οι τέσσερις δρόμοι

Την πρώτη φορά, άφησα τις ορμόνες των 29 του χρόνων, να βγουν αφρισμένες στην επιφάνεια ζητώντας εκτόνωση. Τα χέρια ίσα που κρατούσαν το σώμα, η κίνηση γρήγορη χωρίς ανάσα, το τέλος αναμενόμενο και ανακουφιστικό.

Την δεύτερη φορά, ξύπνησα το κτήνος των φαντασιώσεων και των επιθυμιών του. Το τράβηξα απότομα μέσα απ’ την σπηλιά του, και τώρα τα χέρια έσφιγγαν σκληρά το σώμα, προσπαθώντας να εκμαιεύσουν την ηδονή από μέσα του με βία.

Την τρίτη φορά, ξεκίνησα να καταστρέφω κάθε ρανίδα αντοχής, ματαιοδοξίας και περηφάνειας για τις επιδόσεις του, που του είχε απομείνει. Σε κάθε κίνηση, σε κάθε άγγιγμα, αυτά όλο και λιγόστευαν, όλο και έφθιναν μέχρι να εξαφανιστούν.

Και μετά τον πήρα στην αγκαλιά μου, και τον χάιδευα για ώρες. Ανάμεσα στα μάτια, στους κροτάφους, στις ρίζες των μαλλιών. Πίσω από τα αυτιά μέχρι τον αυχένα κι από κει στους ώμους, στην πλάτη.. Κάθε χέρι ξεχωριστά, γνώρισε την τρυφερότητα, την εγκατάλειψη στο χάδι και την φροντίδα των χεριών. Του μίλησα για κείνες τις δύο γραμμές από τα λαγόνια μέχρι το εσωτερικό των μηρών, για την πλάτη του που απλώνονταν σαν θάλασσα γαλήνια, για τα μάτια του που το πράσινο τους θύμιζε Κυριακή στην εξοχή. Του είπα πως ένας μικρός θεός κατοικεί στο σώμα του, του έδειξα πόσο καθαρό και τρυφερό ήταν το δέρμα του. Τον χάϊδευα για ώρες έτσι..

Μέχρι που δεν έμεινε τίποτα ανθρώπινο μέσα του. Παραδόθηκε το πνεύμα και η ψυχή του, το σώμα του, η θέληση του, οι ορμόνες, τα 29 του χρόνια. Ολη του η συνείδηση έγινε μια οριζόντια γαλήνια γραμμή και τότε ήρθε η τέταρτη φορά. Και του δειξα πως η ηδονή η αληθινή περνάει μέσα από την εγκατάλειψη της σάρκας και της νιότης, πέρα από την στύση που κοιτάει με περηφάνια, μέσα και πέρα από τον πόνο των μελών που έχουν κουραστεί. Κράταγε στο τέλος τα χέρια μου σφιχτά και έλεγε με μάτια που έλαμπαν «σαν να είναι συνέχεια το ένα σώμα του άλλου, είμαστε τώρα».

Κι εγώ χαμογελούσα και σκεφτόμουν πως τέσσερις δρόμοι οδηγούν στον Γάμο. Ο πρώτος είναι σύντομος, μα επικίνδυνος και περνά από βράχια σχεδόν αδιάβατα. Ο δεύτερος είναι μακρύς, αλλά εύκολος, αν δεν παραστρατήσει κανείς και τον οδηγεί η επιθυμία του. Ο τρίτος είναι βασιλικός και μόνο ένας στους χίλιους μπορεί να τον ακολουθήσει. Ο τέταρτος είναι καταστροφικός, γεμάτος φωτιά και σύγνεφα και ταιριάζει μόνο σε άφθαρτα σώματα.

* από το Χυμικό Γάμο του Christian Rosenkreutz

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 14, 2007.

5 Σχόλια to “οι τέσσερις δρόμοι”

  1. Οσο το διάβαζα τόσο απορούσα για την κατάληξη του!
    Αλλα είναι πολύ ενδιαφέρων τελικά…εναλλακτικό θα ελεγα!

    Happy to read you again isis!!

  2. 🙂

  3. Διαβάζοντάς το αναζητούσα την συνέχεια, τέλος να μην έχει, οι εικόνες ροή ταινίας, εντός μου, φωτιά και επιθυμία.

  4. Ο χυμικός γάμος… που τον θυμήθηκες… πάει καιρός που οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τους αγώνες του παρελθόντος για κατανόηση και εξευγενισμό, δυστυχώς.
    Το κείμενο, η φωτό, ως συνήθως κρυστάλλινα.

  5. @ mist

    μα δεν έχει τέλος, αυτή είναι μία πορεία σε εξέλιξη.. ποιος ξέρει, που οδηγεί ο κάθε δρόμος 😉

    @ sadmanivo

    ευχαριστώ για τα καλά λόγια.. κανείς να έχει υπόψη του όμως, πως ποτέ η εσωτερική αλήθεια δεν δόθηκε σε κείμενο όπως έχει.. στην περίπτωση μας οι 4 δρόμοι δεν αντιστοιχούν ακριβώς με τις τέσσερις φορές… είναι στο χέρι του καθενός να βρει το σωστό μονοπάτι..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: