εγώ δεν σε κατηγορώ

Δεν σε κατηγορώ άνθρωπε, έλληνα, που επαναστατείς κατά περίπτωση και μόνο από τη σιγουριά του καναπέ σου. Οχι δε σε κατηγορώ αντιθέτως σε καταλαβαίνω. Γιατί αν έκανες πράγματι κάτι, έστω λίγο, τώρα θα σουν στην θέση όλων αυτών που χρόνια κορόϊδευες ως ψώνια, αυτούς που έλεγες αντιδραστικούς και ονειροπαρμένους. Ολους αυτούς που όταν σου τέλειωναν τα κοσμητικά επίθετα βιαζόσουν να πεις ότι ήταν πρεζάκια και με τάση για παρανομίες. Κι ίσως να ‘χες και δίκιο μερικές φορές. Γιατί ο κόσμος σου άνθρωπε, έλληνα, δεν αντέχεται ούτε η υποκρισία του και πόσο να τον παλέψει κανείς? Πόσο να προσπαθήσει να σε ξυπνήσει χωρίς να φτάσει να καπνίζει ένα τσιγαριλίκι για να ξεφύγει λίγο από σένα? Πόσο θα κάτσει μέσα στο δάσος φυλάγοντας καραούλι τα καλοκαίρια χωρίς να τον θεωρήσεις ύποπτο και παράνομο και να στείλεις να τον μαζέψει η αστυνομία?

Θα πρέπε να γίνεις λίγο σαν αυτόν άνθρωπε, έλληνα, για να δεχτώ ότι κάτι κάνεις χωρίς να υποκρίνεσαι. Θά πρεπε να διακινδυνεύσεις την ησυχία σου, ίσως και την δουλειά σου και γι’ αυτό δεν σε κατηγορώ που δεν ξυπνάς. Θά πρεπε να έχεις φύγει απ’ την πόλη που έχει το σινεμά δίπλα, και κάτω απ’ το σπίτι σου το βιντεοκλαμπ και παραδίπλα το σουβλατζίδικο και να φύγεις για την επαρχία. Αλλά δεν σε κατηγορώ άνθρωπε, έλληνα, που δεν επιστρέφεις εκεί. Γιατί ίσως μπούχτισες το αίμα που αναβλύζει απ’ τα λαρύγγια των ζώων που σφάζουν και εσύ θες να λέγεσαι πολιτισμένος. Ισως κιόλας να αγανάκτισες που δεν είχε μπουτίκ με ρούχα φίρμα στην πλατεία του χωριού. Σε καταλαβαίνω.

Δεν σε κατηγορώ άνθρωπε, έλληνα, που δεν κάνεις τίποτα ποτέ και αναλώνεσαι να αποδίδεις στους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις την ευθύνη, που εκ των υστέρων έρχεσαι μονάχα να τους απειλείς με την άρνηση της ψήφου σου. Δεν σε κατηγορώ γιατί μπορεί να σε πουν αμερικανάκι, το ξέρεις το χεις πει εσύ ο ίδιος πολλές φορές για άλλους. Μπορεί να μην «περνάει» πια η αξία σου στο ανταλλακτήριο των σχέσεων και να μείνεις μόνο με μερικούς «τρελλούς» για παρέα. Δεν θα το άντεχες αυτό είμαι σίγουρη. Γιατί δεν θα πούλαγες μούρη βρίζοντας τον Δήμο για τα σκουπίδια που μένουν στους δρόμους, αλλά θα τα κρατούσες στο μπαλκόνι σου ή θα τα πέταγες όπως πρέπει στον κάδο. Αλλιώς θα ήσουν αμερικανάκι.

Δεν σε κατηγορώ όμως άνθρωπε, έλληνα, γιατί εσύ κουβαλάς στις πλάτες σου μια ιστορία ανταλλάξιμη με κάθε σου ελάττωμα και κάθε σου παράλειψη, κάθε σου δειλία. Ενώ το αμερικανάκι το έρημο, το μόνο που κουβάλαγε ήταν το θάρρος να αρχίσει μια νέα ζωή σε έναν νέο κόσμο, κι έβαλε το κεφάλι κάτω κι έγινε καλύτερο από σένα, κι ας μην έχει, ας μην ξέρει ιστορία όπως εσύ. Δεν σε κατηγορώ άνθρωπε, έλληνα, που δεν κατάλαβες ότι τα μαύρα στην διαμαρτυρία που διοργάνωσες ήταν για το πένθος. Γιατί τα μαύρα καμμιά φορά σημαίνουν κι αναρχικούς. Η μοναδική σου άλλη επιλογή ήταν να βάλεις τα μαύρα που φοράς και στα μπουζούκια. Και σε καταλαβαίνω που δεν ήξερες τι θα πει σιωπηρή διαμαρτυρία και πόσο ισχυρή μπορεί να είναι. Γιατί ξέρεις μόνο την δική σου αρχαία ιστορία. Δεν ξέρεις πως αγωνίστηκαν οι Ινδοί κατά των Αγγλων, ούτε τις χιλιάδες κόσμου (τα αμερικανάκια που βρίζεις) που κάθονταν για ώρες σιωπηλά μπροστά στον Λευκό Οίκο. Δεν ξέρεις καν πως σιωπή σημαίνει πένθος. Γιατί δεν έχεις όρεξη για κουβέντες, γιατί ρίχνεις το ανάθεμα στον εαυτό σου για τον χαμό, γιατί παλεύεις με τους δαίμονες σου. Κι εσένα σε μεγάλωσαν σε έναν κόσμο αγγέλων. Που πιθανόν ο μπαμπάς να ήταν και έμπορος ρούχων, κι αν δεν πουλήσει ματαιοδοξία δεν θα κερδίσει τον καναπέ που εσύ κάθεσαι. Δεν σε κατηγορώ άνθρωπε, έλληνα, που δεν κάνεις τίποτα. Γιατί ξέρεις πως θα το πλήρωνες ακριβά και είσαι φτωχός. Και σε αισθήματα, και σε ευφυϊα, και σε τόλμη. Ελπίζω μόνο να είσαι πλούσιος σε αναμνήσεις γιατί μόνο αυτές σου έμειναν.

Advertisements

~ από isisveiled στο Σεπτεμβρίου 4, 2007.

9 Σχόλια to “εγώ δεν σε κατηγορώ”

  1. Χωρίς ουδεμία διάθεση παραίνεσης ή επιβράβευσης (το απεχθάνομαι αυτό, πόσο μάλλον στα blog) και πέρα από την ευαρέσκεια, εκτιμώ (όσο μπορεί αυτό να έχει σημασία) ιδιαίτερα ένα τέτοιο κείμενο ως πολτική πράξη.

  2. Μαύρα μυαλά με χρωματιστά μπλουζάκια και δανεικές αναμνήσεις. Θα ‘ρθει μια μέρα που θα συζητάμε «για τα παλιά» και το μόνο που θα θυμόμαστε είναι τηλεοπτικές εικόνες και σαχλά τραγουδάκια. Κι όταν θα μας ρωτάνε εμείς τι κάναμε τότε, θα προσπαθούμε να θυμηθούμε και δεν θα το καταφέρνουμε. Μονάχα θα συγκινούμαστε όπως όλοι οι ξεμωραμένοι γέροι με τα μεγαλεία των αρχαίων προγόνων μας, που στα δικά μας σχολικά βιβλία τουλάχιστον φάνταζαν ηρωικά.

  3. «Ελπίζω μόνο να είσαι πλούσιος σε αναμνήσεις γιατί μόνο αυτές σου έμειναν».
    Συμφωνώ, αλλά και οι αναμνήσεις για να σε κρατήσουν πρέπει να έχουν κάποιο περιεχόμενο και έτσι όπως περιγράφεις τον Έλληνα παραπάνω ποια είναι η ποιότητα των αναμνήσεών του;
    Από την άλλη, οι αναμνήσεις δεν είναι παγίδα;

    Καλημέρα

  4. @ Η.Δημόπουλος

    Ευχαριστώ μεν, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν το βλέπω ως πολιτική πράξη, ούτε καν μάλιστα σαν πολιτική σκέψη. Περισσότερο αν θες είναι μια μορφή απογοήτευσης που δεν έχει πια κανείς όρεξη ούτε να πει το κλασσικό «στα ‘λεγα εγώ»

    @ Νεφέλικας

    Σε γενικές γραμμές συμφωνούμε. Μόνο που το συγκεκριμένο τραγουδάκι δεν το θεωρώ καθόλου σαχλό.

    @ Λούκι

    Η ποιότητα των αναμνήσεων του είναι η εσκεμμένη προγονοπληξία που αναφέρω. Οι αναμνήσεις μπορούν να λειτουργήσουν όμως εξίσου σαν παγίδα όσο και σαν βάση εκκίνησης. Διαλέγει και παίρνει κανείς.

  5. Δεν εννοούσα το τραγούδι του Κότσιρα. Άλλα τραγούδια τραγουδάνε τα κινητά μας.

  6. Ισις συγχύζεσαι επειδή συγχέεις εννοιες. Τι σχέση έχεις ο σημερινός Βαλκάνιος που ονομάζεται Ελλην με τον αρχαίο κόσμο και γενικά το ευγενές; Ενα συνοθύλευμα υπό την κρατούσα γλώσσα της περιοχής, υποχρεωτικώς ορθόδοξο βαπτισμένο, έπειτα από τη δημιουργία ενός κράτος-μορφώματος που εξυπηρετούσε τις ανάγκες της εποχής. Ε, αυτός ο τύπος, όμως, έκανε πολλά. Σκέψου που ήταν πριν εκατό, πριν πενήντα χρόνια, που είναι τώρα. Λίγες χώρες το έκαναν αυτό. Μπορεί να τον σιχαίνομαι, πίστεψε με, αλλά του βγάζω το καπέλο.

  7. Νεφέλικα μας οκ 🙂

    Τι παίζουν τα άλλα κινητά δεν ξέρω, εγώ πάντως έχω βάλει ένα κάτι που λέγεται ocean κάτι τέτοιο…

    Γυφτάκι μας,
    καταρχήν δεν συγχίζομαι (με την νεοκρατούσα έννοια της λέξης). Ισως όμως η προγονοπληξία μερικές φορές, δεν μας επιτρέπει να δούμε ότι ούτε ο αρχαίος κόσμος είχε πολύ μεγάλη σχέση με το ευγενές που αναφέρεις. Υπ’ αυτήν την έννοια, ο σημερινός βαλκάνιος υποχρεωτικώς βαπτισμένος έλλην, έχει μεγαλύτερη σχέση με τους προγόνους απ’ όσο νομίζουμε. Και με αυτή την έννοια αν θες, όχι μόνο το καπέλο δεν του βγάζω αλλά και για φτύσιμο είναι. Θα πρέπει να είμαστε από τους λίγους λαούς που γύρισαν προς τα πίσω αντί να εξελιχθούν.

  8. Διαφωνώ. Τι εννοείς γυρίζουν πίσω; Είναι δυνατόν να προτιμάς την Ελλάδα προ τριάντα ετών από τη σημερινή; Μη μου πεις για τα δάση, αλλά για όλα τα άλλα.

  9. Για να είμαι ακριβής Γυφτάκι μας, προτιμώ την Ελλάδα και τους Ελληνες πριν 60 ίσως και 70 χρόνια.. Αλλά ως γνωστόν γούστα είπε ο πίθηκος… 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: