Trial and Error

 

Τεράστιο ή όχι, το λάθος ήταν υπαρκτό και συγκεκριμένο. Δεν μπορείς να κερδίσεις την καρδιά κάποιου, αν μεταφέρεις ενέργεια στο Κέντρο της Καρδιάς. Να ‘χε στόμα το βιβλίο να μιλήσει θα είχε κατσαδιάσει την νεαρή μάγισσα για το λάθος της. Σαν να ανοίγεις το κουτί με την ζάχαρη και να ψάχνεις για αλάτι θα της έλεγε. Το ότι ένα ενεργειακό κέντρο φέρει το όνομα του μέρους στο οποίο αντιστοιχεί στο φυσικό σώμα, δεν σημαίνει απαραίτητα πως ελέγχει κιόλας τα συγκεκριμένα συναισθήματα. Και το ίδιο λάθος φυσικά κάνουν και όσοι τοποθετούν τον έρωτα στην καρδιά, από βιολογικής απόψεως. Μπορεί να στέλνει αίμα στα όργανα, αλλά δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με τον έρωτα.

Ευτυχώς, σκέφτηκε η μικρή μάγισσα, που ποτέ τα βιβλία δεν αποκαλύπτουν στο σύνολο τους τις αλήθειες στους μαθητές των εσωτερικών πεδίων. Δεν ήταν τόσο η χαρά της που είχε ανακαλύψει το αληθινό κέντρο εργασίας πάνω στον έρωτα, και ήδη έβλεπε αποτελέσματα, όσο το ότι ένιωθε πως μέσα από την μελέτη και τις συνεχείς δοκιμές είχε μόνη της ανακαλύψει ένα λιθαράκι γνώσης. Βέβαια, όπως της έλεγε συχνά και η Δασκάλα της, η ίδια η γνώση είναι μία θυμαπάτη από μόνη της. Και γι’αυτό συνιστούσε πάντα προσοχή.

Ομως οπωσδήποτε, η τακτική των δοκιμών, των επανειλημένων λαθών και του επαναπροσδιορισμού μέσα απ’ αυτά, είναι ο μόνος τρόπος που έχει η ψυχή για να μάθει. Τόσο πολύ βασίζεται σ’αυτή  την τεχνική ο Κόσμος που στέλνει την ψυχή ξανά και ξανά να μάθει μέσα από τα λάθη και τις δοκιμές της σε κάθε ζωή. Και κάθε φορά, σε κάθε ζωή πάλι ξεχωριστά, επαναλαμβάνονται όλα τα προηγούμενα μαθήματα απ’ την αρχή πριν προχωρήσει κανείς παραπέρα.

Ομορφα, όμορφα!  έλεγε και ξανάλεγε η μικρή μάγισσα, χτυπώντας τα χέρια της όλο χαρά. Ανοιγόκλεινε το σωστό κέντρο πια, με τους ρυθμούς μιας αναπνοής, σαν την καρδιά που χτυπά ρυθμικά, έστελνε και έπαιρνε σε κύμματα την ζωτική ενέργεια, την φιλτράριζε, την ενίσχυε, έστελνε κι έπαιρνε, ανάσαινε, μάθαινε, ερωτευόταν, έκανε λάθη και δοκίμαζε και ξανά απ’ την αρχή.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 13, 2007.

2 Σχόλια to “Trial and Error”

  1. ‘Oμορφα πραγματικά που θα είναι.
    Άραγε μεταφέροντας ενέργεια στο Κέντρο αυτό να κερδίζεις και τον έρωτα ?
    Και να μπόρεις όπως λες με τους ρυθμούς μιας αναπνοής να στέλνεις και να παίρνεις ενισχυμένη ζωτική ενέργεια.
    Σε παρακαλώ όμως αν έχεις την μεγαλοσύνη και την καλοσύνη πες και σε μένα το κακόμοιρο που μου βρίσκεται το κέντρο αυτό να προσπαθήσω να κάνω μια δοκιμούλα και να με σώσω.
    Γενικά και απρόσωπα.Να ξεπεράσω την ανθρώπινη φύση και να «Αγγίξω» τη ψυχή , το αγαπημένο ΟΝ.
    Γιατί ?
    Επειδή απλα σίγουρα αυτό που θα σου πώ δεν θα έχει καμία σχέση αλλά θα στο πώ.
    Τελευταίως πεθαίνω. ΕΝΤΕΛΩΣ. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ
    Νιώθω όλα αυτά που περιγράφεις να μου συμβαίνουν. Αλλα δεν το κάνει καμία ανάσα. Αν και ανασαίνω , μόνο το δικό της βλέμμα μπορεί να μου ανοιγοκλείνει τα πάντα μέσα μου , να κάνει την καρδιά μου να χτυπά τρελλά και απελπισμένα , να νιώθω ζέστη και πληρότητα , συγκίνηση , σαν να βρίσκομαι σ ‘αλλο επίπεδο και να παίρνω αυτο… το αληθινό , το θεικό , το πανέμορφο , την αγάπη , τον έρωτα ,τη δική της αόρατη ζωτική ενέργεια. Αυτό. Και μόνο με ένα δικό της βλέμμα … ΑΣΤΑ… Μα δεν παλεύεται καθόλου η κατάσταση. Μου συμβαίνουν κι ‘ αλλα. Πολύ πιο δυνατά.
    Που τα νιώθω κάθε φορά που την βλέπω να μου φεύγει …
    Και τότε μια βαθιά Λύπη ,τόσο δυνατή να μου κάνει την καρδιά σαν βουβό μαύρο πηγάδι που κοντεύει να σπάσει απο τον πόνο και απο την απουσία της ,μαυρίλα να γεμίζει τη ψυχή, η θλίψη να αποτελεί την ηχώ της καρδιάς μου , και εγώ να σέρνομαι με άδεια καρδιά και χωρίς πλέον ψυχή και να πέφτω… να πέφτω… να πέφτω… still falls the rain … οι αναστεναγμοί πλέον δεν με αφήνουν να κοιμηθώ.
    Διάβασα κάπου πως είναι υπερβολή να ζεις με αγάπη κι είναι ακόμα περισσότερο επικίνδυνο να κατέχεις, τόσο πολύ, τα μυστικά της ψυχής σου.
    Και λέω … ισχυρός ο έρως, πανίσχυρος ως ο θάνατος… ανίκητος.
    Να δοκιμάσω ξανά απ ‘ την αρχή ? … τι σημασία θα έχει… άλλωστε πάντα θα είμαι ο καλύτερος φίλος των νεκρών… να δοκιμάσω . Ξανά απ΄την αρχή γιατί και πάλι η ψυχή μου διψάει για το βλέμμα της πολυαγαπημένης … την ανάσα της – την πολύτιμη ψυχή μου
    Πες μου αν θές αποκαλυμένη Ισιδα , ποιο είναι το κέντρο αυτό και ποια η ανάσα που θα με κάνουν να προχωρήσω πιο πέρα ?
    Τι όμορφα μα όμορφα που θα είναι… σε παρακάλώ μην αργείς … κάποιος πεθαίνει … και η ψυχή παγώνει
    Σ’ ευχαριστώ και Καληνύχτα

  2. Αγαπητό Πράσινο Ποδήλατο,

    παρόλο που αντιλαμβάνομαι την περίπτωση σου, πρέπει να σου απαντήσω αρνητικά. Ο λόγος είναι, πως η ενεργοποίηση των ενεργειακών κέντρων, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνεται με σκοπό να επιβάλλουμε στους άλλους οτιδήποτε. Γι’ αυτό και αυτού του είδους η γνώση, πάντα δίνεται παραλαγμένη στα βιβλία. Δεν έχει κανένα νόημα το εσωτερικό ταξίδι, αν δεν εξυπηρετεί την ανάπτυξη της ψυχής, η οποία ως γνωστό βρίσκεται πέρα από τις επιθυμίες της θνητής προσωπικότητας. Αν η νεαρή μάγισσα είναι ευχαριστημένη, είναι ακριβώς γιατί ακολούθησε την ατραπό της γνώσης χωρίς δεκανίκια, και χωρίς να επιζητά να επιστρέψει στην ύλη. Μόνο έτσι επιβραβεύεται η προσπάθεια. Μέσα στο σχόλιο σου όμως, υπάρχει η απάντηση που ψάχνεις. Διάβασε το πολλές φορές προσεκτικά και θα την δεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: