George Le Nonce

 

Δεν ξέρω πόσο ακριβής θα ήταν η προσέγγιση ενός θηλυκού δαίμονα στην περιγραφή αυτού του θείου πλάσματος, αλλά όταν δεν μπορείς να αρνηθείς την φύση σου το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να υποκύψεις σ’αυτήν.

Δεν ξέρω καν, αν θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αυτό το πλάσμα δαίμονα ή άγγελο, καθώς διαθέτει τα καλύτερα και ουσιωδέστερα χαρακτηριστικά και των δύο. Ισως γι’αυτό ακριβώς και τον βρίσκω τόσο ερωτικό. Γιατί ο ερωτισμός είναι μία δυνατότητα μόνο όλων όσων (και πιστέψτε με είναι πολύ λίγοι) που ξεπερνούν τις «ασθένειες» του φύλου τους, και διοχετεύουν την σεξουαλικότητα τους σε όλες τις δυνατές ενεργειακές σφαίρες του καλού και του κακού.

Γι’ αυτό κι όταν σε κοιτούν τα μάτια του, ταυτόχρονα νιώθεις ντροπή και λαχτάρα να τον αγγίξεις, να τον πλησιάσεις και να βεβαιωθείς πως είναι ζωντανός. Η όραση δεν είναι αρκετή για να επαληθεύσει την ύπαρξη του, και σου γεννά τόσο έντονη την επιθυμία να τον ακουμπήσεις που καταλήγει σε αμηχανία.

Ισως ο ίδιος δεν έχει συναίσθηση του αντίκτυπου της παρουσίας του πάνω σου. Στέκεται χαλαρά με το σώμα σίγουρο για την ομορφιά του, οι ώμοι να ορίζουν τα σύνορα του σύμπαντος, το στήθος να γράφει Επαφή με κεφαλαίο, με πλάγια, με bold, με υπογράμμιση, με λατινικούς χαρακτήρες, με προσμονή, με απαίτηση, με λαχτάρα, με λαγνεία, με συστολή, με τρυφερότητα, με βιαιότητα, με κάθε δυνατό τρόπο που θα έκανε πολλά ανδρικά μάτια να σκύψουν υποταγμένα στο πέρασμα του κρυφοκοιτώντας γεμάτα επιθυμία.

Εγώ τον κοιτάω με περηφάνια. Τον κοιτάω ολόκληρο να τον χορτάσω. Κοιτάω το σώμα και τα μάτια του, τα χέρια που τείνουν προς τον άλλο για να προσφέρουν λίγο κρασί ακόμα και ξυπνούν τον πόθο να ανταλλάξεις την δική τους κίνηση με την ολοκληρωτική δική σου προσφορά στους πόθους του.

Ετσι είναι οι δαίμονες και οι άγγελοι. Σε αιχμαλωτίζουν μόνο με την παρουσία τους, σε κάνουν να θες να επαναπροσδιορίσεις όλη σου την ύπαρξη μέσα απ’ τις δικές τους επιθυμίες. Υπερβαίνουν το φύλο, την καθορισμένη σεξουαλικότητα, τη συμβατικότητα του καλού και του κακού, το ίδιο το γένος των ανθρώπων. Και είναι δυνατό στα χέρια τους να ζήσεις τον παράδεισο και την κόλαση μαζί.

Αν έχουν σημασία τα λόγια μιας μάγισσας που γνωρίζει τον κόσμο πίσω απ’ αυτό που ορίζουν οι φευγαλέες ματιές των ψευδαισθήσεων, αυτά είχα να σας πω.

Κι έτσι ας είναι γραμμένο, μαρτυρία τριών διαφορετικών κόσμων που πλάθονται μέσα στην ηδονή.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαΐου 19, 2007.

13 Σχόλια to “George Le Nonce”

  1. Ὁποία ἀκρίβεια! Συγχαρητήρια, φιλτάτη: κανεὶς ἄλλος δὲν μὲ ἔχει περιγράψει μὲ τόση εὐθύβολη εἱλικρίνεια!

  2. Ω, ναι! Ακριβέστατη! Δεν θα αφαιρούσα ούτε λέξη από την περιγραφή, ίσως πρόσθετα μόνο μερικά θαυμαστικά εδώ και εκεί…κυρίως εκεί!

  3. Ε μα ναι πολυαγαπημένε μου! Η αλήθεια να λέγεται! Δεν θα μπορούσα να κάνω διαφορετικά αφενός και αφετέρου και ελάχιστα είπα από το εύρος της χαρισματικής σου παρουσίας.. 🙂

  4. Ετσι βρε μωρό! Πές τα να μη νομίζουν ότι τα γράφω απ’ το μυαλό μου οι κακόγλωσσοι!

  5. ΧΡΗΣΜΩΔΟΣ

    Εκκινώ λόγους φθοράς
    Στοιχεία ανέλπιστης αναφοράς
    Ας την εφεύρω αλλιώς-λέω-, σαν έγκυρο μέγεθος, σαν συνταγματική αντίληψη, απατηθείσα τόλμη σε ρολόγια αντίθετης φοράς.
    Μα οι λόγοι αθροίζονται, στιγμιότυπα,
    Εικόνες που δηλώνουν την ελκυστική δυνατότητα των περιστάσεων-συγκυριών
    Η ενδημική νόσος των περιστάσεων κι η καταναλωτική τέχνη της ρητορείας σε οχυρά παρωχημένων πλαισίων
    Τι μου μένει να κάνω?
    Μήπως να έμενα εδώ?
    Στο πνευματικό επίκεντρο των εκμαγείων και ν’ αρχίσω απλώς να χρησμοδοτώ?

    http://hrtstvrs.blogspot.gr,thalassa,promitheas

  6. τι πίνεις και δε μας δίνεις καλέ?

  7. …akoma pino…ssssssss
    http://hrtstvrs.blogspot.com,thalassa,promitheas

  8. Αμ βέβαια.. δε μου φτάνουν τα προβλήματα μου έχω και τον μουρλομαγνήτη

  9. Επειδή γνωρίζετε Ίσιδα πόσο εμπιστεύομαι την κρίση σας, δεν μπορώ παρά να σας εμπιστευθώ για μια ακόμη φορά. Βλέπετε, εμείς οι υπόλοιποι βιώνουμε τον μαγνητισμό του Nonce που περιγράφετε, μέσα από τα κείμενά του. Οπότε φαντάζομαι ότι εκ του σύνεγγυς το φαινόμενο θα είναι σαφώς εντονότερο…

  10. Καὶ ὅμως, ἀγαπητὲ profusion, ξεθωριάζει ἐκ τοῦ σύνεγγυς….

  11. Mην τον ακούτε Profusion καλέ μου, ο Νονς γίνεται αγαπημένος στην καρδιά όσων μπορούν δουν πως όχι μόνο δεν ξεθωριάζει αλλά η εικόνα είναι εξαιρετικά εντονότερη των λέξεων. Οσοι δεν μπορούν να το δουν αυτό είναι τυφλοί και στα τυφλά περπατάνε, ανάμεσα σε άλλους τυφλούς, και σκοτάδια μαύρα κι αξημέρωτα.

  12. <>

    Γιά όσους έχουν διαβάσει το Ντέμιαν (Ερμαν Εσσε).
    Νομίζω πως η Ισιδα σας παρομοιάζει με τον Θεό Αβραξάς κε Nonce.Μια σοφή παρομοίωση τολμώ να πώ.

  13. Με συγχωρείτε.Κάποιο σφάλμα στο προηγούμενο σχόλιο.
    Ορίστε το απόσπασμα από τον Ντέμιαν που ήθελα να παραθέσω περί του αφιερώματος αυτύ του blog στον κο Le Nonce

    «Ρωτούσα την εικόνα,την κατηγορούσα,τη χάιδευα,την προσκυνούσα,την ονόμαζα μητέρα,αγαπημένη,πόρνη και παλιογυναίκα.Αβραξάς.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: