στου γυαλού τα βοτσαλάκια

 

Οπως είσαι κλείνεις τον υπολογιστή, κατεβάζεις το τηλέφωνο, αφήνεις τα αρχεία και τους πελάτες ως έχουν, πιάνεις τα κλειδιά του αυτοκινήτου, καλείς ένα ταξί και φεύγεις. Ο ήλιος είναι ζεστός και ευεργετικός μόνο αν ξεγελάσεις για λίγο την ζωή. Ετσι κι εγώ σήμερα θα έστελνα sms  στα μωρά μου, στον Γιώργο, Γιώργο, Νίκο, Νίκο, Στράτο, Γιάννη, Διονύση, Αργύρη, Μπάμπη και φυσικά την Μαρία και την Εβίνα και θα τους έπαιρνα κάπου σε κάποιο ουζερί δίπλα στην θάλασσα…

Θα απλωνόμασταν άλλοι στον ήλιο σαν φρεσκοπλυμμένα ρούχα, κι όσοι δεν αντέχουν τη ζέστη στη σκιά κάτω απ’ τα δέντρα. Σαν σε συμπόσιο ρωμαϊκό, θα τρώγαμε άλλοτε με λαιμαργία και άλλοτε νωχελικά. Θα κατέβαιναν οι μπύρες και το κρασί σαν νερό, θα γελάγαμε με βλακείες, θα απλώναμε τα χέρια ο ένας στον άλλο σε αγκαλιές αγαπημένες, θα λέγαμε μυστικά και θα ξορκίζαμε φόβους κι αγωνίες κάτω απ’ τον ήλιο.

Και θα ‘μασταν λέει,  ένα συνοθύλευμα σχέσεων, γούστων και προτιμήσεων. Αλλος ντυμένος μέχρι τ’αυτιά με πουλόβερ, άλλος να έχει βγάλει το πουκάμισο απ’ το παντελόνι, εγώ να μένω με το φανελλάκι, χωρίς παπούτσια μερικοί, τα πέλματα να ακουμπάνε στο ξύλο του δαπέδου. Αν θα χε μουσική? Μα ναι! Ο,τι πιο 80’ς, λάτιν, κάτι εναλλακτικά ροκ, άλλα ελληνικά απ’ αυτά με τους σεβντάδες, μέχρι και Θώδη άκουγα να φανταστείς μια τέτοια ώρα!

Να πίνουμε και να τρώμε σαν να μην υπάρχει αύριο, ούτε μεθαύριο. Να πάνε στο διάβολο και οι δίαιτες, και τα φάρμακα, και οι εξετάσεις που χουμε να κάνουμε, και τα ραντεβού, και οι υποχρεώσεις, τα μαθήματα, το σοβαρό και το άδικο της ζωής, η κούραση… τα πάντα! Λιγωμένους να μας βρει το απόγευμα και ο ήλιος να μας τυφλώνει καθώς πέφτει στην θάλασσα.

Να ‘ρχονταν τότε λέει καφέδες και γλυκά. Αράπικοι και φρέντο, με αρώματα, με παγάκια, σε μπρικάκια χάλκινα και σε ποτήρια κολωνάτα. Σε μικρά πορσελάνινα φλυτζάνια με ασημένια βάση,  με γάλα, με ζάχαρη, με κανέλα, με καλαμάκια, με κουταλάκια τόσο δα, με σημαιούλες. Γλυκά σιροπιαστά, παγωτά ανεξέλεγκτα, φρούτα ζαχαρωμένα. Φράουλες με σαντιγύ, γαλακτομπούρεκα, σοκολάτες λιωμένες στα μέσα και τα έξω μας.

Κι αργά σαν θα χε πέσει πια ο ήλιος να επιστρέφαμε ο καθένας σπίτι του. Τυλιγμένοι σ’ ένα σύννεφο αλκοολ, ζάχαρης, καφεϊνης, ήλιου, σοκολάτας.. Με κείνο το γλυκερό και ηλίθιο χαμόγελο πληρότητας που εμφανίζει στα χείλη μας πότε πότε η ζωή..

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 24, 2007.

9 Σχόλια to “στου γυαλού τα βοτσαλάκια”

  1. STOP ANIMAL TESTS
    http://elafini.blogspot.com/2007/04/blog-post_24.html

  2. ευχαριστούμε ελαφίνι για την ενημέρωση! 🙂

  3. εντωμεταξύ μερικοί που πολύ θα ήθελαν να είναι στις παραλίες και να τρωγοπίνουν μαζί σας, είναι βυσματωμένοι στο γραφείο και γράφουν για τα προς το ζην….αλλά ποιος μας απαγορεύει να ονειρευόμαστε;

  4. ενώ εμείς οι υπόλοιποι (δεν ξέρω αν πρόσεξες ότι υπάρχει και το δικό σου όνομα ανάμεσα βλάκα!) τι ακριβώς νομίζεις κάνουμε!
    κοιτάμε την ρημαδα την άδεια αίθουσα, χαιρετάμε τους άλλους που φεύγουν και αυτοβυσματωνόμαστε!

    αλλά έλα που το ονείρεμα είναι τζάμπα..

    😉

  5. Μπορώ να αυτοπροσκληθώ;

  6. Αγαπητέ Ερανιστά,
    (οι υπόλοιποι ετοιμαστείτε για σχόλιο σεντόνι)

    η πρώτη μου αντίδραση μόλις έλαβα το σχόλιο σας, ήταν να αφήσω με ένα παγερό ύφος το mouse πάνω στο τραπέζι, να σηκωθώ, να γυρίσω την πλάτη μου στο λάπτοπ και να ετοιμάσω για τον εαυτό μου μία ιλιγγιώδη μακαρονάδα. Μετά κάθησα και την έφαγα, κοιτώντας με την ίδια ψυχραιμία το σχόλιο. Τέλειωσα, έδωσα αντιβίωση του ψιψίνου που είναι άρρωστος και μετά άναψα τσιγάρο. Ξέρετε, αυτά τα γλυκερά που καπνίζω εγώ.. Αν δεν ήμουν τέρας ψυχραιμίας (αλλά και τέρας γενικότερα, ναι φίλε μου ψοφάω για compliment), είμαι βεβαία πως θα είχα βάλει τις φωνές, ουρλιάζοντας «μιράκολο! μιράκολο!». Επίσης, αν δεν ήμουν μάγισσα (δεν θέλω αντιρρήσεις επ’ αυτού) θα είχα σταυροκοπηθεί κάνα δυο, πέντε έξι φορές. Ομως είδατε? Κυρία με τα όλα μου!

    Τώρα βέβαια, θα πρέπει να δραπετεύσουμε και οι δύο προς άγνωστη κατεύθυνση καθώς υποπτεύομαι ότι εσάς μεν ο αγαπημένος Nonce θα σας κυνηγάει με καραμπίνα, εμένα δε με υδροκυάνιο. Κι όχι τίποτα άλλο μου χαλάει τη γεύση μετά την μακαρονάδα το άτιμο!

    Οσο προλαβαίνουμε όμως θα ήθελα να σας πω τα εξής (και δηλαδή τι έκανες τόση ώρα θα αναρωτιούνται οι υπόλοιποι) : Καταρχήν ζητώ ταπεινά συγνώμη για την παράλειψη μου να σας προσκαλέσω και με θεωρώ απαράδεκτη. Ομως, για να εξιλεωθώ, μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως ευχαρίστως αυτή την στιγμή κιόλας διαγράφω από τους προαναφερθέντες, τους Νίκο, Αργύρη, Μπάμπη, προκειμένου να έχω την δική σας συντροφιά. Εξάλλου και οι τρεις τους ανήκουν στο βρώμικο παρελθόν μου κι ελπίζω εσείς να ανήκετε σε ένα ακόμα βρωμερότερο μέλλον μου! 🙂

    Ελπίζω να συνειδητοποιείτε φυσικά, πως αφήνοντας σχόλιο, υπάρχει στη διάθεση μου αυτή τη στιγμή και η ηλεκτρονική σας διεύθυνση, πράγμα που σημαίνει πως καμμιά μέρα μπορεί και να χτυπήσω ξαφνικά σαν την καταιγίδα. Καλού κακού έχετε μια ομπρέλλα μαζί σας λοιπόν. 😉

    σας φιλώ σταυρωτά

    Ισις

    υ.γ. δόξα τω θεώ τέλειωσε το σεντόνι θα πουν …

  7. ωραία ήταν 😉

  8. Ας όψεται ο Παλιάνθρωπος που δεν με αφήνει να πολυκυκλοφορώ στα ξένα μπλογκια!
    Αλλά μην ταράζεσθε: δεν χρεώνω την παρουσία μου ακριβά, αρκεί μια καλή μακαρονάδα.

    Υ.Γ.: «Ένα ακόμη βρωμερότερο μέλλον»;; Χμ. Ας πιούμε σε αυτό!

  9. Ερανιστά μου,

    εσείς ως Επίτιμος Ληξιάρχης της Ιστορίας θα πρέπει να γνωρίζετε καλύτερα από μένα, πως το βρώμικο παρελθόν του Βυζαντίου π.χ.είναι γεμάτο ίντριγκες, συνομωσίες, πάθη, έρωτες, δολοφονίες (αχ κύριως αυτό μου βγαίνει τελευταίως). Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με το δικό μου παρελθόν λοιπόν και ελπίζω έτσι να συνεχίσουμε και στο μέλλον! 😉

    Να πιουμε λοιπόν σ’αυτό! αλλά θα μου επιτρέψετε να το δώσω πρώτα στον «δοκιμαστή» μην έχουμε τίποτα «βυζαντινά» ντράβαλα ε?

    υ.γ. αν μάθετε ότι μας έχει επικηρύξει ο Παλιάνθρωπος με ειδοποιείτε να εξαφανιστώ παρακαλώ?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: