έλα Προυστ μου να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφα σου..

Τα παιχνίδια αυτοεπιβεβαίωσης δεν μου αρέσουν. Ξέρεις (από πότε αρχίσαμε να μιλάμε στον ενικό άραγε;) αυτά που ο «κυνηγός» σίγουρος για τον εαυτό του κάθεται και καμαρώνει  και περιμένει το «θήραμα» να πέσει ξερό και υπάκουο στα πόδια του. Ναρκισσιστικά περήφανος αυτός χαμογελά, και ενίοτε παρεξηγείται, αν το θύμα δεν δηλώσει υποταγή, με όποιον τρόπο αυτός θεωρεί καλύτερο για τον εγωϊσμό του. Πρέπει εξ’ ορισμού κάποιος να το παίζει αδιάφορος και ο άλλος να σέρνεται στα πόδια του ζητώντας έστω ψήγματα προσοχής.

Θα μπορούσα εδώ να κάνω μία ανάλυση γι’αυτούς τους ρόλους που εναλλάσονται κατά περίπτωση σε φιλίες, έρωτες, εργασία, συγγενείς και τις διαπροσωπικές σχέσεις εν γένει. Με κουράζουν ιδιαίτερα δε αυτοί που θεωρούν το μυαλό, ή το πουλί τους, ή την τσέπη τους, ή την ανάγκη τους για αγάπη εξέχον αξεσουάρ της προσωπικότητας τους και εννοούν να θίγονται αν, ως υποψήφιο θύμα, δεν το εκτιμώ δεόντως. Γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Δεν το εκτιμώ. Και δεν υπήρξα ποτέ επίσης υποψήφιο θύμα. Jamais.

Θυσιάζω με περισσή ευκολία όποιον με αντιληφθεί ως θύμα και όχι ως συνένοχο σε μία σχέση. Τόση ευκολία που, κάποτε κάποτε, εκλαμβάνεται και ως σκληρότητα. Με αυτήν ακριβώς την λογική έσβησα πρόσφατα δυο τρία τηλέφωνα από την μνήμη του κινητού μου, που αντιστοιχούσαν σε κάποιους αξιέραστους (όπως λέει και ο πολυαγαπημένος μου Nonce) μεν εκπροσώπους του αρσενικού φύλου, αξιοκατάκριτους όμως απ’ την άλλη για την ως άνω λογική τους. Καλύτερα να πέθαινα σε μοναστήρι, να σέρνω ράσα μακρυά και άχρωμα (δεν υπόσχομαι φυσικά πως θα φορούσα εσώρουχα από κάτω, η ζέστη βλέπεις..) παρά να ξαναδώσω το κορμί μου σε κάποιον απ’ αυτούς, που χαμογελούν τόσο αυτάρεσκα στη θέα του σώματος μου με την σκέψη «είμαι και γαμώ τελικά που έκοψα τέτοιο γκομενάκι».

Την χαρά της αυτοεπιβεβαίωσης δυστυχώς όσοι την αναζητούν σπάνια θα την βρουν σε μένα. Στον αντίποδα όμως, όσοι φίλοι ή εραστές, ανοίξουν διάπλατα διακινδυνεύοντας την ψυχή τους στην συντροφιά μου θα γίνουν μικροί θεοί για μένα. Θα επιβεβαίωσω μέσα τους, όχι μόνο τις ευγενέστερες ανθρώπινες αρετές τους, αλλά και αρκετές θεϊκές που σίγουρα αγνοούσαν. Κι αυτό δεν είναι καθόλου παιχνίδι. Η απόκτηση μιας ψυχής και η παράδοση της δικής μου είναι το πιο σοβαρό πράγμα που υπάρχει στον κόσμο. Τόσο σοβαρό που πρέπει να γίνεται ανάλαφρα. Χωρίς βία, χωρίς επιτήδευση, χωρίς κανόνες συμπεριφέρεσθαι και ερωτεύεσθαι. Να περνάει μπροστά σου η Στιγμή, να την πιάνεις ανάλαφρα στο χέρι σου σαν πεταλούδα, και να την κάνεις δική σου.

Να παρατηρείς με ψυχραιμία τον άλλο, να ρουφάς ένα ένα τα στοιχεία του και ξαφνικά να κάνεις ακριβώς αυτό που του αρέσει. Ακριβώς με τον τρόπο που δεν παίρνεις ποτέ κάποιον/αν από πίσω λες και ορμάς σε γιουρούσι. Μπορεί ο βιασμός να έχει την χάρη του, αλλά μόνο αν είναι συναινετικός. Η πίσω πόρτα του καθενός μας, σωματική ή συναισθηματική, χρειάζεται ειδικούς χειρισμούς για να ανοίξει και να χαρίσει ή να δεχτεί την ηδονή. Και μόνο απ’ αυτήν ακριβώς την πίσω πόρτα η ηδονή κατοικεί. Οποιος την ψάξει στην κυρία είσοδο, όποιος νομίζει ότι επειδή χτύπησε το κουδούνι (περηφανευόμενος που το βρήκε) ή εισβάλει αψυχολόγητα και δια ροπάλου, την έχει χάσει οριστικά. Και την Στιγμή, και την Ηδονή, και την Ψυχή, και τον Ερωτα και κυρίως την προσοχή μου.

(ανάμεσα σε όλες αυτές τις σκέψεις, εισβάλει ορμητικά απ’ το πρωι στο μυαλό μου το χρώμα periwinkle κι εγώ επιμένω να το αγνοώ)

 

So, who needs Proust anyway? Αν ήθελα να μάθεις κάτι σημαντικό για μένα θα στο έγραφα εδώ όπως έκανα τώρα μόλις. Είμαι σίγουρη όμως πως το ήξερες ήδη… γι’αυτό σε αγαπάω εξάλλου…

~ από isisveiled στο 25 Μαΐου, 2007.

4 Σχόλια to “έλα Προυστ μου να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφα σου..”

  1. Σσσσσσωραία…!!!!

  2. σσσσσώπααα!

  3. Ωραία λουλουδάκια. Χαρούμενα και μελαγχολικά ταυτόχρονα. Ανοιξιάτικα. Κρίμα που η βροχή τα καταστρέφει…

  4. μμ ναι… μόνο που το χρώμα δεν καταστρέφεται ποτέ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: