bid my blood to run

Eλα δω γλυκιά μου, της είπε κουνώντας επιδεικτικά ένα τηγανιτό ψαράκι στον αέρα. Ελα, ψιψίνα μου να δεις τι έχω… Αυτή τον κοίταγε τρομαγμένη και δεν πίστευε στα αυτιά και τα μάτια της. Οταν έχεις μεγαλώσει σε ένα σπίτι όλο ζεστασιά και αγάπη, όλο φροντίδα και φαϊ άφθονο και ξαφνικά βρεθείς στον δρόμο, μετά τρομάζεις κάθε που σου μιλάνε τρυφερά και με ενδιαφέρον.Η ψιψίνα μας, είχε φάει βροχές στο κεφάλι, η γούνα της είχε θαμπώσει, είχε πεινάσει και είχε αρρωστήσει πολλές φορές από τότε που βρέθηκε στον δρόμο. Σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα, κούρνιαζε στη ζεστή μηχανή των αυτοκινήτων τα βράδυα, κι ονειρευόταν πως κάποια μέρα, κάποιος, θα έρθει και θα την τραβήξει απ’ τις λάσπες, θα της δώσει να φάει και θα την κρατήσει ξανά στην αγκαλιά του.

Ακούγοντας τα γλυκά λόγια και οσμιζόμενη το ψαράκι, αφου ξεπέρασε τον τρόμο, έπεσε με τα μούτρα να τρώει και να χαϊδεύεται λες και είχαν ανοίξει οι ουρανοί του παραδείσου. Γουργούριζε και τριβόταν πάνω του συνεχώς, τον ακολούθησε μέχρι το σπίτι κι αυτός της άνοιξε την πόρτα και … μπήκε. Σε δυό μήνες, τα μάτια της είχαν ξαναφωτίσει, η γούνα της είχε ζωντανέψει, είχε πάρει και κάνα δυό κιλά. Ηταν όμορφη όπως πρώτα. Και οι προηγούμενες στερήσεις ήταν ένα κακό όνειρο (έτσι προτιμούσε να πιστεύει) που είχε πια περάσει.

Αυτός, δεν σταματούσε να την ταϊζει και να την κανακεύει, να χτενίζει το τρίχωμα της, να τη φωνάζει όταν βράδυαζε να κοιμηθούν μαζί. Υπάρχει θεός και για τις γάτες, σκεφτόταν αυτή και την έπαιρνε ο ύπνος. Και είναι που πάνω στον ύπνο της ένα μεσημέρι, καθώς είχε μείνει γλυκαμένη στην αγκαλιά του, που το βλέμμα του ξαφνικά άστραψε.

Επιασε απαλά, για να μην την ξυπνήσει, απ’ το γραφείο δίπλα του έναν χαρτοκόπτη και τον έχωσε στα μάτια της… Μεσημέρι ήταν? όχι, βράδυ βαθύ, ασήκωτο, πνιγηρό, βάναυσο, ανελέητο, σαδιστικό. Βράδυ για μια ζωή.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 22, 2007.

13 Σχόλια to “bid my blood to run”

  1. Πολύτιμη Iσιδα μου

    Πολύ περίεργο και αρκετά σκληρό το κείμενο σου.
    Σκέψεις … που προβληματίζουν.
    Γιατί ενώ ο «άνθρωπος» αυτός ,θα βρεί τελικά στην γατούλα την αληθινή αγάπη , θα αποφασίσει τελικά να βγάλει την πιο σαδιστική πλευρά του ?
    Μήπως φταίει η ασήκωτη και δυνατή αγάπη του?
    … ή τελικά είναι ότι μέσα στο βαθύ και ανελέητο βράδυ αυτό, η γατούλα θα βρεί μέσα από τον πόνο της το αληθινό φώς ?
    Μπορεί να έχω παρερμηνεύσει εντελώς το κείμενο σου

    Εύχομαι όμως ο χαρτοκόπτης που θα της βγάλει τα μάτια να μπορέσει να αποτελέσει τη φωτιά που καθαρίζει το πολύτιμο μέταλλο. Που το καθαρίζει και το φωτίζει.
    Και που το πολύτιμο μέταλλο στο τέλος γίνεται φως, και λάμπει όπως η φωτιά.

    Βράδυ για μια ΝΕΑ ζωή

  2. Πράσινο Ποδήλατο,

    αυτή η σειρά κειμένων με τις γάτες, όπως σωστά κατάλαβες, δεν αφορούν στην πραγματικότητα τα ζώα γάτες αλλά ανθρώπους. Εδώ δυστυχώς, περιγράφω κάτι που δεν σηκώνει ωραιοποίηση. Αυτός είναι ο τρόπος που εκφράζεται ο πραγματικός σαδισμός (ο οποίος δεν μοιάζει παρά μόνο στο όνομα με τον σεξουαλικό) και ο οποίος συνήθως έχει σαν υπόβαθρό αυτό που στην ψυχολογία ονομάζεται ναρκισσιστικό σύνδρομο (ομοίως και εδώ μόνο λεκτική είναι η ομοιότητα με τον απλό ναρκισσισμό). Ο σαδισμός αυτού του είδους λοιπόν, επιτρέπει στην προσωπικότητα να επιβεβαιωθεί μέσα από την εναλλαξ «γητειά» και καταστροφή του άλλου. Και έχει σαν προϋπόθεση ακριβώς αυτή την εναλλαγή. Λυπάμαι να σου πω ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν μιλάμε για αγάπη και σίγουρα καμμία νέα μέρα δεν ξημερώνει..

  3. Πολύτιμη μου Ίσιδα

    » Μέσα απο το σαδισμό αυτού του είδους η προσωπικότητα του ενός επιβεβαιώνεται μέσα απο την εναλλάξ καταστροφή του άλλου…και αυτό είναι και προυπόθεση… »

    Ωστε αυτός είναι και ο πραγματικός σαδισμός ! ΟΥΑΟΥ!!!

    Θα σε ρωτήσω όμως έστω και αν με θεωρήσεις ώς και μη ιδιαίτερα εξυπνο…

    Στην περίπτωση του » tender is the night »
    Nα φανταστώ πως και εκεί θα μπορούσες να μιλάς για κάποιου άλλου
    είδους σαδισμού που ενώ δεν μοιάζει καθόλου με τον σεξουαλικό που αναφέρεις εδώ ,
    εντούτοις και εκείνος θα μπορούσε να επιβεβαιώνεται μέσα απο την εναλλάξ καταστροφή του άλλου ?
    και σίγουρα όχι την σεξουαλική
    Λυπάμαι περισσότερο όμως να φανταστώ πως αν ακόμα και σ’ εκείνη την περίπτωση δεν μας μιλούσες για αγάπη… τότε για ποιό καλό αναφερόσουν όταν έλεγες … μπα σε καλό μας…
    Για ποιό πραγματικό λόγο χρειαζεται να σπάσουν οι δικλείδες ασφαλείας και τα συρματοπλέγματα που βάζουμε στους γύρω μας ?
    Και αν και εκεί ο σαδισμός τολμά και επιτρέπει την προσωπικότητα να επιβεβαιωθεί μέσα απο την εναλλάξ «γητειά’ και καταστροφή του άλλου τότε πως ο πόνος θα είναι απλά αποκυήματα του μυαλού μας?
    Πως όταν η καταστροφή του άλλου (που όταν ούτε καν ωραιοποίηση θα σηκώνει )
    θα είναι οροκληρωτική και πλήρως ψυχοσυναισθηματική και καθόλου σεξουαλική

    Και όταν σίγουρα καμμία νεά μέρα δεν ξημερώνει…

  4. ρε συ Πράσινο Ποδήλατο μας δουλεύεις ή απλά σε έχει χτυπήσει η ζέστη?

  5. Άκρως ενοχλητική εικόνα…

    Είπες ότι τα κείμενά αφορούν τις σχέσεις ανθρώπων…
    Τι σχέση έχει ο σεξουαλικός σαδισμός με την παραβολή της γάτας και του ανθρώπου; Πώς μπορεί η σεξουαλική σχέση δύο ανθρώπων να παραλληλιστεί με αυτή ανθρώπου-ζώου;

  6. Ίσιδα μου
    Σίγουρα φταίει η αφόρητη ζέστη
    Σε παρακαλώ μην θυμώνεις και μην μπείς στην
    διαδικασία να μου απαντήσει
    Αν το ήξερα ρε γμτ πως θα θύμωνες δεν θα ρώταγα
    Το πράσινο ποδηλατάκι
    Δεν συνηδειτοποίησε το έγκαυμα που
    του έχει προκαλέσει η ζέστη
    Γι ‘αυτό λοιπόν υπόσχεται …
    Να προσπαθήσει να πίνει άφθονο κρύο νεράκι
    Να μένει σε δροσερά και σκιερά μέρη
    Να κάνει πολλά και χλιαρά ντούς
    Και να μην ξεχνάει να φορά το καπελλάκι του

    Δεν συνειδητοποίησα το έγκαυμα

  7. Δυστηχώς τα θερμικά ατυχήματα συμβαίνουν συχνότερα και απ΄ ότι κατάλαβα απο το σχόλιο δεν είμαι ο μόνος

    » Τι σχέση έχει ο σεξουαλικός σαδισμός με την παραβολή της γάτας και του ανθρώπου; »

    – » Πράσινο Ποδήλατο,
    αυτή η σειρά κειμένων με τις γάτες, όπως σωστά κατάλαβες, δεν αφορούν στην πραγματικότητα τα ζώα γάτες αλλά ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.»
    Αυτός είναι ο τρόπος που εκφράζεται ο πραγματικός σαδισμός (ο οποίος δεν μοιάζει παρά μόνο στο όνομα με τον σεξουαλικό) και ο οποίος συνήθως έχει σαν υπόβαθρό αυτό που στην ψυχολογία

    «Πώς μπορεί η σεξουαλική σχέση δύο ανθρώπων να παραλληλιστεί με αυτή ανθρώπου-ζώου;»

    – «δεν αφορούν στην πραγματικότητα τα ζώα γάτες αλλά ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

  8. Δεν ξέρω, εμένα με άγγιξε πολύ το κείμενο και δε νομίζω ότι είναι και τόσο σπάνιο να σε γοητεύει πολύ ένας άνθρωπος και να σε πονέσει συνειδητά.

  9. Δεν θα ασχοληθώ με το κείμενο και την ακολουθία αυτών. Ούτε επίσης για το ότι επέλεξες να παραλληρίσεις Άνθρωπο-Γάτα. Καλά έκανες και πολύ όμορφα τα κείμενα σε συμβολισμό αλλά και σε νόηματα.
    Ωστόσο, αυτό με φρίκαρε είναι η φώτο.
    Αν η φώτο είναι αληθινή και έγινε από ανθρώπινο χέρι τούτο η βαρβαρότητα, να του βγουν τα μάτια του καριόλη μέρα μεσημέρι και αυτός που θα τα μαζέψει από τον δρόμο να είναι η ίδια του η μάνα.
    Άντε γιατί σιφιλιάστηκα με τον κάθε ανώμαλο καραγκιόζη.

  10. Κάποτε θα πρέπει να καταλάβετε ότι στη ζωή υπάρχουν εξαιρετικά σκληρά πράγματα, που οι εικόνες απλά τα υπογραμμίζουν στην αντίληψη μας. Σας διαβεβαιώ ότι αυτό που περιέγραψα στο κείμενο μου είναι πολύ πιο σκληρό από την φωτό που έχω βάλει, και λυπάμαι πολύ που έπρεπε να κάνω κάτι τέτοιο για να τραβήξω την προσοχή σας. Αυτού του είδους οι άνθρωποι, δεν έχουν μέσα τους αγάπη για κανέναν. Μη γελιέστε επ’ αυτού. Δεν υπάρχει μέσα τους τίποτα ωραίο και το μόνο που τους συντηρεί ψυχολογικά είναι ακριβώς αυτή η «μανούβρα» του να γοητεύουν πρώτα τους άλλους, να τους κάνουν να νιώθουν ασφαλείς και μετά απροειδοποίητα να τους πληγώνουν. Δυστυχώς, ο λόγος που αυτές οι περιπτώσεις είναι πιο σκληρές από τον βασανισμό ενός ζώου, είναι γιατί συνήθως τέτοιοι άνθρωποι καταστρέφουν μ’αυτό τον τρόπο τις ζωές πολλών ανθρώπων γύρω τους. Και τις καταστρέφουν ουσιαστικά. Από τον τρόπο που τους «δένουν» σε μία ατέλειωτη αμφιβολία του τύπου «μα δεν μπορεί με αγαπάει» μέχρι σε πολύ πρακτικά θέματα που τα χρησιμοποιούν ως μέσο εκβιασμού των θυμάτων τους. Ακόμα χειρότερα δεν μπορείτε να τους εντοπίσετε παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά….

    @ Αβατον ειδικότερα…

    συμμερίζομαι όπως γνωρίζεις απόλυτα τις απόψεις σου πάνω στο θέμα. Ομως, κράτα μία επιφύλαξη, γιατί αυτό που βλέπεις στην φωτό μπορεί να προκληθεί και από ένα είδος λοίμωξης στα μάτια…

    την καλησπέρα μου σε όλους

  11. Τόσο ανυπόφορη η εικόνα που μας υπενθυμίζει το βάσανο τη δικής μας όρασης. Και ποιός έχει πια εξουσία; Αυτός που βλέπει τη φρίκη του άλλου ή αυτός που σαν φρικαλέα μέδουσα εν αγνοία παγώνει τους θεατές του;

  12. δεν είναι η εικόνα ανυπόφορη, είναι τα ερωτήματα και οι απαντήσεις που σέρνουν πίσω τους…

    😉

  13. Eπειδή ίσως κάποιοι αναρωτηθείτε τι σχέση έχουν τα παραπάνω σχόλια με την συγκεκριμένη εικόνα, θα ήθελα να ενημερώσω ότι η αρχική δυστυχώς χάθηκε. Οπότε απλά έβαλα μια άλλη στη θέση της..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: