Porque negra tengo el alma

.

Πότε έχασα την καλοσύνη μου δεν το θυμάμαι. Τη θέση της πήρε μια παγερή αδιαφορία, τόσο σκληρή, τόσο άκαμπτη που δεν θα μπορούσε να θρυμματιστεί ούτε από το πιο ευγενικό συναίσθημα, ούτε από τον πιο παθιασμένο έρωτα. Ούτε συζήτηση φυσικά για θλίψη ή θυμό. Τίποτα, αρνητικό ή θετικό, δεν κατάφερε πια να διαπεράσει αυτό τον πυρήνα πάγου που κατοικεί μέσα μου.

Παραδόξως πως, όταν κατάφερα να ελέγξω τον εαυτό μου στο πεδίο των επιθυμιών, αυτές χάθηκαν σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Περισσότερο ακόμα, όταν έγινα και κύριος των ιδεών κι αυτές υποχώρησαν αφήνοντας πίσω τους μια αόριστη ομίχλη. Λέξεις να περιγράφουν τα νοήματα, που είναι απολύτως απαραίτητα για να επικοινωνώ με τον φυσικό κόσμο.

Πήγα άραγε, μπροστά ή πίσω, δεν ξέρω. Κάθομαι και χαζεύω με τις ώρες ένα σκουλήκι να τρυπώνει στο νωπό χώμα, διαπιστώνω το παράδοξο φως που έχουν τα πράγματα όταν σκάει ο ήλιος σε έναν ουρανό συννεφιασμένο, παρακολουθώ πως σκάει μύτη ένα φύλλο από μια σκελίδα σκόρδου. Αγάπη δε, μη έχω.

Μεταλάσσομαι σε κάτι που αγνοώ αν θα γίνει πεταλούδα, αλλά δεν μπορεί να είναι ευχάριστο για κανέναν. Δεν έχουν γράψει γι’ αυτό και δεν ξέρω αν έχει φτερά στην πλάτη ή κέρατα. Δεν ξέρω αν υπακούει καν στους νόμους της διπολικότητας των πάντων. Σκληρός πάγος σαν διαμάντι, χωρίς την ομορφιά και την λάμψη του.

Μόνο στην πλάτη μου βαθιά στο κέντρο υπάρχει ένας πόνος, σαν κάτι να προσπαθεί να δραπετεύσει από κει. Κάτι παγερό που δεν ανήκει σ’ αυτό τον κόσμο και που ίσως ο σπόρος του δεν ήταν ποτέ αυτού του κόσμου. Μαύρο, παγωμένο, αψεγάδιαστο.

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιανουαρίου 22, 2008.

7 Σχόλια to “Porque negra tengo el alma”

  1. μου άρεσε και αυτό το ποστ και το προηγούμενο μου αρέσει όπως γράφεις -ήθελα να σου το πω-

    καληνύχτα

  2. Ολοι έχουμε περάσει από εκεί. Αυτοπροστασία είναι. Νurture. Φτιάχνουμε αυγά από πάγο, κλεινόμαστε μέσα τους για να προστατευτούμε. Και ναι πράγματι, δεν ξέρεις τι θα βγει από μέσα.
    Εγώ λέω πως θα βγει πεταλούδα. Είμαι σίγουρη γι’αυτό.
    Αλλάζεις, ωριμάζεις.
    Πρέπει να ζεστάνεις τον εαυτό σου. Ξέρεις πως μόνο εσύ μπορείς να λειώσεις τον πάγο. Ο ήλιος μέσα μας κατοικεί. Ξέρεις πως θέλει κόπο και σθένος για να τον βρεις αλλά θα τα καταφέρεις.
    Δύσκολος αυτός ο χειμώνας, πολύ δύσκολος, αλλά θα περάσει. Το ξέρεις, έτσι δεν είναι;
    φιλιά

  3. Στο δρόμο της απελευθέρωσης και της αποστασιοποίησης σε οτιδήποτε μας περιορίζει σε στεγανά εννοιών και αξιών πιστεύω πως χρήσιμο είναι οι πράξεις μας να αντανακλούν μια θέση που θα υπογραμμίζεται από τον εσωτερικό μας μπούσουλα και όχι από εξωτερικά ερεθίσματα. Παρ’όλα αυτά ακόμα και αυτό είναι μια ΘΕΣΗ απέναντι στα πράγματα. Στην διαδικασία της υπέρβασης κάθε διπολικότητας οφείλουμε απέναντι στον εαυτό μας, και όχι σε τρίτους φυσικά, να ΕΙΜΑΣΤΕ και όχι απλά να ΝΙΩΘΟΥΜΕ καλοσύνη & αγάπη.

  4. @ Ψουχ

    ευχαριστώ 🙂

    @ Ελληνίδα

    το ελπίζω 😉

    @ Αβατον

    τι μου λες? σοβαρά?

  5. Σου λέω πως μπορεί να είναι κομματάκι δύσκολο μα η προσπάθεια είναι που μετράει. Τώρα αν μερικές στιγμές μπορείς να το βιώνεις κιόλας στην ολότητα του, αυτό είναι το ζητούμενο. Αν κρίνω όμως από το γενικότερο respond, τα γνωρίζεις ήδη όλα αυτά και το σχόλιο μου ίσως να μην χρειαζόταν προς την αφεντιά σου τελικά.
    Καλή σου μέρα…

  6. αυτιστικό σύμπαν τώρα τέλος

  7. Α, οκ άκυρη η προηγούμενη απορία μου. Είναι γενετικό το πρόβλημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: