and in a mystery to be…

 

Καθώς κοιμόταν ο Βισνού, έφτιαξε με το όνειρο του σύμπαντα και γαλαξίες περιστρεφόμενους σαν τους χορούς του Σίβα. Αστέρια έφτιαξε πολλά, ήλιους ολόλαμπρους, να ζεσταίνουν το διάστημα και να απασχολούν τους ερωτευμένους τα βράδυα. Εφτιαξε με το μυαλό του νόμους φυσικούς, την αδράνεια, την βαρύτητα, τον ηλεκτρομαγνητισμό, τις πυρηνικές δυνάμεις, να διαφεντεύουν τα σύμπαντα και να τα ορίζουν. Τα βαλε όλα εκεί, και τον περιτριγύριζαν καθώς ξεκουραζόταν.

Κι ανάμεσα σ’αυτά, σε μια στιγμή του ονείρου αυτού, απίθωσε κάπου στην δεξιά πλευρά ενός από τα σύμπαντα κι έναν μικρό όμορφο γαλαζοπράσινο πλανήτη, να κατοικούν μικροί άνθρωποι, κομμάτια της ίδιας ψυχής που έφτιαχναν ο καθένας το όνειρο του. Εφτιαξε κι άλλες εικόνες να κατοπτρίζουν τις όψεις του Ενός, θεούς και δαίμονες, νεράιδες και μάγισσες κακές, στοιχειακά, αγγέλους, και ενέργειες απρόσωπες μα συνειδητές. Ολα μαζί και το καθένα χώρια, φτιάχναν κι ένα όνειρο.

Μες το όνειρο του Βισνού, όλα μοιάζαν σαν χιλιάδες φουσκαλίτσες νερού που πέφτει με ορμή από τον καταράχτη. Σαν πίδακας που υψώνεται στον ουρανό από τα έγκατα της γης. Τέτοια ζωντάνια, τόσο αιώνια και επαναλαμβανόμενα έμοιαζαν, που νόμισαν το καθένα, πως δεν ήταν μέρος ενός ονείρου κι έπιασαν να βρουν από που προέρχονταν. Ψάχνοντας έφτιαξαν κι άλλα όνειρα.. Πολλά πολύχρωμα όνειρα, και ιδέες, ανάκαλυψαν εργαλεία και μαθηματικούς τύπους να κάνουν παρέα στους φυσικούς νόμους και χαμογελούσαν βλέποντας τις φούσκες της γκαζόζας που έπιναν σαν έκανε ζέστη.

Στο τέλος ο Βισνού έπεσε σε λήθαργο, η υγρασία ήταν αφόρητη αυτή την εποχή και σε νάρκωνε, και τα όνειρα άρχισαν να ξεθυμαίνουν. Να απομακρύνονται μέσα στο δικό του διάστημα το καθένα, να αλλοιώνονται και να χάνουν την συνοχή τους, μέχρι που ένα μαλακό χτύπημα στον ώμο ξύπνησε τον Βισνού. Ελα, καλέ μου και άρχισε να σουρουπώνει… έλα να δροσιστείς στον κήπο κοντά μου είπε η γυναίκα του.

Το ίδιο βράδυ, ανάμεσα σε νυχτολούλουδα αρωματικά και στικ μεθυστικά, την ώρα ακριβώς που ο Βισνού οδηγούσε τα χέρια του στο σώμα της γυναίκας, άρχισε να ξεθωριάζει, να χάνεται στο σύμπαν, να θολώνει η εικόνα του και οι αισθήσεις του να αλλοιώνονται μέχρι να εξαφανιστούν, μέσα στο όνειρο ενός άλλου θεού, που με ένα μαλακό χάδι τον ξυπνήσαν. Ελα, καλέ μου.. έλα κι έχω δροσερό νερό να πιεις, όνειρο έβλεπες?

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 6, 2007.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: