Τα φυσιολογικά

.

Τρία ευρώ για πεταλούδες. Και τα υπόλοιπα άμεση κατάθεση στο σούπερ μάρκετ της περιοχής. Τα γνωστά. Λάδι, απορρυπαντικά, μακαρόνια, ρύζια, κοτόπουλο.. Και φυσικά φαϊ για τις γάτες και τους σκύλους. Ολα αυτά δεν θα είχαν τίποτα παράξενο, αν η νεράιδα του παραμυθιού δεν είχε βάλει το χέρι της την προηγουμένη, ώστε να κάνει εφικτά αυτά, τα φυσιολογικά.

Ολα αυτά, που για τους περισσότερους είναι τόσο καθημερινά, που τους απασχολούν μόνο σε επίπεδο σύγκρισης τιμής και ποιότητας. Μα το θαύμα, πέρα απ’ το φυσιολογικό, ξεκίνησε από τις πεταλούδες. Αυτές τις φτιαγμένες από φτερά και ζωγραφισμένες από πάνω. Ενα ευρώ το φύλλο που είχε τρεις επάνω, και μάνι μάνι εννέα πεταλούδες έτοιμες να πετάξουν και να ανταλλάξουν γύρη στα λουλούδια. Υστερα, το θαύμα, άρχισε να εξαπλώνεται παντού. Επιασε και κυρίευσε το νου ολάκερο κι άρχισε να γεννάει κι άλλα μικρότερα και μεγαλύτερα θαύματα. Ιδέες για όνειρα, για παραμύθια, για λουλούδια να φιλοξενούν τις πεταλούδες.

Μετά, το θαύμα, οδήγησε τα πόδια μέχρι την παραλία κι εκεί μάζεψε καλάμια. Δυόμισι μέτρα το καθένα. Βίδες, κατσαβίδια, σπάγγος και τα καλάμια έγιναν ένα απλό ορθογώνιο να αιωρείται πάνω απ’ το κρεβάτι. Το θαύμα, γέννησε και διάθεση και μνήμη. Κι από τα κρυμμένα της συρτάρια η μνήμη ανέσυρε παλιές διάφανες κουρτίνες και σειρές χρυσά αστέρια από τα χριστουγεννιάτικα στολίδια. Οι πεταλούδες, σαν να κατάλαβαν κάτι, άρχισαν να πεταρίζουν μέσα στο σελοφάν.

Το ψαλίδι έσκισε τις κουρτίνες σε λωρίδες. Οργάντζες χρυσές, κίτρινες, πορτοκαλί και λίγο φούξια, κρεμάστηκαν απ’ το πλαίσιο, φτερά υπογράμμισαν το ορθογώνιο, και τα αστέρια κρεμάστηκαν από πάνω σε σειρές. Το ψαλίδι έκοψε το σελοφάν και οι πεταλούδες πέταξαν επιτέλους ελεύθερες. Πήγαν και στάθηκαν στα διάφανα φύλλα, κόκκινες, πορτοκαλί και τυρκουάζ, τα φτερά τους να στραφταλίζουν χρυσόσκονη.

Το θαύμα, έκανε δυο βήματα πίσω να κοιτάξει το αποτέλεσμα. Κάτι έλειπε ακόμα για να θυμίζει τη νεράιδα. Φωτάκια. Πίσω στις σακκούλες με τα χριστουγεννιάτικα, και αμέσως το θαύμα βρήκε αυτό που έψαχνε. Το κρεβάτι του παραμυθιού ήταν μια πραγματικότητα, και το σώμα θα είχε για να κοιμάται, θα ζούσε για φυσιολογικό αυτό που οι άλλοι ονειρεύονταν μόνο.

Τη φωτογραφία την κράτησα, δώρο μόνο για τα μάτια της νεράιδας. Για να ξέρει, πως το ραβδί της άγγιξε κάτι περισσότερο από το ταμείο του σούπερ μάρκετ και ησύχασε την αγωνία του καθημερινού. Σα μαγικό που ήταν, έφτασε μέχρι την ψυχή, ξύπνησε τη δύναμη του παραμυθιού και κάποτε θα επιστρέψει να της ανταποδώσει ένα παραμύθι, ποιος ξέρει, ίσως πάνω απ’ το δικό της κρεβάτι.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαρτίου 27, 2008.

4 Σχόλια to “Τα φυσιολογικά”

  1. Τι αέρινο δημιούργημα;
    Ανατολή και φαντασία Ίσιδα.
    Καλησπέρα

  2. Eυχαριστώ 🙂

    το χρωστάω εξ’ ολοκλήρου στην καλή μου νεράιδα που ξύπνησε την διάθεση μέσα μου 🙂

    καλησπέρα

  3. «…Δεν υπάρχουν άγγελοι, σου λέω…»

  4. φυσικά και υπάρχουν και ιδού η απόδειξη 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: