let’s tango

.

Αν είχες έρθει πιο νωρίς, το χειμώνα ας πούμε, αυτός ο χορός δεν θα είχε συμβεί ποτέ. Θα έπνιγαν τα βήματα, το σκοτάδι και η παγωνιά, η διάθεση να μην ασχοληθεί κανείς με κανέναν, πέρα από τον εαυτό του. Θα καθόμασταν όλοι βολεμένοι σε καναπέδες στα ζεστά κοιτώντας ταινίες στην τηλεόραση. Ενώ τώρα, για δες, ένα βήμα μπρός εγώ, ένα πίσω εσύ και ξανά. Μετά ένα βήμα στο πλάι εσύ, ένα πλάι εγώ και ξανά..

Κι όλα αυτά γιατί είναι άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν. Κλισέ, αλλά μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Προσέχεις τα βήματα του άλλου, μόνο αν είσαι σε θέση να ανθίσεις, να ωριμάσεις και κάποτε να φαγωθείς απ’ αυτόν. Μπορείς να χορέψεις, μόνο αν ο ρυθμός του κόσμου αντηχεί μέσα σου σαν τα ταμ ταμ της ζούγκλας. Και τόσο άγρια, τόσο καννιβαλικά ταμ ταμ ακούγονται μόνο την άνοιξη. Γιατί τι άλλο νομίζεις πως είναι ο έρωτας, η άνοιξη, η ίδια ζωή? Μια οργιαστική ορμή αυτοκατανάλωσης για χάρη του άλλου. Σαν χορός. Ελα να με φας, να δαγκώσω μια άκρη απ’ το κορμί σου. Ενα βήμα μπρός, ένα πίσω και ξανά.

Mην κοιτάς που κάποτε ο χορός θα τελειώσει. Ενα σώμα είναι όλο κι όλο. Μια ψυχή που κάποτε μπορεί να στερέψει. Πόσο να φας χωρίς να φτάσεις στο τέλος? ή έστω στο καλοκαίρι, την εποχή του ζεστού θανάτου. Ελα να χορέψουμε λίγο ακόμα, τώρα που είμαστε και πάλι ζωντανοί. Ενα βήμα μπρος, ένα πίσω και ξανά.

Advertisements

~ από isisveiled στο Μαΐου 3, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: