late night kisses

.

To πρωί όλα έμοιαζαν σαν όνειρο, και αν δεν ήταν κάποιες μελανιές σε σχήμα καρδιάς στο σώμα της θα πίστευε πως πράγματι όνειρο ήταν. Μόλις χάραζε η μέρα, αυτός την άφηνε απαλά στην άμμο κι έφευγε. Πολύ μελό θα μου πείτε. Ομως, στην πραγματικότητα πίσω από κάθε ρομαντική στιγμή κρύβεται μια ιδιότυπη τραγωδία που η ύπαρξη της όλο και θολώνει κάτω απ’ τους ατμούς του έρωτα.

Ολα άρχισαν όταν, στην Υστερη Γη, αποφάσισαν πως έπρεπε να την εξορίσουν. Αλλη ποινή δεν θα μπορούσαν να της επιβάλλουν, λόγω της φύσης της, αλλά η απόφαση ήταν αμετάκλητη και σχεδόν ομόφωνη. Ο μόνος που θα μπορούσε να ασκήσει βέτο, είχε πεθάνει κι έτσι την έστειλαν στο νησί. Τα γεγονότα που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση είναι κομμάτια μιας άλλης ιστορίας, ενός θρύλου που ίσως δεν μάθουμε και ποτέ. Αφησε τα φτερά της, ναι σίγουρα είχε, και βρέθηκε να περπατάει στην ατέλειωτη ακρογιαλιά. Δεν θα μπορούσαμε να πούμε με σιγουριά αν τα φτερά ήταν αγγέλου ή δαίμονα, μα σίγουρα έπρεπε να αφαιρεθούν για να παραμείνει στο νησί που είχε οριστεί ως τόπος εξορίας της.

Περπατούσε ώρες ατέλειωτες στη λευκή άμμο, μια στην παραλία σε σχήμα μισοφέγγαρου και άλλοτε μέσα σε ένα μικρό τροπικό δάσος που έκρυβε υπέροχα λουλούδια και δέντρα. Ολη τη μέρα και όλη τη νύχτα, δάσος και θάλασσα παρήγαν ήχους. Κύμματα να σέρνονται στην άμμο και πουλιά να βγάζουν ήχους παράξενους, τριζόνια. Είχε ακόμα προβλεφθεί ένα μέρος να μένει, και κάθε της επιθυμία για τροφή και νερό γίνονταν πραγματικότητα, αρκεί να το σκεφτόταν. Με μια πικραμένη ειρωνία σκεφτόταν πως εξέπεσε στον Παράδεισο..

Σ’ αυτόν τον μικρό παράδεισο είναι που την βρήκε. Του είδους της κι αυτός, αλλά από τους άλλους. Καθώς όμως, τίποτα δεν παραμένει κρυφό στο φως του ήλιου, ήταν αναγκασμένος να την συναντά μόνο όταν έπεφτε το σκοτάδι. Δίπλωνε τα φτερά του, και μ’ ένα αλαφροπάτημα προσγειωνόταν στην άμμο μπροστά της. Που και που, γίνονταν μια έκλειψη ηλίου και τότε πέταγε σαν αστραπή να βρεθεί στο νησί που ήταν παράδεισος και φυλακή μαζί. Για λίγα λεπτά ή για ολόκληρο το βράδυ, έμεναν εκεί σαν τους πρωτόπλαστους λίγο πριν την εξορία τους από την Εδέμ. Δεν είχε σημασία που ο ένας τους ήταν άγγελος και ο άλλος δαίμονας, τα αστέρια δεν ξεχωρίζουν τέτοιες λεπτομέρειες, όλα ήταν θεϊκά.

Μόνο που το πρωϊ, έμοιαζαν σαν όνειρο..

υ.γ. ευχαριστώ Μάνο για τη φωτό 🙂

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 19, 2008.

2 Σχόλια to “late night kisses”

  1. Παρακαλώ! Χαίρομαι που φάνηκε χρήσιμη!

  2. Έρωτας που τρυπώνει παντού ή σάρκα που καίει;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: