twinkle, twinkle little star..

.

Ας μη γελιόμαστε, όταν βλέπουμε ένα αστέρι να πέφτει, δεν πρόκειται πραγματικά για αστέρι. Δεν είναι κάποιος λαμπρός ήλιος, στα πέρατα του σύμπαντος, που το φως του φτάνει σε εμάς αχνό και σπινθηρίζον, διασχίζοντας τα μαύρα σκοτάδια του στερεώματος. Δεν είναι ένας εντυπωσιακός καινοφανής, ούτε ένας γερασμένος κόκκινος νάνος. Ούτε καν ένας πλανήτης, κάπου κοντά στον δικό μας, που η αντανάκλαση του Ηλιου μας πάνω στην επιφάνεια του τον κάνει να μοιάζει με αστέρι.

Ενα πεφταστέρι δεν είναι τίποτα παραπάνω, από ένα κομμάτι βράχου. Μικρό σα γροθιά τις περισσότερες φορές, σκούρο και παγωμένο, από κάποιο συνηθισμένο υλικό που αν το βλέπαμε στο δρόμο θα το κλοτσούσαμε. Ενα πεφταστέρι είναι μια πέτρα, που ποιος ξέρει πόσο καιρό γύρναγε μονάχη και ασήμαντη στο χάος, χωρίς να ενοχλεί κανέναν με την παρουσία της. Μάλιστα, χωρίς κανείς να υποψιάζεται ότι υπάρχει.

Ενα πεφταστέρι είναι ένα μεγάλο βότσαλο, ξεβρασμένο απ’ την κοσμική θάλασσα στην παραλία της βαρύτητας του δικού μας, πολυτραγουδισμένου πλανήτη. Ενός πλανήτη, που οι κάτοικοι του, ζουν μονίμως με την αυταπάτη και την μοιραία απογοήτευση, ότι είναι οι πιο σημαντικοί στο σύμπαν. Οπως αρχίζει το τελικό του ταξίδι, αυτός ο μικρός βράχος σαν γροθιά, αναφλέγεται. Η τριβή με την ατμόσφαιρα μας, εμάς των σημαντικών, εμάς των πιο φυσιολογικών και εξελιγμένων, του βάζει φωτιά. Τόσο απλά. Καίει το βράχο η πτώση του, κι εμείς θαυμάζουμε από κάτω το μεγαλειώδες θέαμα, και την φωτεινή ουρά της τροχιάς του, καθώς βαδίζει στο θάνατο.

Στο έδαφος δεν φτάνει, παρά λίγη σκόνη, στην οποία και πάλι κανείς δε δίνει σημασία. Ομως δεν είναι περίεργο, που εμείς οι σημαντικοί, οι έξυπνοι του σύμπαντος κόσμου, στο θάνατο ενός βράχου, μικρού σαν γροθιά, αφήνουμε τις ευχές μας?

..αφιερωμένο, στους μη κανονικούς αυτής της ζωής, που συγκινούν μόνον σαν πέσουν πυρακτωμένοι στη γη..

Advertisements

~ από isisveiled στο Ιουνίου 6, 2008.

6 Σχόλια to “twinkle, twinkle little star..”

  1. ἂς εὐχηθοῦμε, λοιπόν, γλυκειά μου. Ἁρμόζει.

  2. ναι, έτσι νομίζω κι εγώ..

  3. σκληρό, το απαιτεί ο ρεαλισμός, και τρυφερό όσο δεν παίρνει για κείνους που φεύγουν νωρίς, μα τα έχουν κάνει όλα. μα όλα.

  4. πως θα μπορούσε να είναι αλλιώς?

  5. Μήπως με το που καίγονται αρχίζουν ουσιαστικά να ζουν;

  6. μην υποτιμάς το πέρασμα μας από τον φυσικό κόσμο.. αν ήταν άνευ ουσίας, νομίζω πως θα είχε προβλεφθεί η απουσία του 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: