centering

 

Και τώρα προσπάθησε να φανταστείς πως ο κάθε άνθρωπος  είναι σαν ένας μικρός διάφανος κύβος, είπε ο άγγελος ακουμπώντας τα δάχτυλα του στο λαιμό μου. Αυτή η κίνηση με έκανε να νιώσω αμήχανα. Ομως στη θέση της αμηχανίας γρήγορα βρέθηκε μια διαφορετική αίσθηση χαλάρωσης και τρυφερότητας, που δεν με ενοχλούσε πια. Ισως γιατί το τελευταίο που θα περίμενα, ήταν να με αγγίξει σε ένα τόσο ευαίσθητο σημείο κάποιος του είδους του. Λοιπόν γλυκιά μου, συνέχισε, είσαι καλύτερα τώρα?

Πετάχτηκα. Μη με λες γλυκιά σου! Ούτε είμαι ούτε θέλω να γίνω!

Καλά, συμφώνησε ήρεμα, εξάλλου δεν είναι αυτό το θέμα μας. Οπως σου είπα, φαντάσου πως είσαι ένας διάφανος κύβος, αλλά καθόλου συμπαγής. Μέσα του υπάρχει μία μικρή μπαλίτσα που κινείται ελεύθερα. Σε κάθε κίνηση του κόσμου γύρω μας, η μπαλίτσα αυτή μετακινείται, κυλάει δεξιά και αριστερά ελεύθερα… Τότε είναι που νιώθουμε στεναχωρημένοι, εκνευρισμένοι, ή χαρούμενοι. Δεν έχει σημασία τι είναι αυτό που νιώθουμε, όσο ότι κάτι μοιάζει σαν να κουδουνίζει μέσα μας…

Κάπου όμως, στο κέντρο του κύβου, υπάρχει ένα σημείο που η μικρή αυτή σφαίρα θηλυκώνει τέλεια και μπορεί να μείνει εντελώς ακίνητη. Είναι όμως ένα σημείο αόρατο και μοιάζει πραγματικά χωρίς υπόσταση. Δεν είναι φτιαγμένο από κάποιο υλικό,  απλά υπάρχει εκεί. Μπορείς να το καταλάβεις γλυκιά μου μέχρι εδώ? (μη με λες γλυκιά σου!)

Λοιπόν, θέλω να ξέρεις, πως ό,τι κι αν συμβαίνει τριγύρω σου, όσο κι αν ταραχτείς, σε αυτό εκείνο το σημείο ακριβώς υπάρχει η πραγματική θέση σου στον κόσμο. Το καταλαβαίνεις, γιατί όταν βρίσκεσαι εκεί όλα μοιάζουν να μην έχουν σημασία. Νιώθεις μόνο μια ευχάριστη σιωπή και για λίγο νομίζεις πως αυτή είναι η ανάσα του Θεού. Δεν υπάρχει κανείς και τίποτα που να μπορεί να σε βλάψει ή να σε πονέσει εκεί πέρα, δεν υπάρχει κανένας στόχος που πρέπει να κυνηγήσεις, κανένα όριο που πρέπει να υπερβείς. Βρίσκεσαι στο κέντρο της ψυχής σου και όλα είναι καλά..

Αυτό δεν θα στο πάρει κανείς ποτέ γλυκιά μου (μη με λες..) και ο μόνος τρόπος να φτάνεις εκεί, είναι μια τόσο ανεπαίσθητη κίνηση που σχεδόν δεν θα την καταλαβαίνεις. Οπως όταν για λίγο σκύβεις τον λαιμό σου όταν χαμογελάς. Τόσο μικρή. Μην προσπαθήσεις ποτέ πολύ, γιατί η μικρή σφαίρα απλά θα αναπηδήσει στα τοιχώματα του κύβου σου…

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 14, 2007.

12 Σχόλια to “centering”

  1. που λες glykia mou…(δεν θα το απορρίψεις αν γράφετε στα λατινικά, έτσι; )
    ο αφηγητής έχει τόσο δίκιο που του συνιστώ να συνεχίσει σε αυτή την κατεύθυνση που έχει χαράξει ειδικά με αυτό το κείμενο…Όπως τόσο καλά γνωρίζεις, δεν είναι δικά μου λόγια αυτά γιατί ως γνωστόν εγώ είμαι τορναδόρος στο επάγγελμα, με έβαλε ο άλλος Ρο να σου τα πω. Ξέρει ότι είμαι των βαρέων και με φορτώνει.

  2. Μπα μ’αρέσει καλύτερα η αέναη κίνηση μέσα στα μόρια του σώματος μας , άλλωστε το επιβεβαιώνει και η φυσική ! Και έχει πολύ περισσότερη πλάκα να χοροπηδάς σε τραμπολίνο , για σκέψου λίγο….πηδάς στον αέρα , συγκρούονται όλα μέσα σου , φλερτάρει η καρδιά σου με τους πνεύμονες, τα γαστρικά υγρά στροβιλίζονται και χορεύουν βαλς με άρωμα κονιάκ και η ψυχή σου αναπηδά σ’ολα σου τα μόρια, δοκιμάζει την ελαστικότητα των τοιχωμάτων τους , μ’ενα καλό κάρφωμα περνάει μέσα απ’τη στεφανίαια , συνεχίζει το ανεβοκατέβασμα στο montagnes russes μέσα στους μαιάνδρους του απείρως λεπτού εντέρου !Ε όχι τέτοιο πανήγυρι δεν το χαραμίζω με τίποτα για …..μία στασιμότητα, μία ακινησία για ένα τέλειο θηλύκωμα!Καλό σου βράδυ !

  3. Aααχ γλυκέ μου … θα μου κάνεις τότε μία χάρη κι εμένα να του πάς κάτι? δεν θα σε φορτώσω πολύ, να ίσα μια καλημέρα! 🙂

    @ mikrimarika

    Καλέ εκτός από θαυμαστικά ξέρεις και γαλλικά? Προσοχή παιδί μου με τα πολλά στροβιλίσματα γιατί μπορεί να σου ρθει καμμία αναγούλα! Εμένα μου ήρθε δηλαδή γι’αυτό στο λέω..

  4. Τα θαυμαστικά είναι η μεγάλη μου αδυναμία!!!!!Όσο για την αναγούλα , αυτό το καλό έχουν τα φανταστικά ταξίδια , παραλείπεις τις…..παρενέργειες!

  5. αμ έλα που δεν τις παραλείπουν απ’ ότι βλέπω..

    αμ δε!

  6. Η αλήθεια είναι υποκειμενική!Άλλο βιώνω εγώ και άλλο νομίζεις εσύ ότι βιώνω!

  7. καλά παιδί μου επιτέλους με τα θαυμαστικά πρωϊνιάτικα!

  8. Πολύ εύστοχη η παρομοίωση! Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Άγγελο… 🙂
    Καλημέρα Ίσιδα

  9. καλημέρα! 🙂

  10. Είσαι σταθερά αγενής, ρηχή και μονοσήμαντη. Και ατελείωτα αναιδής με τους σχολιαστές σου.
    Ουστ μωρή!!!!!!!!!!!!!!!!! (θες κι άλλα θαυμαστικά μήπως?)

  11. χμ.. ό,τι κι αν είμαι εγώ, τουλάχιστον είναι φανερό…

    δεν κρύβομαι πίσω από κωδικούς και ονόματα.. άμα δεν σου αρέσει παρεπιπτόντως εδώ, σου επιστρέφω το ουστ να πας σε άλλο μπλογκάκι να παίξεις.

    α, και ψιτ.. βγάλε την κάλτσα απ’ το παντελόνι σου, δεν πείθει..

  12. Λυπάμαι να διαβάζω διαπληκτισμούς χωρίς επίπεδο σε ένα κείμενο που λέει κάτι πολύ σημαντικό (κατά την προσωπική μου άποψη).
    Θα χαιρόμουν όμως αν τα σχόλια μελετούνταν (εκατέρωθεν) με λίγη αποστασιοποίηση και διάθεση ειλικρίνειας… Τις καλημέρες μου, προς άπαντες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: