Να επιστρέφουμε αδελφέ μου

Είναι μερικοί άνθρωποι, που είναι τόσο απλοί, τόσο ανόθευτοι από κακομοιριά και ματαιοδοξία, τόσο αφοπλιστικά ευγενικοί που είναι η μοναδική έξοδος διαφυγής ενός μυαλού που ψάχνει για ηρεμία. Ακριβώς στην χρονική εκείνη στιγμή, που αναρωτιέσαι γιατί η επιλογή της επανενσάρκωσης ήταν λάθος, γιατί δεν άφησες τη αργυρή χορδή να ανεμίζει σαν κορδέλα στους ανέμους του βουδικού πεδίου, ένα χέρι αθώου την τραβά ξανά προς τα κάτω.

Οπως το παιδί το αγαπημένο του μπαλλόνι…

Να ‘ναι ευλογημένες οι ψυχές των απλών, των απροσποίητων ανθρώπων. Να ‘ναι μακάριες οι μέρες της ξεκούρασης και του ταξιδιού τους. Να επιστρέφουμε αδελφέ μου, ξανά και ξανά, στο δρόμο τους, στη ζωή, στην ύλη για να γίνουμε η δική τους οδός διαφυγής.

Σαν του παιδιού το αγαπημένο του μπαλλόνι, που ταξιδεύει τα όνειρα του..

Advertisements

~ από isisveiled στο Αύγουστος 13, 2007.

2 Σχόλια to “Να επιστρέφουμε αδελφέ μου”

  1. Ευλογημένη μου Ίσιδα
    Είθε να είναι ακόμα περισσότερο ευλογημένες οι ψυχές
    αυτών των ξεχωριστών «ανθρώπων» που όταν επιστρέφουν και ενσαρκώνονται , επαναφέρουν την χαμένη αθωότητα των απροσποίητων ευγενικών ανθρώπων.

    Για να μπορέσει πραγματικά το χέρι ενός αληθινά αθώου να απλώσει…
    Σημαίνει πως η ψυχή αυτού που στο τέλος θα γίνει και η οδός διαφυγή αυτού του αθώου πως είναι
    ακόμα πιο αληθινή…
    ακόμα πιο ανέγγιχτη…
    και ακόμα πιο αγνή
    και από του ίδιου του αθώου που στο τέλος άπλωσε το χέρι.
    Oι άνθρωποι είναι αιχμάλωτοι της ύλης και ο Θεός-Δημιουργός στέλνει αυτές τις ψυχές για να τους απελευθερώσει…
    Είθε να είναι ευλογημένες… οι ψυχές αυτές
    Σαν τα αστέρια http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=73583132
    … γεννήθηκαν πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια. Το καθένα απ’ αυτά έχει διαφορετική περίοδο ζωής, όπως οι άνθρωποι, έχει διαφορετική μοίρα στο τέλος (μερικά έχουν ένα ήρεμο τέλος, γίνονται όπως λέμε λευκοί νάνοι, μερικά, όπως και οι άνθρωποι, έχουν ένα πολύ βίαιο, τέλος δηλαδή έχουν κατακλυσμικές εκρήξεις, οι περίφημες σούπερ νόβα, και καταλήγουν καμιά φορά και σε μαύρες τρύπες (αστέρες νετρονίου).

    Σαν το αστέρι ενός μικρού πρίγκιπα

  2. το βιβλίο αν και με εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα, υπήρξε από τα πιο βαρετά που έχω διαβάσει πάντως…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: