aim within

.

Aφαιρώντας από την λέξη εγώ το νόημα που της δίνει τον εγωϊστικό ιδιοτελή της χαρακτήρα, μένει μόνο μια λέξη που μας διευκολύνει στη συνεννοήση μας. Πότε δηλαδή αναφερόμαστε σε μας και πότε σε κάποιον άλλο. Οταν λοιπόν στο προηγούμενο κείμενο πάνω στην εναλλαγή πραγματικότητας αναφέρομαι στο «εγώ» δεν εννοώ εμένα το συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά τον αφηγητή της ιστορίας. Με αυτό τον τρόπο, αφηγητής και πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας, μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε από μας.

Αυτό που βρίσκεται στην ουσία αυτής της αφήγησης, και στην ουσία της εναλλαγής πραγματικότητας είναι η μετάθεση του κέντρου προσδιορισμού του εαυτού μας. Από αυτόν που ψάχνει νοήματα και απαντήσεις, που προσεγγίζει τον κόσμο με την σκέψη και την μονομερή επιθυμία ευτυχίας, σε αυτόν που απλώς είναι. Το ότι είναι ο καθένας από μας, ο ήλιος λάμπει, η σελήνη ακτινοβολεί, τα αστέρια αστράφτουν και τα ρυάκια τρέχουν. Αυτό είναι το νόημα.

Η ευτυχία δεν είναι το ζητούμενο. Οχι τουλάχιστον η ευτυχία που εννοούν οι περισσότεροι. Τα υλικά αγαθά, ο ελεύθερος χρόνος, οι καλές σχέσεις με τους γύρω μας είναι φυσικά ευπρόσδεκτα, αλλά δεν είναι ευτυχία. Γιατί από μόνα τους δεν μπορούν να ικανοποιήσουν ολοκληρωμένα τον άνθρωπο, και εκτός απ’ αυτό φέρουν μονίμως μέσα τον φόβο της απώλειας. Η ευδαιμονία στην οποία μπορεί να αναπαυθεί η ανθρώπινη ψυχή βρίσκεται ακριβώς στη συνειδητοποίηση της.

Οσο ρωτάμε, πως και γιατί, ο νους είναι απασχολημένος με το επόμενο βήμα σε περίπτωση που λάβει απάντηση. Ψάχνει δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιήσει τις συνθήκες εκείνες που θα του επιτρέψουν να είναι ευτυχισμένος. Αυτό από μόνο του είναι ένας περιοριστικός όρος. Σημαίνει, και πράγματι έτσι είναι η ζωή, πως η παραμικρή αλλαγή στην εξωτερική πραγματικότητα θα μπορούσε να βάλει σε κίνδυνο την ευτυχία που τόσο επιθυμούμε. Οταν όμως, επιστρέψουμε στον εαυτό μας σαν πηγή για να νιώθουμε καλύτερα, επιτρέψουμε να μην υπάρχει ούτε παρελθόν αλλά ούτε και μέλλον στην σκέψη μας, τότε ο νους ησυχάζει. Δεν έχει να φοβηθεί και να ελπίσει σε τίποτα. Γι’ αυτό και σε προηγούμενα κείμενα έχω προτιμήσει τη λέξη ικανοποίηση από την λέξη ευτυχία. Η ικανοποίηση εμπεριέχει αυτή την αίσθηση ηρεμίας που δεν δίνουμε συχνά στην ευτυχία, γι’ αυτό και την αντικαθιστώ με τον ενθουσιασμό.

Η επιλογή αυτή, μετάθεσης του κέντρου προσδιορισμού μας, ούτε τόσο δύσκολη είναι ούτε απαιτεί κάποια ιδιαίτερη τεχνική. Ισως καμμιά φορά, χρειαστεί μονάχα, να ξεγελάτε το «εγώ» που θα ζητάει ευχαρίστηση από τον έξω κόσμο. Σύντομα όμως, ακόμα και αυτό θα υποχωρήσει. Επιτρέψτε έστω λίγες στιγμές, λίγα λεπτά να είστε συνειδητά ευχαριστημένοι, μόνο και μόνο γιατί είστε ο εαυτός σας.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 17, 2008.

Ένα Σχόλιο to “aim within”

  1. «Ο καθείς και τα όπλα του. . .»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: