, αν και ενοχλήθηκε από την υποσημείωση που προσθέσατε. Ως γνωστόν αυτοπροσδιορίζεται ως «ο μεγάλος λόγιος και διηγηματογράφος του διαδικτύου ΑΜΜΟΣ». Σας παρακαλεί λοιπόν να κάνετε την αναγκαία διόρθωση.

  9. Τώρα εσείς προφανώς έχετε όρεξη για δούλεμα κι εγώ απ’ την άλλη δεν έχω καθόλου καλά κέφια.. Ο ένας αφήνει να εννοηθεί πως ο Αμμος του εξέφρασε κάποιο παράπονο, το οποίο λόγω ευγένειας και ντροπαλότητας δεν ανέφερε σε μένα. Ο άλλος διατείνεται ότι καλά έβαλα το λινκ και να βγάλω την υποσημείωση…

    αρκετά προβλήματα έχω στην πραγματική μου ζωή και θα σας παρακαλούσα να μην προσθέτε άλλα τόσα στην διαδικτυακή μου..

    αυτά

    την καλημέρα μου σε όλους

  10. Λοιπόν αγαπητή Ίσις,
    εγώ προσπάθησα να ελαφρύνω ένα κλίμα που μου φάνηκε βαρύ, αυτοσαρκαζόμενος και κοροϊδεύοντας λίγο το σχήμα «έβαλα το φίλο μου να σου πει». Επειδή μάλλον δεν πέτυχα το σκοπό μου, ας τα πούμε τα πράγματα απλά:

    O Helix έκανε ένα άστοχο σχόλιο, γιατί πρώτον δεν είμαι ντροπαλό παιδί και δεύτερον η διατύπωση του μπορούσε να αφήσει υπονοούμενα.
    Εσείς είστε τόσο ευγενική, ώστε να θεωρήσετε αμέσως ότι υπάρχει ένα υπονοούμενο ενόχλησης.
    Εγώ ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΑ από κάτι, αντιθέτως ένιωσα ΚΟΛΑΚΕΥΜΕΝΟΣ που μια ιστορία μου έγινε κείμενο ανοιχτό για έναν άλλο άνθρωπο που γράφει. Σήμερα όμως ένιωσα ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΟΣ που αισθανθήκατε να σας κοροϊδεύουμε.

    Να είστε καλά

  11. Α, και αν δεν είναι σαφές από τα προηγούμενα, ΔΕΝ ζήτησα από το Helix να κάνει κανένα σχόλιο εκ μέρους μου.

  12. ακούω τώρα να παίζει στο ραδιόφωνο «…one day is fine and next is black…» (είμαι της παλιάς σχολής)

    αν στεναχωρέθηκες εσύ Αμμε φαντάσου πόσο έχω στεναχωρεθεί εγώ..

    καλημέρα

  13. Ανάβω φωτιές στο πέρασμα μου σαν ασυνείδητος οδηγός που πετάει το αναμμένο του τσιγάρο από το παράθυρο…

    α) Δεν πρόσεξα το λινκ στο κείμενο. Αν ήταν πάντα σε bold, δικό μου λάθος που δεν πήγα με το ποντικάκι μου πάνω του και βιάστηκα να κάνω (φιλική και χαμογελαστή) υπόδειξη. Κακώς το πήρατε στραβά αγαπητή Ίσις.

    β) Ο άμμος δε μου ζήτησε να παρέμβω και να γράψω σχόλιο αντ’ αυτού – πράγμα που πολύ αμφιβάλλω ότι θα έκανε ακόμα κι αν το ήθελε (γενικώς μιλάω, όχι για τη συγκεκριμένη περίπτωση). Κακώς ανακατεύτηκα εκεί που δε με έσπειραν.

    γ) Πολύ κακό για το τίποτα, ιδίως τη στιγμή που μιλάμε για δύο πολύ όμορφα κείμενα :-))))

    Εγώ πάντως παραμένω χοντρόπετσος και δεν παρεξηγούμαι από όσα υπαινίχθησαν εδώ ή οπουδήποτε αλλού για τις προθέσεις μου. Καλησπέρα σε όλους 🙂

  14. Ακουσε με Ελικα,

    1) τα εξερχόμενα λινκ γίνονται bold από το wordpress αυτόματα, παράλληλα με την ενεργοποίηση τους. Το ότι εσύ δεν το πρόσεξες είναι τουλάχιστον θλιβερή δικαιολογία για την παρέμβαση σου, την οποία ομολογώ πως δεν βρήκα καθόλου χαμογελαστή. Το φιλική δε, καλό θα ήταν να το αποφεύγεις και μάλιστα για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις αρκετά… Και σε παρακαλώ πολύ μην προσπαθείς να φορτώσεις σε μένα τις δικές σου ευθύνες. Δεν το πήρα μόνο εγώ στραβά, αλλά και αρκετοί άλλοι που διάβασαν το σχόλιο σου. Αν δεν μπορείς να εκφραστείς σωστά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να προσφεύγουμε σε μάντεις για να καταλάβουμε τις προθέσεις σου.

    2) Το ότι ο άμμος δεν σου ζήτησε κάτι τέτοιο, χρειάστηκε μία ολόκληρη μέρα δικής του προσπάθειας για να το πιστέψω, και είμαι σίγουρη ότι δεν του περισσεύει χρόνος για να κάνει κάτι τέτοιο. Ευτυχώς του περισσεύει ευγένεια.

    3) Αυτό που εσύ ονομάζεις τίποτα, μπορεί να οδηγήσει σε πολύ δυσάρεστες καταστάσεις (ακριβώς όπως το αναμμένο τσιγάρο του ασυνείδητου οδηγού μπορεί να κάψει ένα ολόκληρο δάσος) και ομοίως δεν αφαιρεί από την ευθύνη σου γι’αυτό. Θεωρώ μάλιστα ότι να στεναχωρήσεις τόσο πολύ έναν άνθρωπο που δεν σου έφταιξε σε τίποτα είναι πολύ. Τα των όμορφων κειμένων δε, άστα… είναι πως λένε να σε κάψω λάδι να σ’αλείψω μέλι..

    Το ότι παραμένεις χοντρόπετσος το διαπιστώνω από το σχόλιο σου, και την επίμονη τοποθέτηση του τύπου «έλα μωρέ πως κάνεις έτσι». Κανείς δεν υπαινίχθηκε πάντως τίποτα εδώ για σένα, ότι είχα να πω το είπα καθαρά. Οσο για το τι λέχθηκε αλλού δεν μπορώ να έχω άποψη γιατί δεν έχω δει κάτι σχετικό.

    Οσο για την καλησπέρα.. ναι πως.. αφου μου μαύρισες καλά καλά την μέρα, είπες να αποτελειώσεις και την νύχτα μου..

  15. χμ.. λοιπον σε όλα στην ζωή κάτι κερδίζει και κάτι χάνει κανείς.. απ’ τη σημερινή μέρα νιώθω πως έχω κερδίσει και χάσει επίσης. Κυρίως έχασα την καλή μου διάθεση, και βάλθηκα να αναρωτιέμαι αν και κατά πόσο είχα αδικήσει κάποιον…

    Κι αν έχασα είναι γιατί έκανα το λάθος να αναρωτηθώ μήπως τελικά έχει ο άλλος δίκιο και όχι εγώ. Αν κέρδισα κάτι είναι γιατί βεβαιώθηκα πως κάνω πολύ καλά όταν δεν παίρνω στα σοβαρά τίποτα στα σχόλια μου και ίσως θα έπρεπε να το επεκτείνω και στην ζωή μου..

    Οπότε, ελπίζω αυτή να ήταν και η τελευταία συναισθηματική μου εκδήλωση σε σχόλια και οι επόμενοι να εισέρχεστε του οίκου τούτου μετά φόβου θεού, πίστεως και καταλλήλως εξοπλισμένοι (πανοπλίες, κράνη και τα σχετικά)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: