the invisible world

Στην πραγματικότητα, αυτό το οβαλ διασπειρώμενο δισκίο δεν φτιάχνει την διάθεση. Είναι μάλλον κάποια ουσία που εξαφανίζει τους άλλους και την πραγματικότητα τους, από τα μάτια σου. Οχι, δεν έχει καμμία σχέση με την διάθεση όλο αυτό. Μόνο με το τι αντικρύζεις.

Πιάνει σαν σφουγγάρι και σβήνει από τον πίνακα του ορατού σου πεδίου, κάθε άλλη ύπαρξη, θετική ή αρνητική, σου αφήνει μόνο αυτούς που αγαπάς τόσο που δεν θα ρίσκαρες να εξαφανιστούν αν δεν το κατάπινες. Κατάλαβες? Μια ανταλλαγή είναι δηλαδή..

Για να μην εξαφανιστούν αυτοί που αγαπάς, αφήνεις να εξαφανιστούν όλοι οι άλλοι. Και είναι δίκαιη ανταλλαγή αυτή, γιατί πόσο συχνά νομίζεις πως μπορείς να βρεις κάποιον να αγαπάς?

Το παράδοξο είναι πως απ’ την στιγμή που ο κόσμος γίνεται αόρατος για σένα, οι υπόλοιποι ερμηνεύουν την διάθεση σου ως εύθυμη. Σε βρίσκουν χαρούμενο, σε βρίσκουν αγωνιστικό, θαρραλέο, τολμηρό. Σε βλέπουν όμορφο ακόμη κι αν εσύ θρηνείς κάπου μέσα σου την ομορφιά που χάθηκε. Και το χειρότερο σε βρίσκουν αξιολάτρευτο.

Ολη τη θυσία, του κόσμου να χάνεται από μπρος σου, την ορίζουν ως φυσιολογικό και σε αγαπούν. Εσένα που πρόδωσες το φυσιολογικό, την αλήθεια και την ομορφιά για χάρη αυτών που αγαπάς, τώρα σε αγαπούν..

Α, παράξενος που γίνεται ο κόσμος με ένα χαπάκι τόσο διασπειρώμενο όσο οι σκέψεις σου στο πληκτρολόγιο…

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 26, 2007.

5 Σχόλια to “the invisible world”

  1. Φαίνεται πως δεν εξαφανίζονται εντελώς, αφού τους νιώθεις να σ’ αγαπούν και να σε θαυμάζουν…
    Άσε που, εφόσον σ’ αγαπούν, ίσως να πήραν κι αυτοί ένα τέτοιο χαπάκι, κι έτσι εξουδετέρωσαν τη δράση του δικού σου…
    Ναι, ναι, τώρα που το σκέφτομαι, έτσι θα είναι… το ένα χαπάκι εξουδετερώνει το άλλο… η μία αγάπη καλύπτει την άλλη… και ο κόσμος μένει στη θέση του…
    🙂

  2. χμ.. αναφερόμουν σε κάτι εντελώς διαφορετικό..

    καλησπέρα 🙂

  3. Αυτή είναι η ομορφιά των καλών κειμένων, ότι επιδέχονται πολλές ερμηνείες… 😉

  4. χεχε..

    πάντως πρέπει να παραδεχτώ ότι μερικές φορές οι ερμηνείες ξεπερνούν την αξία του κειμένου 🙂

    καλημέρα 🙂

  5. «Το παράδοξο είναι πως απ’ την στιγμή που ο κόσμος γίνεται αόρατος για σένα, οι υπόλοιποι ερμηνεύουν την διάθεση σου ως εύθυμη. Σε βρίσκουν χαρούμενο, σε βρίσκουν αγωνιστικό, θαρραλέο, τολμηρό. Σε βλέπουν όμορφο ακόμη κι αν εσύ θρηνείς κάπου μέσα σου την ομορφιά που χάθηκε. Και το χειρότερο σε βρίσκουν αξιολάτρευτο.»
    Αυτό τα λέει όλα. Από τα πλέον τραγελαφικά στην ανθρώπινη ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: