Κιχ

.

Ηθελα να γράψω κάτι για τη σιωπή, μα όλο μου ξέφευγε. Τριγυρνούσαν οι λέξεις γύρω μου σαν φαντάσματα άυλα. Μόλις πήγαινα να τις αγγίξω, χάνονταν ξαφνικά διάφανες στον αέρα της σκέψης μου. Συνέχιζαν φυσικά να με τριγυρνάνε, ακόμα και στον ύπνο μου. Κυρίως τότε. Κάποιο κλειδί που ερχόταν στα χέρια μου ξανά και ξανά, ένα σπίτι που έμοιαζαν όλο να αυξάνονται τα δωμάτια του και φως πολύ να μπαίνει απ’ τα παράθυρα. Και τριγύρω λέξεις να πετούν, να κάθονται στα ονειρικά έπιπλα και τοίχους, να φτερουγίζουν πάνω απ’ τους ώμους μου. Οσο όμως, κι αν οι λέξεις επέμεναν να δηλώνουν την ύπαρξη τους, ήταν ανίκανες να περιγράψουν την σιωπή.

Το ίδιο, αλλά ίσως λιγότερο ορατό, συνέβαινε και στην πραγματικότητα της εγρήγορσης. Μια αλλόκοτη σιωπή είχε κυριεύσει τα πάντα, μέσα κι έξω από μένα, και κάποιες λέξεις που ανταλλάσονταν ήταν τόσο διάφανες που δεν ακούγονταν καν. Σίγουρα πάντως δεν εννοούσαν τίποτα. Μπορεί κιόλας, να ήταν τα νοήματα τόσο πυκνά που να μην μπορούν να βγάλουν ήχο, να μην αφήνουν τα ηχητικά κύματα να τα διαπεράσουν και να στρεβλώνουν προς άγνωστες κατευθύνσεις, σαν το φως που ανακλάται πάνω στον καθρέφτη.

Πεισμωμένη συνέχισα να προσπαθώ. Πότε με κόλπα, και πότε με αδιαφορία κοίταγα μήπως γραπώσω καμμιά λέξη στο πληκτρολόγιο μου, κάποια που να έχει και νόημα και συναίσθημα γλυκό να σπάσω λίγο τη σιωπή. Αλλά αυτές, πιο έξυπνες από μένα, δραπέτευαν συνεχώς και με άφηναν και πάλι στη σιωπή. Ανοιξα κι έκλεισα πολλές φορές τις διευθύνσεις του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου να στείλω γράμματα. Μετά όμως, σκέφτηκα πως η σιωπή δεν θα αφήσει να φτάσουν. Οχι τα γράμματα βεβαίως, αλλά αυτό που θέλω να πω.

Βλέποντας πως τίποτα άλλο δεν μπορώ να κάνω σώπασα κι εγώ.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 10, 2008.

7 Σχόλια to “Κιχ”

  1. » Surely some revelation is at hand; «

  2. Καταστάλαγμα. Σε τέτοιες στιγμές κατανόησης, απόγνωσης, παραίτησης, αποδοχής ακόμη και ενός πολύ μικρού ενδόμυχου παράπονου είναι που συνετίζομαι για το τι σημαίνει να είσαι Παρόν.

  3. Αβατον, αυτό που περιγράφεις είναι σαφώς μια προσωπική ερμηνεία. Δες το όμως και σαν μια θαυμάσια ευκαιρία εξερεύνησης της σιωπής. Σιωπή δεν σημαίνει πάντα απόγνωση και παραίτηση, αλλά ακόμα και ζωή που δονείται με μεγαλύτερη ένταση απ’ ότι ο ήχος. Αντί για παράπονο μπορείς να βρεις χαμόγελο μέσα στη σιωπή ή εξαιτίας της. Κι αντί για Παρόν θα βιώσεις την εμπειρία της Αχρονης Στιγμής..

  4. Σίγουρα, απλά νομίζω πως πριν φτάσεις στο πολυπόθητο σημείο το οποίο και αναφέρεις, υπάρχουν και στιγμές που νιώθεις όλα τα παραπάνω. Άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο. Ακόμα και αυτό όμως έχει να κάνει με πολυσύνθετες συνισταμένες και προσωπικές συγκυρίες.

  5. Οκ Αβατον, αλλά μια και το κείμενο είναι δικό μου θα μου επιτρέψεις να γνωρίζω καλύτερα τις δικές μου συνισταμένες και συγκυρίες ε?

  6. Φυσικά. Δεν ήταν στις προθέσεις μου να παρεξηγήσω το κείμενο και το προσωπικό νόημα με το οποίο και έχει εμποτιστεί. Είναι σύνηθες διαδικασία να διαβάζουμε κάτι που μας αρέσει και να το φοράμε όπως πηγαίνει καλύτερα.
    Καλημέρες!

  7. καλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: