δεν παίζω!

Ελα ρε σεις! δεν είστε εντάξει. Πρέπει να οργανωθούμε λίγο αν είναι να σφαζόμαστε. Θυμηθείτε τι ωραία που ήταν συνεννοημένοι ο Αγά Χάνους και ο Λαπούτας όταν ξεκατινιαζόντουσαν. Εμείς δηλαδή λιγότερο αξίζουμε?

Καταρχήν πρέπει να φροντίσουμε, να μπαίνουμε τις ίδιες ώρες, έτσι ώστε να μπορούμε να απαντάμε ατάκα και επιτόπου οι μέν στους δε. Τώρα μπαίνουμε και γράφουμε στο γάμο του καραγκιόζη, και οι υπόλοιποι μπλογκερς που περιμένουν να δουν αίματα να γελάσουν κι αυτοί νιώθουν σαν τους τηλεθεατές του Σταρ, που μια καλή ταινία βάζει και τη γαμάει στις διαφημίσεις. Δε λέει έτσι ρε παιδιά, δε λέει.

Ας πούμε, δεν θα είχε μεγαλύτερη πλάκα να λέει η μία «τι να μας πεις κι εσύ ρε κήτος που αν πέσει άντρας ανάμεσα στα μπούτια σου θα φωνάξουμε την ΕΜΑΚ να τον απεγκλωβίσει» και να απαντάει η άλλη εντός πενταλέπτου «άσε μας ρε καμηλοπάρδαλη που για να χορτάσεις τη μαύρη τρύπα που είναι το στομάχι σου χρειάζεσαι στην καθισιά σου τον μισό Αμαζόνιο». Καταλάβατε? Θέλει ρε παιδί μου ένα τέμπο το πράγμα.

Επειτα, πρέπει να μοιράσουμε τους ρόλους σωστά. Να ξέρουμε ποιοι είναι οι κομπάρσοι και ποιοι οι πρωταγωνιστές. Οι κομπάρσοι και λοιποί παρατρεχάμενοι δεν μπορεί να έχουν τεράστιους μονολόγους και οι ατάκες των πρωταγωνιστών να εξαντλούνται σε δύο φράσεις του στυλ «άντε και γαμήσου ρε»*. Δεν είναι και σωστό δηλαδή. Το κοινό πληρώνει εισιτήριο για να δει να γίνονται έκτροπα, όχι μια ατάκα και μάλιστα αφ’ υψηλού και όξω απ’ την πόρτα. Μην είμεθα τεμπέληδες ρε σεις.

Ωραίο επίσης είναι, οι επιθέσεις να γίνονται όσο πιο ρεαλιστικές γίνεται, με ιαχές του στυλ «τι λες ρε μαλακισμένο που θα μου πεις εμένα» ή και με πιο κατινέ εκφράσεις του τύπου «σιγά θα σκίσεις κάνα καλσόν» να κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο. Πως θα απαιτήσουμε καλύτερη διανομή μετά ε?

Γιατί τώρα εγώ ας πούμε είπα κάτι χθες, κάτι ψιλοείπαν οι κομπάρσοι μετά, η συνέχεια παίχτηκε το βράδυ που εγώ έλειπα για ντόλτσε βίτα και τώρα να! μου έφυγε ο απαραίτητος ειρμός για να συνεχίσω. Γι’ αυτό σας λέω. Μη τα κάνουμε και μέσω αντιπροσώπων….

* Σε αυτό το σημείο πάντως για να μην είμαι αχάριστη, θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ βάθους καρδίας για την μεγαλοσύνη της ψυχής του ατόμου που μου ευχήθηκε (αν και το ίδιο μάλλον υστερεί στον συγκεκριμένο τομέα) να πάω να γαμηθώ, γιατί η ευχή έπιασε τόπο και πέρασα εξαιρετικά. Και σήμερα έχει και συνέχεια. Μilles merci madame!

Advertisements

~ από isisveiled στο Αύγουστος 31, 2007.

27 Σχόλια to “δεν παίζω!”

  1. Τέλειο!!!! 🙂

  2. Αν χρειάζεται να επεμβει η ΕΜΑΚ τότε αυτή δεν είναι γκόμενα… είναι η Ρικομέξ! Mακριά από μας….

  3. Τέλειο δεν λες τίποτα!!! λόγια σιγουριάς ! ΟΥΑΟΥ!!!

    Όσο το άτομο που υστερεί στο συγκεκριμένο τομέα … τίποτα δεν παέι χαμένο
    αφιερωμένο…

    -Τι κοινό έχουν μια παρθένα κι ένας με ένα ρολόι στην πλάτη?
    -Κι οι δυο δεν βλέπουν την ώρα!:D 😀 😀

    Όσο για την Ισιδα

    Μilles merci madame

    Είχα αρκετές απορίες αλλα με το συγκεκριμένο άρθρο σου μου της έλυσες
    βεβαίως ξενοποηδάει και πιθανότερο ειναι να το κάνει εσαεί
    Και μάλιστα θα έχει και συνέχεια κάπου εκεί στην Αγία Γαλήνη = )

    Μilles merci madame!!!

    θα ξέρεις Καλή συνέχεια

  4. 🙂 πάντα τέτοια αγαπητή αδελφή μου !!!
    (καλή συνέχεια σήμερας 😉 )

  5. εδώ μιλάμε για ιταλικό νεορεαλισμό όχι μαλακίες!!! και σε ποιο βωμολόχο Διαλανίδη βέβαια μου κάνει αλλά είπα να το ρίξω στην κουλτούρα!!! 🙂

  6. το κείμενο το κατάλαβα μέχρι τελείας και εισαγωγικών, το σχόλιο του πράσινου ποδήλατου πάλι αδυνατώ να το κατανοήσω… μια βοήθεια από το κοινό;
    😉

  7. Καλή μου Ραφφινάτα κι εγώ να σου πω την αλήθεια δεν κατάλαβα και πολλά, αλλά μπορεί να φταίει η κατάθλιψη που μου διαγνώσανε οι «ειδικοί». Είμαι σίγουρη όμως ότι όσοι παίρνουν η-λίθιο θα το καταλάβουν μια χαρά και θα μας εξηγήσουν κι εμάς των πτωχών καταθλιπτικών. 😉

    (τι σου είναι η επιστήμη όμως!)

  8. Για να μην απασχολήσω το κοινό της φοβερής μας Ίσιδας Θα σου δώσω εγώ βοήθεια αν και πάλι μάταιο θα είναι αγαπητή raffinata

    Τα σκούπισα, τα μάζεψα
    τα θρύψαλα της γυάλινης καρδιάς μου
    Με τόσο πόνο χάζεψα
    πως γλίστρησε απ’ τα χέρια ο έρωτάς μου
    Τα σκούπισα, τα μάζεψα
    τα θρύψαλα της γυάλινης καρδιάς μου
    Τ’ απίστευτο σημάδεψα
    πως μου ‘φυγε απ’ τα χέρια ο έρωτάς μου
    Άμμος ήτανε προτού γυαλί να γίνει
    Γάμος ήταν που δεν ήτανε να γίνει
    Ό,τι ήτανε χρειάστηκε, χρειάστηκε καμίνι
    για να λιώσει, για να λιώσει
    τόσο διάφανο να γίνει
    Μα τα ‘χει αυτά το γυάλινο
    το μέσα το κρυστάλλινο να σπάσει
    Κοιτάς τα λαμπυρίσματα
    που πάει πια τα παίρνει το φαράσι
    Μα τα ‘χει αυτά ο έρωτας
    σαν έρωτας να ‘ρθει και να περάσει
    Μια πρόσθεση, μια αφαίρεση
    ας έκανε μια εξαίρεση, μια στάση
    Άμμος ήτανε προτού γυαλί να γίνει…

    στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

    I’m far too obvious this time

  9. xaxaxaxa τρομερό! Εύγε Ισις, πάντα τέτοια!

  10. Εξακολουθώ να μη κατέχω πράγμα… Ρε συ, έχει δίκιο το άτομο: είμαι ηλίθια. ΑΛΛΑ το λίθιο δεν ενδείκνυται στην περίπτωσή μου, παρά μόνο σε όσους πάσχουν από τάσεις μανίας π.χ. «Με καταδιώκει, την πέφτει στον γκόμενό μου, δηλαδή σ’ αυτόν που εγώ θα ήθελα να έχω γκόμενο αλλά αυτός ο βλάκας δεν το ξέρει»
    Αχ, τι καλά περνάμε εμείς οι καταπληκτικοί καταθλιπτικοί 😉

  11. Πάει! κατέρριψα το προσωπικό μου ρεκόρ η-λιθιότητας! Συνεχίζω να μη καταλαβαίνω χριστό μη σου πω ότι μπερδεύτηκα και χειρότερα. Και συ ρε Ράφφι είσαι απαράδεκτη λέμε. Να θέλει τώρα η άλλη τον γκόμενο που δεν θες και δεν την θέλει και να μην εξαφανιστείς από προσώπου γης για να νιώθει ασφαλέστερη? Φτού σου και αίσχος μαντάμ! Τράβα πιες κάνα κουτί λίθιο να ξελαμπικάρεις τώρα. 😉

    @ Γυφτάκι

    χεχε βρίσκεις? 🙂

  12. που είμαι; ποιος είμαι; τι έχασα; που έβαλα τα ρημάδια τα χάπια μου;

  13. Να τα κρεμάς τα χάπια απ’ το λαιμό μου σε ένα κουτάκι με μία κορδελίτσα. Ακόμα και αν πάρεις παραπάνω το πολύ πολύ να έχεις εξαιρετικά αποτελέσματα και να θυμηθείς και ποιοι είμαστε οι υπόλοιποι…

    χεχε 🙂

  14. ααα ναι η κορδελίτσα, που την έβαλα την κορδελίτσα; πρέπει να βρω χάπια να μου θυμίζουν που έβαλα τα χάπια μου με την κορδελίτσα!

  15. Η αναφορά στο πρόσωπό μου τι νόημα έχει; Για να «φωτογραφίζονται» εκ του ασφαλούς άλλοι μπλόγκερς που διστάζεις -γιατί άραγε- να κατονομάσεις; Αν είναι έτσι, σε παρακαλώ να αποσύρεις το νικ μου. Δεν έχω σχέση με τις δικές σου κόντρες.

  16. Mη γίνεσαι γραφικός σε παρακαλώ..

  17. Πολύ καλί δουλεία !!! Συγχαρητήρια !!! Αν θες να δεις αστεία βίντεο μπορείς να επισκέπτης ://funniestvideoclips.blogspot.com/ όπου εκεί μπορείς να βρεις συλλογές από επιλεγμένα αστεία βίντεο. Απόλαυσε…

  18. Γραφικός εγώ; Ή μήπως η δική σου γραφικότητα είναι αυτή που κατονομάζει μπλόγκερς εκ του ασφαλούς για να μην σε δουν από τα ψαχτήρια του Google αυτοί τους οποίους στοχεύεις;

  19. Ρε πουλάκι μου τα χεις παίξει εντελώς πια? Αυτοί στους οποίους αναφέρομαι φαντάζεσαι ότι περιμένουν τα ψαχτήρια του Google για να με δουν? Δεν ξεκαβαλάς επιτέλους τις συνομωσιολογικές σου μανίες επειδή δεν έχουμε όρεξη να ασχολούμαστε μαζί σου? Αντε βρες την άλλη κατίνα που σε παίζει και παίξε μαζί της. Εγώ δεν σε κάνω κέφι..

  20. Κι έλεγα, θα παρέμβει, δεν θα παρέμβει…

  21. ε, όπου γάμος και χαρά…. 😉

  22. gayprofusion, κοίτα τη δουλειά σου.

    Ίσιδα, το γάμος και χαρά πάει σε σένα με τον τρόπο που με έβαλες στο ποστ σου.

    Κι άλλη φορά, όταν έχεις πρόβλημα με κάποιον, να γράφεις απευθείας γι αυτόν κι όχι μέσω τρίτου.

  23. Jago, το δάχτυλο να το κουνάς εκεί που σε σέβονται και σε εκτιμούν.

  24. Ακόμη δεν έχεις καταλάβει ότι έχεις καταντήσει θρασύδειλη;
    Γιατί δεν μιλάς στα ίσα στην Composition Doll;

    Φοβάσαι κάτι;

  25. Κι εσύ τι ζόρι τραβάς? Αντε πουλάκι μου στην δική σου παιδική χαρά, γιατί όπως ξέρεις δεν το ‘χω σε τίποτα να μπλοκάρω τα σχόλια σου και σκασίλα μου τι θα πεις επ’ αυτού

  26. Αγαπητή Ίσις, στη νέα μου γειτονιά το «πλησιέστερο ίντερνετ καφέ» είναι απλώς σχήμα λόγου, όποτε είχα να μπω στο ίντερνετ για καμία εβδομάδα. Με ξάφνιασε δυσάρεστα το κείμενό σου, είχα την αίσθηση ότι αναγνωρίζεις τη ματαιότητα αυτών των διενέξεων, από το σημείο όπου έχεις επιλέξει να στέκεσαι στην πραγματική σου ζωή. Δε θέλω όμως να σε κρίνω γιατί δε γνωρίζω τι διαμείφθηκε, πιθανόν να είναι και δίκαιος ο θυμός σου.

    Υ.Γ.1 Να μην υποθέσω από τους στίχους που παραθέτει το «πράσινο ποδήλατο» ότι η διένεξη ήταν μαζί μου και μόλις σήμερα την πήρα χαμπάρι; 😀
    Υ.Γ.2. Αύριο απόγευμα επιστρέφω στη μπλογκόσφαιρα με χειμαρρώδες ποστ. Ελπίζω να σου έλειψα.

  27. Αμμε μου, λυπάμαι που σε δυσαρέστησα. Οπως και να χει θα προτιμούσα να κρατούσες το χιούμορ και όχι το θυμό. Στο πράσινο ποδήλατο μη δίνεις σημασία, μπαίνει και γράφει στο γάμο του καραγκιόζη όπως κάποοτε η μικρή μαρίκα. Αμα είναι να μας απειλείς με χειμαρρώδες ποστ να ξέρω να παραγγείλω καφέδες και τσιγάρα 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: