άτιμη μπίλια που γυρίζεις…

Ενας νέος άνθρωπος να χάσει έτσι άδικα τη ζωή του.. Ετσι έλεγε η φωνή στο τηλέφωνο για το πρωϊνό δυστύχημα. Και ξαφνικά με έπιασε μια νύστα. Μια απαξίωση. Σαν να μην είχε η ανθρώπινη ζωή καμμιά αξία. Ισως να φταιγε που η φωτογραφία άλλαξε θέση και βρέθηκε ξαφνικά στο οπτικό μου πεδίο. Κι όπως την κοιτούσα σκέφτηκα κι εγώ πως είναι κρίμα ένας νέος άνθρωπος να χάνει έτσι την ζωή του. Αλλά δεν εννοούσα αυτόν που απεικόνιζε η φωτογραφία. Εννοούσα τον εαυτό μου.

Που να το ξέρα, και ποιος να μου το λεγε, πως γίνονται αυτά. Τα δεδομένα ενός ανθρώπου έχουν τελικά, σπάνια, αντίκρυσμα στην ζωή του. Σαν να άκουγα τα λόγια του Εκκλησιαστή για πρώτη φορά «ούτε ο δρόμος κερδίζεται από τους γρήγορους, ούτε η χάρις από τους άξιους»… Ενας πεθαμένος είναι σαφώς μία πραγματικότητα. Ενα γεγονός τετελεσμένο το οποίο μάλιστα δέχεται μόνο ερμηνείες και καμμία απτή εξήγηση. Η ζωή όμως των ζωντανών καταδιώκεται μονίμως από αυτές τις ελπίδες που υποστηρίζουν τα δεδομένα που έλεγα. Νιάτα, ομορφιά, καλλιέργεια… ό,τι έχει ο καθένας.

Λες κι ο χρόνος είναι ατέλειωτος, λες και αν η τύχη επιλέξει διαφορετικά μπορεί κανείς να της αντισταθεί. Τι να το κάνεις αν το παιδί στο μηχανάκι έχασε τη ζωή του? Πάει και τελείωσε. Η μάνα του όμως, η κοπέλα του, ακόμα και η γιαγιά του δεν έχουν μπροστά τους παρά χρόνο ατελείωτο να χάνουν συνεχώς, αυτό που αυτός έχασε σε μια στιγμή. Αδικα πράγματα…

Σκέφτομαι καμμιά φορά πως θα ήθελα να είμαι ο Ντα Βίντσι, ίσως ο Εντισον, ακόμα και ο Ερολ Φλυν. Οχι γιατί υπήρξαν σπουδαίοι, αλλά γιατί είναι τόσο καιρό πεθαμένοι, που ακόμα και οι ζωντανοί γύρω τους έχουν πεθάνει προ πολλού. Και δεν κρέμονται πια από καμμία Σύμπτωση.

Advertisements

~ από isisveiled στο Σεπτεμβρίου 10, 2007.

4 Σχόλια to “άτιμη μπίλια που γυρίζεις…”

  1. Θα ‘θελα να είχα την ικανότητα να κοσμήσω καλύτερα το ευμενές μου σ’ αυτό που εγώ εξέλαβα σαν (βουβά;) οργισμένη διαμαρτυρία για «την κατάσταση της ύπαρξης»…
    Εξαιρετικό καλή μου.

  2. milles merci Ηλία μας 🙂

  3. “ούτε ο δρόμος κερδίζεται από τους γρήγορους, ούτε η χάρις από τους άξιους“
    Πολύ καλό κείμενο για άλλη μια φορά. Ίσιδα, παρά το διάβα των αιώνων, παραμένετε ακόμα εν εγρηγόρσει…

  4. looool

    ναι για 6.500 χρόνων καλά κρατιέμαι είναι η αλήθεια 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: