sCrying

Kράταγε στην ποδιά της τη γυάλινη σφαίρα και κοίταγε αφηρημένη μέσα της. Πάνω στο μαύρο βελούδο, έμοιαζε το γυαλί σαν μια συμπαγής στάλα νερού που ήρθε και στάθηκε εκεί. Τα κεριά τα άναβε πάντα μετά την δύση, γιατί κάθετι που ήταν τεχνητός φωτισμός την ενοχλούσε στα μάτια. Κι έτσι τώρα οι φλόγες τους, απόμακρα, έριχναν τις αντανακλάσεις τους μέσα στη σφαίρα και δημιουργούσαν σχήματα παράξενα.

Σιγά σιγά, έπεσε τόσο η εγρήγορση της, θες από την θλίψη, θες από κούραση, που τα μάτια της μισόκλεισαν καθώς ήταν έτοιμη να αποκοιμηθεί. Τα χέρια της λύθηκαν και ακούμπησαν στους μηρούς. Η μπάλα κύλησε λιγάκι και στάθηκε λίγο πιο κάτω, κοντά στα γόνατα. Ακούμπησε το κεφάλι της στο πλάι της πολυθρόνας και οι σκέψεις που τριγυρνούσαν στο μυαλό της, τώρα ξέφευγαν λίγο λίγο λυτρωμένες. Δεν τις κυνηγούσε πια η λογική προσπαθώντας να τις βάλει σε τάξη, δεν έψαχνε λύση καμμιά πλέον. Μόνο ξεκούραση ζητούσαν τα μάτια και χαλάρωναν κι άλλο.

Ηταν ένα όμορφο παιχνίδι αυτή η μπάλλα. Δώρο από χέρια αγαπημένα, που τώρα ήταν μακρυά και που το χάδι τους ακόμα λαχταρούσε η παιδική ψυχή μέσα της. Μια ψυχή που εγκλωβίστηκε γύρω στα 10-12 χρόνια, και δεν πέρασε ποτέ στην εφηβεία. Ή μάλλον την προσπέρασε απότομα. Δεν είχε ούτε τον καιρό ούτε την πολυτέλεια μιας εφηβείας τότε. Τώρα είχε απομείνει μόνο το παιχνίδι, φορτωμένο μύθους για τις μαγικές του ιδιότητες μα περισσότερο φορτωμένο, με την ιδιαίτερη εκείνη συγκίνηση που έχουν όλα τα μεταίχμια στη ζωή μας. Το μεταίχμιο της παιδικότητας προς την εφηβεία, το μεταίχμιο της εγρήγορσης προς τον ύπνο, το μεταίχμιο της τρυφερότητας και της ασφάλειας προς την απώλεια. Την ξαφνική και απροειδοποίητη απώλεια, που τόσες φορές είχε συναντήσει στο παρελθόν.

Γίναν όλα νερό σιγά σιγά. Θολωμένα τα μάτια από δάκρυα, η σφαίρα να φεγγίζει, ένα ποτήρι που δεν πρόλαβε να πιει δίπλα της στο τραπέζι. Ηξερε, να, πως λίγο αν κοιτούσε προς την σφαίρα θα έβλεπε κι άλλα. Εκείνα που δεν την αφορούσαν πια, και ήταν μια ευλογία και κατάρα, που προτιμούσε να μην έχει. Στο κάτω κάτω, δεν την ένοιαζαν ούτε οι δικοί της νεκροί πια, ούτε οι ξένοι. Αυτοί όμως, επέμεναν να έρχονται. Γεμάτοι φόβο, αγωνία, απελπισμένοι. Κι αυτή έπρεπε συνεχώς να ξεπερνάει την απορία της και την ταραχή της και να φέρνει ένα κερί πιο κοντά, να τους δείχνει τον δρόμο. Προς τα κεί να πάτε τους έλεγε και έγνεφε αδιόρατα με το κεφάλι. Ακολουθήστε το φως κι όπου σας βγάλει..

Τα δάκρυα, όταν πέφτουν στο μαύρο βελούδο χάνονται εντελώς. Τίποτα δεν αποδεικνύει πως κύλησαν μόλις πριν λίγο από δυό μάτια. Και το νερό στο ποτήρι δίπλα, στέκει ακίνητο λες και ήταν και θα είναι χρόνια, αιώνες, εκεί. Μόνο οι μορφές στη γυάλινη σφαίρα αναδεύονται. Μια είναι αριθμοί, κάποτε ένα βουνό, μια ζώνη (μια ζώνη?), ένα χαμόγελο που κάπου το ξέρει, και σαν θάλασσα όλα να φουσκώνουν μέχρι έξω απ’ το γυαλί. Και να παρασέρνουν τα ωστικά κύμματα, από το βότσαλο της ματιάς που έριξε μέσα τους, τη ζωή και τις τραγωδίες της μέχρι την καρδιά της.

Ευτυχώς που η καρδιά της δεν είναι γυάλινη. Σαν σφουγγάρι τα απορροφά, τα εξομαλύνει και τα αφήνει να σβήσουν πριν φτάσουν στο συνειδητό. Αυτό μας έλειπε, σκέφτεται, να ξέρω όσα γνώρισα θα ήταν λάθος. Θα ήταν μπελάδες και προβλήματα που δεν αντέχει μια καρδιά. Κι έτσι κάθε βράδυ, κάθεται παρέα με το πανίσχυρο στοιχειακό του Νερού, αυτό να της μιλάει, αυτή να απορροφά τους κραδασμούς, μέχρι να νυστάξει κι άλλο και να πάει για ύπνο.

Αυτή στην καρέκλα, αυτό στον κόσμο Του κι ανάμεσα τους μια μικρή γυάλινη σφαίρα, σαν συμπαγής στάλα νερού που ήρθε και στάθηκε εκεί..

Advertisements

~ από isisveiled στο Νοέμβριος 28, 2007.

3 Σχόλια to “sCrying”

  1. Πάντοτε σε φόρμα σε βρίσκω αγαπητή μου Ίσις, ενίσταμαι πλέον…

  2. Ἐξαιρετικὴ καὶ πάλι. Αἰχμαλωτιζόμαστε…

  3. ευχαριστώ πολύ και τους δύο σας..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: