αναζητώντας τον χαμένο χρόνο..

Μέσα από ένα ράγισμα, κόκκο τον κόκκο η άμμος διέρευσε της κλεψύδρας. Χύθηκε στο τραπέζι κι από κει την πήρε ο αέρας. Την σκόρπισε στο δωμάτιο και στα έπιπλα, την πέταξε έξω απ’ το ανοιχτό παράθυρο, κατακάθισε στις κουρτίνες και θόλωσε το φως του πορτατίφ πάνω στο γραφείο.

Χάσαμε τον χρόνο μας, μου φαίνεται πως άκουσα μια σκέψη να ηχεί. Τον χάσαμε και η ροή του έγινε ακανόνιστη. Πως να παρακολουθήσεις την αιτία και το αποτέλεσμα έτσι, απάντησε ξαφνιασμένο το είδωλο στον καθρέφτη. Ακόμα κι εδώ, στον ανάποδο κόσμο, όλα έχουν μια σειρά. Ανίστροφη ίσως για την κοινή λογική, αλλά θα πηδήξεις δυο τρία τετράγωνα, και που θα πάει, θα γίνεις Βασίλισσα… Ακόμα κι αν αυτό σου κοστίσει όλη την απόλαυση, το αποτέλεσμα είναι εφικτό.

Μα με τον χρόνο σκόρπιο στον αέρα, πως να συγκεντρωθείς. Κάποιος ανόητος έκανε την ζημιά, φώναξε αυθάδικα η τσαγιέρα ξεπροβάλωντας από ένα παραμύθι παιδικό. Θα ακούμπησε να δεις, την κλεψύδρα με δύναμη πάνω στο τραπέζι ή ίσως την χτύπησε με το φτερό που ξεσκονίζουν! Δες τώρα, πόση άμμος, πόσος χαμένος χρόνος παντού, πως να τα ξε-καθαρίσεις όλα αυτά?

Το χειρότερο πρόβλημα, το δημιουργούσε η φωτιά στο τζάκι. Με το ανοδικό ρεύμα στην καμινάδα, ρουφούσε αχόρταγα την άμμο και την μετουσίωνε σε γυαλί. Να βλέπεις μέσα απ’ το γυαλί του χρόνου μετά ήταν ακόμα πιο δύσκολο. Ηταν θολό, καμμία σχέση με τα baccarat, και δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις τις προθέσεις από τα αποτελέσματα. Κι από κάτω η φωτιά να καίει σαν την κόλαση. Κόλαση πραγματική!

(γιατί δεν μπορείτε να μας κλείσετε εισιτήρια για τη Νάξο? αφου εδώ γράφει πληροφορίες! μη μου βάζεις όρους και περιορισμούς! αποκρίθηκα, αλλά αυτό είναι από άλλο παραμύθι)

Στο μεταξύ, αναστατωμένη μπήκε η καθαρίστρια στο δωμάτιο, πέταξε τα απομεινάρια της κλεψύδρας κι όσου χρόνου είχε απομείνει, ξεσκόνισε, σκούπισε, έκλεισε το ανοιχτό παράθυρο, κι απόμεινε να κοιτάει απορημένη τον νεαρό άντρα, που έστεκε δεμένος σε μια κολώνα του δωματίου γυμνός και πασαλειμένος μέλια…

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 26, 2007.

5 Σχόλια to “αναζητώντας τον χαμένο χρόνο..”

  1. Κάτι ο χρόνος που πάντα πιέζει κάτι ο καύσωνας ιδού
    τα αποτελέσματα: κολώνες στα δωμάτια και νεαροί
    άντρες μελοπασαλιμένοι. . .

    Άτιμη φαντασία!

  2. Χεχε… καλέ μου αείποτε ομολογώ πως την τελευταία σκηνή την «έκλεψα» από μία τσόντα που έχω δει εδώ και χρόνια και μου φαινόταν πάντα τόσο σουρεαλιστική που λιγωνόμουν στο γέλιο…

    Αυτόν ακριβώς τον σουρεαλισμό ήθελα να προσθέσω ως κερασάκι, αν και δεν θα με «χάλαγε» και ο εν λόγω νεαρός αλλά χωρίς τα μέλια μη πάθουμε και διαβήτη!

    λοοολ

    πολύ καλημέρα σας 🙂

  3. Το κείμενό σου με έστειλε αδιάβαστο, το μισό περίπου αποτελείται από εικόνες που έχω δει στα όνειρά μου.
    Την καλημέρα μου!

  4. χεχε… κι έλεγα με τόσους κόκκους άμμου πότε θα εμφανιστείς… 🙂

    σ’ άρεσε αλήθεια?

  5. Φυσικά μου άρεσε καλή μου, σόρι για την καθυστερημένη απάντηση, αλλά η Οτενέτ μπαίνει πλέον όποτε θυμηθεί, για να μην αναφέρω και το μπλακάουτ στη μισή θεσσαλονίκη, λόγω της πυρκαγιάς σε υποσταθμό της ΔΕΗ. Πήρε φωτιά το Κορδελιό που λένε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: