speak low when you speak love

Ενας από σας θα με προδώσει, είπε. Ολοι κοιταχτήκαν απορημένοι, κι αν είχαν καθρέφτες, αν τα πιάτα γυάλιζαν θα κοίταζαν και τον εαυτό τους να σιγουρευτούν. Μα κανείς δεν είχε να δώσει απάντηση σε όσα ειπώθηκαν. Κι αυτή έπιασε την σιωπή και την μοίρασε σε κομμάτια και τους την έδωσε.

Την κατάπιαν την σιωπή, όπως το σάλιο όταν το στόμα έχει ξεραθεί από ενοχές. Σχεδόν άκουγες τις κινήσεις, που έστελναν κάτω στο στομάχι τους σκέτο αέρα, να επαναλαμβάνονται. Κι εσύ Πέτρο ακόμα, συνέχισε αυτή, πρίν λαλήσει τρεις άλλες τρεις φορές θα με έχεις προδώσει. Εγώ? ποτέ! βγήκε απ’ τα ρούχα του ο Πέτρος.

Κούνησε το κεφάλι της χωρίς να πει τίποτα. Μόνο συνέχισαν όλοι, να τρώνε και να πίνουν την σιωπή σαν φαρμάκι. Κι αυτοί που καταλάβαιναν, κι αυτοί που δεν ήξεραν, κι αυτοί που ήθελαν να μάθουν αλλά αγνοούσαν τον τρόπο. Αυτός που θα του δώσω ένα κομμάτι με το χέρι μου, αυτός θα με προδώσει μουρμούρισε μέσα στη σιωπή. Και συνέχισε να μοιράζει τα κομμάτια της.

Τι να πουν? Με τον έναν ή άλλο τρόπο, δεν υπήρξε θνητός που να μην προδώσει την Αγάπη. Ολοι τους, άντρες και γυναίκες, έτρωγαν κι έπιναν στο όνομα της, ορκίζονταν όρκους αιώνιους, κι ονειρεύονταν. Κυρίως αυτό. Χωρίς να κατανοούν ποτέ που εισχωρούσαν, άπλωναν τα όνειρα τους και τα πασπάλιζαν σκόνη λευκή σαν αυτή του ζαχαροπλάστη, σαν αυτή του τοξικομανή που προσπαθεί να εισπνεύσει τη δόση του. Και μετά την φυσούσαν χωρίς ντροπή. Οση έμενε, την σκούπιζαν με την ανάστροφη του μανικιού τους και έβλεπες μουτζούρες εκεί που πρώτα ήταν όνειρα.

Ενας από σας θα με προδώσει, ξανάπε αυτή. Και θα ορκίζεται πως όχι.

Advertisements

~ από isisveiled στο Δεκέμβριος 12, 2007.

4 Σχόλια to “speak low when you speak love”

  1. Ενδιαφέρουσα αμφιθυμία μου προκάλεσε το κείμενό σου: ο φιλόλογος μέσα μου είπε κάτι σαν «πφ τι χιλιοφορεμένα σύμβολα και ηθικισμός, πώς το ‘παθε η Ίσις, γράφει καλά συνήθως». Κι όμως ο υπόλοιπος συγκινήθηκα και σκέφτηκα και ξεκίνησα τη μέρα μου με φως. Καλημέρα Ίσις.

  2. Πρώτη φορά μπαίνω και είναι πολύ καλό το κείμενο.

  3. @ Αμμος

    χμ.. εδώ χωράει μεγάλη συζήτηση ξέρεις. Τείνουμε να θεωρούμε κατώτερο το κατανοητό ως προς τον συμβολισμό και την ηθική του απλά και μόνο επειδή το κατανοούμε και πολλές φορές εξιδανικεύουμε τον ακατανόητο συμβολισμό. Νομίζω πως αυτό συνέβει εδώ Αμμούδι μου. Προσωπικά, επειδή δεν με ενδιαφέρει να με πουν λογοτέχνη, γράφω αυτό που θέλω χωρίς να με ενδιαφέρουν τα «τεχνικά» ζητήματα, αλλά λυπάμαι όταν βλέπω να γίνομαι μέρος αυτού που ονομάζω «η δικτατορία του δυσνόητου». Κάποιος πρέπει να λέει και τα προφανή Αμμούδι δεν νομίζεις? Χαίρομαι όμως που τελικά σου άφησε καλή αίσθηση 🙂

    @ Σωτήρης Κουκιος

    ευχαριστώ για τα καλά λόγια 🙂

  4. Έτσι όπως τα λες, Ίσις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: