kiss of spring

Πρωϊνός καφές, ο πρώτος, τσιγάρο, κινούμενα σχέδια. Αρκεί να μην σηκωθείς ακόμα απ’ το κρεβάτι. Μετά τα πόδια αποφασίζουν πως σήμερα είναι η πρώτη μέρα που θα γευτούν ξυπόλυτα το πάτωμα. Οδηγούν τα βήματα, στα κρύα ακόμα πλακάκια μέχρι το μεγάλο τραπέζι. Δεύτερος καφές, τσιγάρο, ραδιόφωνο. Ανοίγεις τον υπολογιστή για την αγαπημένη πρωϊνή κουβέντα στο messenger. H αλλεργία διακόπτει κάθε τόσο την πληκτρολόγηση, αλλά το ‘χεις πάρει απόφαση, έτσι είναι η άνοιξη..

Πρόχειρο ντύσιμο, πρόχειρα παπούτσια, κήπος. Σκάβεις και ξεριζώνεις τα ζιζάνια που έχουν μετατρέψει την είσοδο του αυτοκινήτου σε ζούγκλα. Τα μαζεύεις προσεκτικά σε μία γωνιά. Πότισμα και κλάδεμα της ρίγανης που απειλεί να κλείσει την είσοδο. Αλλάζεις θέση στο λάστιχο. Κλαδεύεις κι αυτό τον θάμνο με τα μικρά γαλάζια λουλουδάκια που δεν θυμάσαι πως λέγεται. Μεταφέρεις τις γλάστρες στον πίσω κήπο. Θα τον φτιάξεις κι αυτόν. Μέχρι το φθινόπωρο θα ‘χει γίνει καταφύγιο ονειροπόλησης.

Μαζεύεις τα κλαριά και τα φύλλα που έσπειρες περνώντας στο σπίτι, σκουπίζεις και σφουγγαρίζεις τις λάσπες. Ολα είναι καθαρά. Τα πιάτα και τα ταψιά πλυμένα, το κοτόπουλο και τα μπιφτέκια ξεπαγώνουν. Δεν πρόλαβες να φτιάξεις ψωμί, θα βάλεις το απόγευμα να γίνεται. Στο τηλέφωνο πως γίνονται οι φωνές σας αμήχανες, λες και δεν μιλάτε κάθε μέρα. Ομως είναι αγαπημένη φίλη και δεν σε νοιάζει. Εξάλλου είναι άνοιξη..

Το ύφασμα σε εκρού φόντο έχει σκούρα ροζ λουλούδια και ρίγες απ’ την άλλη. Τι θες την παπλωματωθήκη σε ρώτησε. Τώρα πιάνει καλοκαίρι. Να φύγει απ’ την μέση, να μην έχω το ύφασμα μέσα στην μέση απαντάς. Κόβεις, ράβεις, ταιριάζεις. Είκοσι λεπτά δουλειά είναι στο κάτω κάτω. Μετά αρχίζεις και περνάς τις κορδέλες, κατακόκκινες, που θα δένουν στο τελείωμα. Εχεις αποσυνδέσει το μοτέρ της ραπτομηχανής, δεν το χρειάζεσαι. Μερικές βελονιές αρκούν για κάθε κορδέλα, και απλά γυρίζεις τον τροχό της μηχανής με το χέρι. Τότε το ατσάλι της βελόνας περνάει το μαλακό δέρμα, δίπλα απ’ το κόκκαλο, μέχρι κάτω και βγαίνει απ’ την άλλη. Η κατάρα της μοδίστρας σκέφτεσαι. Τόσα χρόνια το φοβόμουν και πρόσεχα, και τώρα το έκανα μόνη μου στον εαυτό μου. Σαν την βασιλοπούλα με το αδράχτι σκέφτεσαι..

Η αιμορραγία σταματάει αμέσως, το ίδιο και ο πόνος. Μαγειρεύεις, φτιάχνεις ψωμί, λούζεις τα μαλλιά σου, τσιγάρα, καφέδες, μέχρι το βράδυ. Σαν να είσαι σε ύπνο. Σαν να σε πήρε ο ύπνος στον καναπέ μέχρι να έρθει. Δεν έχει να περπατήσει πια μέσα στην ζούγκλα για να σε βρει, το τακτοποίησες αυτό το πρωϊ, πριν σε τσιμπήσει το αδράχτι. Φτάνει απλά να σε φιλήσει για να ξυπνήσεις. Ανοιξη βλέπεις..

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 15, 2007.

Ένα Σχόλιο to “kiss of spring”

  1. μια υπεροχη ανοιξιατικη μέρα ναι..σαν να είμαστε σε ύπνο..αλλα είμαστε ξύπνιοι ποτέ..; Well, i don’t think so…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: