life is almost a game

 

Μαύρα και κόκκινα τετράγωνα αριθμημένα. Κάπως έτσι είναι κι η ζωή. Θέσεις ευνοϊκές, δυσμενείς, δυσνόητες, ανόητες, καταπληκτικές, ανάλογα με το τι θα εισπράξεις αν πέσεις πάνω τους. Μέχρι τότε απλά παραμένουν ουδέτερες, κενές νοήματος. Κάθε φορά, οι πιθανότητες να βρεθείς στην σωστή θέση την σωστή στιγμή μετράνε απ’ την αρχή. Δεν έχει καμμία σημασία αν όλες τις προηγούμενες φορές στάθηκες τυχερός ή άτυχος, μία φορά μονάχα αρκεί για να κερδίσεις. Μόνο που, αν ξεπουλάς κάθε φορά στη «μάνα» το δικαίωμα σου να παίζεις, στο τέλος βρίσκεσαι άφραγκος. Μένεις μόνο με την ικανοποίηση, ότι ο τροχός στάθηκε στο σημείο που έπρεπε.

Μερικές φορές σκέφτεσαι, πως ίσως υπάρχει κάποιο σύστημα υπολογισμού της σωστής θέσης και ακόμα περισσότερο της σωστής στιγμής. Στίβεις το μυαλό σου, προσπαθείς να βρεις την λογική που διέπει τις κινήσεις του τροχού και της μπίλιας. Στην αρχή μοιάζει εφικτό, αλλά γρήγορα καταλαβαίνεις πως πρόκειται απλά για μια ψευδαίσθηση ελέγχου που προβάλει ο εγκέφαλος σου σε ένα τυχαίο γεγονός.

Μετά, λες πως αποκλείεται, τα πάντα είναι θέμα τύχης. Αλλοι γεννιούνται τυχεροί και άλλοι άτυχοι. Το σωστό μέρος και η σωστή στιγμή είναι άπιαστα από τη συνηθισμένη μας σκέψη, ανεξάρτητα από τις δικές μας κινήσεις και προσπάθειες. Αν κάτι σου ‘χει γράψει η μοίρα να στο χρωστά θα στο δώσει, αλλιώς μια ζωή θα βλέπεις να πηδάει η μπίλια το δικό σου νούμερο, και τι ειρωνία!, να σταθεροποιείται στο ακριβώς διπλανό του. Το παίρνεις απόφαση και ζηλεύεις συγκαταβατικά αυτούς, που κερδίζουν χωρίς καν να έχουν στοιχηματίσει, χωρίς καν να γνωρίζουν πως πρόκειται για παιχνίδι. Απλά ένα πρωϊ, κάποιος, τους χτυπά την πόρτα και εισπράττουν τα κέρδη.

Κι όμως.. η ζωή είναι κάπως έτσι, όχι ακριβώς. Ερχονται στιγμές που το μέρος και η στιγμή είναι σωστά ή λάθος, ανάλογα με αυτό που θα επιλέξουμε. Η τύχη και η ατυχία μας, δεν κρίνεται αυτοστιγμή, αλλά μετά από χρόνια και άλλες ακόμα περισσότερες επιλογές. Ερχεται κιόλας αυτή η μπίλια και στριφογυρίζει μπροστά σου λέγοντας «ορίστε λοιπόν, εδώ είμαι, τι θα κάνεις μαζί μου?» εσύ δεν πιστεύεις τα μάτια και τ’αυτιά σου, νομίζεις πως όλα είναι στη φαντασία σου και μέχρι να πάρεις την απόφαση, η μπίλια έχει ξαναπέσει στη ρουλέτα…

Ευτυχώς για μας, αυτή η μπίλια αιωρείται ακόμη..

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 10, 2007.

5 Σχόλια to “life is almost a game”

  1. Εξαιρετικό!

  2. Και αυτή είναι και η ακατάβλητη αισιοδοξία του Παίκτη. Η διαρκής αιώρηση είναι το αξύπνητο όνειρο. Ευτυχώς, όπως λες…

  3. @ Παράξενος

    😉

    @ Ηλίας Δημόπουλος

    ναι, όταν μιλάμε για την ζωή και τον έρωτα έτσι είναι, αλλίμονο αν αυτά προσπαθήσουμε να τα εφαρμόσουμε στο τραπέζι..

  4. Όταν αισθάνεσαι πως «η ζωή και ο έρωτας» δεν κουβαλάνε και ιδαίτερα συνεκτικό νόημα, θα τα εφαρμόσεις και στο τραπέζι.
    Αλίμονο λες ε;

  5. χμ.. λοιπόν..

    αν δεν το έχεις δει ήδη, προτείνω να δεις τον Διαβολάκο, με τον Μπενίνι και τον Ματάου.. Νομίζω πως έχει μια καταπληκτική απόδοση του πως κερδίζει κανείς στο τραπέζι, στη ζωή αλλά και στον έρωτα 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: