here we will moore our lonely ship

.

Mου φαίνεται, πως περισσότερο απ’ όλα, αυτό που μου πρόσφερε η μελέτη του εσωτερισμού δεν ήταν απαντήσεις, ούτε κάποια μορφή πίστης, αλλά η συνεχής ανανέωση των ερωτημάτων. Τόσο πολύ είχα μπουχτίσει δόγματα, τόσο πολύ με δέσμευαν οι επιστημονικές αλήθειες, που είχα μεγαλύτερη ανάγκη από απορίες παρά απαντήσεις. Αν όλο αυτό το ταξίδι το δει κανείς λίγο σοβαρά, θα αποκομίσει κάτι περισσότερο από την αλήθεια, θα βρει τον τρόπο αυτοπροσδιορισμού του, πέρα από την ορατή ή αόρατη πραγματικότητα.

Εφόσον κανείς, τους δώσει τον έλεγχο, και οι δύο αποδεικνύονται ψευδείς. Και η ανθρώπινη ψυχή, η δική μου τουλάχιστον δεν χρειαζόταν άλλα ψέμματα. Ούτε άλλες απαντήσεις. Βρήκα ησυχία, αυτήν που μερικοί θα την ονόμαζαν φώτιση, όταν σε μια στιγμή απίστευτης αποδοχής και άρνησης, κράτησα μέσα μου μόνο τις ερωτήσεις. Βρήκα τον εαυτό μου στην ίδια την αναζήτηση και όχι στα αποτελέσματα της.

Θα μου πείτε, αυτό θα μπορούσες να το καταφέρεις και με την επιστημονική έρευνα, ή την ψυχοθεραπεία. Ομως δεν είναι έτσι. Πουθενά δεν βρήκα, όσο στη μελέτη του εσωτερισμού,  την διαδικασία, να γίνω η ίδια η διαδικασία, και όχι κάποιες στατικές τελικά απόψεις. Είχα όμως ένα πλεονέκτημα απ’ την αρχή. Την απουσία φιλοδοξιών. Δεν ήθελα ούτε να βγάλω κουνέλια από καπέλα, ούτε να τηλεμεταφέρομαι οπουδήποτε μέσα σε σύννεφα καπνών, δεν ήθελα ποτέ να ρίχνω αστραπές και να μεταμορφώνω ή να μεταμορφώνομαι. Ακόμα περισσότερο δεν είχα την χειρότερη αυταπάτη/φιλοδοξία ότι θα σώσω τον κόσμο απ’ το κακό.

Ετσι, είχα μόνο μπροστά μου δρόμους ανοιχτούς. Ουτε η Γνώση με ενδιέφερε, ούτε η Δύναμη, ούτε η Αγάπη. Ηθελα μόνο δρόμους ανοιχτούς και τους βρήκα. Λίγο μοναχικούς βέβαια…

Advertisements

~ από isisveiled στο Απρίλιος 6, 2008.

3 Σχόλια to “here we will moore our lonely ship”

  1. Έχει ενδιαφέρον η άποψή σου και προκαλεί απορίες. Άραγε που οδηγούν οι ανοιχτοί δρόμοι αν όχι στη Γνώση, στη Δύναμη ή στην Αγάπη.
    Γιατί εγώ θέλω και τα τρία και συναντώ δρόμους κλειστούς…

  2. Χμ ακριβώς εκεί βρίσκεται το «μυστικό»/δυσκολία της Φώτισης. Οσο «θέλει» κανείς οι δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά.

  3. Ίσως να οδηγούν στο είναι σου.

    Ο εσωτερισμός πρέπει να σου πηγαίνει (μου κάθεται λίγο δύσκολος προσωπικά) αλλά θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν την υπομονή και την δύναμη να ακολουθήσουν τον δρόμο του.

    Μπράβο ψι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: