Τρεις μέρες βροχή

Για δεκαπέντε μέρες δεν την άφησε από την αγκαλιά του. Τόση ήταν η λαχτάρα του γι’ αυτήν που ούτε τα βράδυα την άφηνε να κοιμηθεί. Την ήθελε δίπλα του, ξύπνια να την ρουφάει μέχρι το μεδούλι. Και μόνο καμμιά φορά το μεσημέρι, την άφηνε για λίγο να αποκοιμηθεί ίσα για να μείνει ζωντανή.

Δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες συνεχώς. Κι αυτή τόσο γέμισε από το σφιχταγκάλιασμα του, που δεν άντεχε και έπαιρνε φάρμακα συνεχώς να τον διώξει από κοντά της. Ζαλιζόταν, το στομάχι της αναδευόταν, στέγνωνε το στόμα της, αλλά αυτός έμενε εκεί πιστός. Την κράταγε στη ζωή με έναν τρόπο βίαιο και συναρπαστικό. Κι όσο αυτή αφηνόταν του θανάτου, τόσο την τράβαγε πίσω. Στις τρεις, στις τέσσερις το βράδυ, μέχρι το ξημέρωμα..

Το δέρμα της είχε χλωμιάσει και θαμπώσει, τα μάτια της βασίλευαν, αλλά αυτός τρελλός γι’ αυτήν δεν την άφηνε, δεν μπορούσε να την χορτάσει. Κράταγε το κεφάλι της στα χέρια του στο τέλος, και ψιθύριζε στο αυτί της τα λόγια του. Και διαπερνούσαν οι λέξεις του τα κόκκαλα της, και η ανάσα της έβγαινε κοφτή. Μα αυτόν δεν τον ένοιαζε, αρκεί να την είχε εκεί δική του.

Μια μέρα αυτή κατάλαβε πως μόνο με έναν τρόπο θα τον απομάκρυνε από κοντά της. Πως η αγάπη του και η λαχτάρα του θα γκρεμίζονταν μόνο αν αυτή αγαπούσε άλλον. Και μ’ όση δύναμη της είχε απομείνει, σύρθηκε μέχρι τον ήλιο και άφησε την φράση που θα τους χώριζε να βγει από τα χείλη της…

Αγαπάω τον Υπνο, όχι τον Πόνο..

Σύρθηκε κι αυτός, σαν σκυλί πληγωμένο μακρυά της.. κι έκλαψε πολύ. Και τώρα βρέχει τρεις μέρες συνέχεια.

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 9, 2007.

9 Σχόλια to “Τρεις μέρες βροχή”

  1. Πολύ προσωπικό. Δεν μου επιτρέπονται σχόλια.

  2. Οσο προσωπικό είναι να έχεις δεκαπέντε μέρες απίστευτο Πονο-δοντο…

    κατά τ’ άλλα πέρασες να πεις γεια δηλαδή?

  3. Μου έχεις γίνει συνήθεια…

  4. εχμ συγνώμη αλλά αυτό δεν ξέρω πως να το ερμηνεύσω..

    για καλό το είπες?

  5. Η Ισις είναι μια άπιαστος θεά, σαν όνειρο της νύχτας του καλοκαιριού κάτω απο τ¨ολόγιομο φεγγάρι. Αλλά ευτυχώς που υπάρχουν ορισμένοι που ξέρουν να δαμάζουν το σεληνόφως…
    Ίσιδα, μπορεί το επίπεδό σου να μην είναι για μένα, μιας και μια σχολή τελείωσα κι αυτή με δυο ντενεκέδες λάδι, ωστόσο θέλω μέσα από ένα τραγούδι να σου εκφράσω όσα η απόσταση δεν επιτρέπει στα μάτια μου να σου εκφράσουν.
    Είσαι συνήθεια κακια
    πιο δυνατή κι απ το μυαλό
    πιο δυνατή κι απ την καρδια
    είσαι συνήθεια κακια
    που προσπαθώ να απαλλαγω
    μα δεν φεύγω τελικα
    είμαι πάντοτε εδώ
    δεν μου άφησες μυαλο
    δεν μου άφησες καρδια
    λες κα τα χα δανεικα….

  6. καλέ όχι και άπιαστος! μη τρελλαθούμε τώρα ε? 😉 ίσα να.. λίγο απόμακρη..

    (και σου μεινε καθόλου λάδι να φέρεις κι από δω?)

    μουτς!

  7. Για καλό.
    Αν και έχω και κακές συνήθειες…

  8. Παρεμπιπτόντως, ακόμη περιμένω το θεϊκό σου σχόλιο…

  9. Πρώτον, προτιμώ τις κακές συνήθειες από τις καλές. Δεύτερον, με ειρωνεύεστε φίλε μου? γιατι αν ναι θα αργήσετε πολύ να το δείτε το σχόλιο θεϊκό ή μη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: