ο θεός έφτιαξε την γάτα, για να μπορεί ο άνθρωπος να χαϊδεύει το λιοντάρι

 

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μπορούν να δουν πίσω απ’ το Αγρίμι. Να ξεπεράσουν τα κοφτερά νύχια και τα δολοφονικά δόντια, το πελώριο ανάστημα, την τρομακτική εμφάνιση και να βουτήξουν βαθιά, στην συντριπτική αθωότητα του άγριου. Ξέρουν ενστικτωδώς πως το Αγρίμι δεν είναι κακό, πως το λιοντάρι δεν κυνηγάει τις γαζέλες γιατί έχει προηγούμενα μαζί τους, ούτε γιατί είναι κακός χαρακτήρας και θέλει να φέρεται σε όλους άσχημα. Κυνηγάει γιατί πρέπει να φάει, και η Φύση δεν το τιμωρεί γι’αυτό.

Αν κάποιο άλλο αρπακτικό ζώο πλησιάσει και κινδυνεύσουν τα μικρά του θα επιτεθεί, αν παραβιαστεί ο ζωτικός του χώρος θα επιτεθεί, αν τρομάξει και πιστέψει πως κινδυνεύει θα επιτεθεί. Αλλά και με έναν πραγματικά συγκινητικό τρόπο, είναι ικανό κάθε Αγρίμι αυτής της ζωής, να προστατέψει τα ορφανά μικρά ενός άλλου σαν να ήταν δικά του. Μπορεί να νιώσει εμπιστοσύνη γι’ αυτούς που θέλουν να λέγονται Ανθρωποι και να αφεθεί στα χάδια τους, μπορεί να γίνει αφοσιωμένος φίλος και σύντροφος στα ταξίδια τους. Αρκεί να μην προσπαθήσει κανείς να το κάνει κτήμα του. Το Αγρίμι δεν έχει την ίδια άποψη για το καλό του με τους λογικούς Ανθρώπους. Υπακούει μόνο στους νόμους της Φύσης και όσο κι αν η Λογική επιμένει πως αν μαλώσει με ένα άλλο Αγρίμι κινδυνεύει να πληγωθεί και να πεθάνει, αυτό πρέπει να ακολουθήσει την φύση του.

Αυτοί λοιπόν που μπορούν να δουν και να δεχτούν την εγγενή αθωότητα και αφοσίωση του Αγριμιού, είναι αυτοί που θα κερδίσουν πολλά από την συντροφιά του.Θα του προσφέρουν τόση προστασία, και τόση τροφή όσο να μην καταστρέψουν τα ένστικτα του και την ικανότητα αυτοπροστασίας του. Δεν θα επέμβουν ποτέ στις δυνάμεις αυτοϊασης του Αγριμιού, παρά μόνο αν κινδυνεύει η ζωή του. Θα αφήσουν τη Φύση να πάρει τον δρόμο της όπως αυτή ξέρει καλύτερα. Αλλά παράλληλα το αγαπούν ακριβώς γι’ αυτό που είναι. Αγαπούν την επιλογή που κάνει, να ανταποκρίνεται στα χάδια τους και το ενδιαφέρον τους, να ακολουθεί την πορεία τους στις εξερευνήσεις τους, να μοιράζονται με χαρά τον άνεμο που δροσίζει την σαβάννα, ή την βροχή που κάνει τις πέτρες να κατρακυλούν.

Κι αν είμαι ένα απ’ αυτά τα Αγρίμια, τίποτα στον κόσμο δεν έχω περισσότερο αγαπήσει απ’ αυτούς τους «κάποιους» ανθρώπους..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουλίου 2, 2007.

4 Σχόλια to “ο θεός έφτιαξε την γάτα, για να μπορεί ο άνθρωπος να χαϊδεύει το λιοντάρι”

  1. Eλα τώρα Ισις! Φυσικά και δεν είσαι αγρίμι ούτε και θα ήθελες να είσαι αγρίμι ούτε να ζεις σαν αγρίμι. Η γοητεία της ανθρώπινης ύπαρξης είναι πως το προϊόν υπερβαίνει κατά πολύ τον δημιουργό του.

  2. Ω, κι όμως! κι όμως.. όποιος είχε την τύχη ή την ατυχία να με κάνει παρέα σαφώς και συμφωνεί με αυτό. Βλέπεις Γυφτάκι, όπως ακριβώς οι γάτες, εκεί που χαϊδεύομαι μπορώ ξαφνικά να βγάλω νύχια, να αντιδρώ υπερβολικά για τα μέτρα των υπόλοιπων ανθρώπων, να πετάγομαι σαν να με χτύπησε κεραυνός.. Κι όσο περισσότερο προχωρώ στις εσωτερικές μου μελέτες, τόσο πιο αγρίμι γίνομαι. Αργησα να το καταλάβω αλλά εντάξει το εμπέδωσα. Και για τα μέτρα των περισσοτέρων επίσης ζω και σαν αγρίμι. Τώρα ως προς το θέμα του δημιουργού και του δημιουργήματος.. χμ, νομίζω πως τίποτα περισσότερο δεν ζητάει ο δημιουργός ακριβώς απ’ το να τον ξεπεράσει το δημιούργημα. Αλλά αυτή είναι η γοητεία της θεϊκής και όχι της ανθρώπινης ύπαρξης 🙂

  3. Γλυκός και ευρηματικός ο τίτλος του post. Και τα λιοντάρια στη φώτο τόσο αθώα…

  4. κλισέ.. φράση… easy tiger.!! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: